İlk dinlediğimde sene 96'ydı. 14 yaşındaydım. Düşündüm de yaklaşık 10 yıl olmuş. Neydi 10 yıl geçip de duygusundan birşey kaybettirmeyen his insana? İbrahim Karaca'nın güzel şiiri mi, Yorum'un mükemmel bestesi mi, Hilmi'nin o içini kıpır kıpır eden sesi mi? İşte bir klasik:

uğurlama

bu kente yalnızlık çöktüğü zaman
uykusunda bir kuş ölür ecelsiz
alıp da başını gitmek istersin
karanlık sokaklar kör sağır dilsiz

ey sevda kuşanıp yollara düşen
bilesin bu yollar dağlar dolanır
yare ulaşmadan düşersen eğer
yarına sesinin yankısı kalır

gecenin içinde gün aralanır
yar sevdası ile yürek bilenir
sızılı bir ırmak uğurlar seni
su olup akarsın kır çiçeklenir

söz: ibrahim karaca
müzik: grup yorum