gel ki şafaklar tutuşsun

karanlıklar içinden şafakla gel günle gel
kan ve barut içinden dirençle gel kinle gel
gel gülüm gel...

gel ki geceler çatlasın
gel ki şafaklar tutuşsun
bizim olsun alınterimiz hey
(bizim olsun emeğimiz hey)

yağmur sele dönende derelerden taş da gel
biz kavgaya giren de sevdalara düş de gel
gel gülüm gel...

doluşunca alanlar şehirde gel kırda gel
haykırınca zindanlar zincirleri kır da gel
gel gülüm gel...

Adnan Yücel

NOT: Grup Yorum'un Gel ki Şafaklar Tutuşsun (1990) kasetinden alınmıştır.

NOT2: Büyük şair Adnan Yücel'in birkaç şiirini şu adreste bulabilrsiniz: http://www.siirperisi.net/sair.asp?sair=7

tsk.gunal güzel siirler var´mis verdigin link'te bir tanede ben ekliyorum.
YERYÜZÜ AÞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK -2

Bir bir çekilirken teslim bayraklarý
Ve kaçmalarla uzarken
Göçmelerle tozarken Avrupa yollarý
Durdu bir avuç yiðit
Bir tutam kýr çiçeði
Ölüm dediðiniz de ne ki
Gözümüzde hainler kadar küçük
Ve zafere inancýmýz
Ölümsüzleþen ölümler kadar büyük
Onlar ki bir ayrýkotu tarlasýnda
Bir tutam çiçektiler
Binlerce ihanet çirkinliðinde
Bir avuç direnci güzellediler
Hiç bir þey bitmemiþti daha
Gülerek girdiler zulüm tufanýna
Ölerek girdiler
Ve en dayanýlmazýnda tufanlarýn
Adlarýný bile söylemediler

Yüreklerin karartýlýp satýldýðý
Ve aþklarýn
Buruþturulup atýldýðý akþamlarda
Ýnanç ki yenilmez kýlar insaný
O sudan ve demirden sevda
Resimlerde renklere sorar yaþamý
Günleri þiirlere böler ufuklarda

Ýþte bizimle güzelleþen her þey
Yine bir dostluk
Bir aþk sýcaklýðýnda
Bitmedi daha sürüyor o kavga
Ve sürecek
Yeryüzü aþkýn yüzü oluncaya dek.

ADNAN YÜCEL

Bu şiir çok güzel bir şiirdir. Devrimlerin yenildiği, umutların bittiği günlerde yazılmış ve çok sevilmiştir. Bunun üzerine 2. ve 3. sü de yazılmıştır. Ama ilk şiir en güzeli:

YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK

Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Aşk demişti yaşamın bütün ustaları
aşk ile sevmek bir güzelliği
ve dövüşebilmek o güzellik uğruna.
işte yüzünde badem çiçekleri
saçlarında gülen toprak ve ilkbahar.
sen misin seni sevdiğim o kavga,
sen o kavganın güzelliği misin yoksa...

Bir inancın yüceliğinde buldum seni
bir kavganın güzelliğinde sevdim.
bin kez budadılar körpe dallarımızı
bin kez kırdılar.
yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz
bin kez korkuya boğdular zamanı
bin kez ölümlediler
yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri
suyun ayakları olmuştur ayaklarımız
ellerimiz, taşın ve toprağın elleri.
yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık
törenlerle dikilirdik burçlarınıza.
türküler söylerdik hep aynı telden
aynı sesten, aynı yürekten
dağlara biz verirdik morluğunu,
henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz...

Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne
ne tan atışı doğumların sevincine
ey bir elinde mezarcılar yaratan,
bir elinde ebeler koşturan doğa
bu seslenişimiz yalnızca sana
yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Saraylar saltanatlar çöker
kan susar birgün
zulüm biter.
menekşelerde açılır üstümüzde
leylaklarda güler.
bugünlerden geriye,
bir yarına gidenler kalır
bir de yarınlar için direnenler...

Şiirler doğacak kıvamda yine
duygular yeniden yağacak kıvamda.
ve yürek,
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda.
ey herşey bitti diyenler
korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler.
ne kırlarda direnen çiçekler
ne kentlerde devleşen öfkeler
henüz elveda demediler.
bitmedi daha sürüyor o kavga
ve sürecek
yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek!

Adnan YÜCEL

HANGİ GÜNÜN YÜZYILI


Sancısını yaşıyorsun kaç zamandır
Yeni bir güne sevinçle başlamanın
Yoluna ışık tutan sözcükler
Var mı o günün ışıltılı kanatlarında
Rüzgâra dost olan soluklar var mı
Altını çize çize soruyorsun nedense
Ki hep aldatmış olduğun kendine

Adın çoktan çocuğa çıkmış oysa
Çoktan anlaşılmaz olmuşsun
Şu güzel ömrün tam ortasında
Kuşları sora sora düşen yapraklarda
Ey çılgın
Kanadı kırık her kuşa
Kanat olmaktan yorulmuşsun

Bulutları çarpışa çarpışa yorgun
Bir gökyüzüdür artık gülüşün

Adnan YÜCEL

Birkaç şiir de burada var. Çok güzel şiirler:
http://www.siir.gen.tr/siir/a/adnan_yucel/index.html

Bütün siirleri güzelmis ya,birtane daha ekliyorum tavsiye ettigin sayfadanYÜREK ÇAĞRISI

Acılı yağmurlarla düşmüşüm yere
Tatlı su göllerine akamıyorum
Yüzüm yüreğim deprem dalgası
Bu gül kıyımlarına bakamıyorum
Her sevi bir türküdür bağrımda
Her öfke bir ağıt
Ağıtlar kuşatmış dört yanımı
Kendi türkülerimi haykıramıyorum

Şarkılarla bezeniyor ufuklar
Yüreğim patlıyor dağbaşlarında
Yüreğim
Sancımı duyar mısın yaralarında
Kuş seslerinde yas nağmeleri
Şarkılar sabır ve çile makamında

Mendilimde öfke çıkınımda bilinç
Uykusuz kalır mısın kitaplarıma
Dudaklarımda hüzün
Avuçlarımda sevinç
Kulak verir misin çığlıklarıma
Dağları aşarak gelmişim sana
Demir kapıları kırarak
Işık olur musun karanlıklarıma

İsterim ki senden
Yaylalarda otlak olasın
Ovalarda ırmak olasın
Yayılasın göğsümün kırlarına
Sarasın beni sarasın

Dalların sevdası düşmüş toprağa
Olgun meyvelere hasret gençliğimiz
Zamanın billur çağlayanı
Gürül gürül akarken avuçlarımızda
Bir damla yağmur adına
Yakarmış dağbaşlarında yüreğimiz
Gökyüzünde sanılmış bütün yaşam
Gökyüzüne çivilenmiş ellerimiz

Ateşler yine parlıyor dağlarda
Dolular yine kırıyor çiçekleri
Gecenin karnına inerken şafağın tekmeleri
Bulutları delen ışıklar
Ezik ve kinli
Aydınlık iri
Sanki kocaları işkencede kadın gözleri

Nasıl kapanır bu kanayan yara
Nasıl anlatılır ki sana bu hal
Terimde tuz gözyaşımda bal
Bağdaş kurar mısın soframa
Gözlerimde umut yüreğimde aşk
Ölümleri boşlayıp düşer misin sevdama

İsterim ki senden
İnancıma aşık olasın
Zindanıma ışık olasın
Yürüyesin gönlümün yollarına
Sorasın beni sorasın

İnce kabukları zorlanıyor zamanın
Gelecek damlıyor yorgun havuzlara
Damlalarla yılların gelin yüzü
Suların üstünde koskoca bir çağ
Umutlar sığmaz oluyor alanlara

Baharda gazel dökme bahçelerime
Ben yaşamayı bilmez miyim
Çocuklarım okul yollarında
Okullarım sabah kollarında
Sanki güzellikleri görmez miyim
Papatya beyazlığında ölüm sarısı
Karanfil kıvrımlarında kan
Bu çiçekler uğruna ölmez miyim
De gülüm ben seni sevmez miyim

Bahar değil acı yükleniyor dallarıma
Yapraklarımda ayrılık
Meyvelerimde gurbet
Vuslat olup gelir misin kollarıma
Ellerimde kış saçlarımda kar
Cemre olup düşer misin toprağıma

İsterim ki senden
Yılgınlıkta inanç olasın
Zulme karşı direnç olasın
Gömülesin aşkımın sularına
Göresin beni göresin

Göresin ki destan edesin
Söyleyesin dillerden dillere
Bir türkünün dizelerinde
Bir kavalın nağmelerinde
Alıp başını gidesin
Bağrı yanık yeller üstünde
Güneşin rengiyle düşesin ufuklarıma
Kırasın karanlıklarımı kırasın










Adnan YÜCEL

ve birtane daha.
ACIYA KURŞUN İŞLEMEZ

Sabrın çalkalanıp taştığı sulardadır
Çığlıklarla parçalanmış uykularda
Buruşturulup atılmış aşklarda
Ve çalınmış mutluluklardadır
Ses ile yürek
Büyük rüzgârların o yanık şarkısı
Hâlâ yükselir içimizden dağılır
Coşkunun doruklarında sürer yankısı

İlk kurban adanırken bir nehire
Korkunun ilk nişanında başlamıştır
Gözyaşının ilk damlasından kalma
Yaslı baharlarla gelmiştir bugüne
Kanla yazılan yasalarla
Açlığın otağ kurduğu sabahlarla
Ve sonuçsuz kalan ahlarla gelmiştir
Acıya kurşun işlemez artık
Ölüm bile bu acıyı cellat bilmiştir

Yok bundan böyle ter yarası
Zincir tutsaklığı ve sabır
Kırbaç yalvartması sessizliğin
Can pazarı ve kahır yok
Her şey yaşanan şu gün gibi gerçek
Adımız halk olduğu günden beri
Bir direnç olmuştur bizde sevinçler
Şimdi acının her kuraklığında
Onlar
Yüreğimizin ovalarına çiselenirler


Boşuna değil bu ölürcesine sevmek
Ve ölürken bile yürümek
Boşuna değil
Hep yatağı olduk tarih ırmağının
Yenilgilerle durulmanın
Zaferlerle köpürüp kabarmanın
Ama hiç bir zaman
Anası olamadık geçmişi doğurmanın


Yıldızlar ve sular tanıktır bize
Aç ve kavruk bir memeden
Direnmeyi yudum yudum emen
Bir çocuk gibi öğrendik
Ve direndik
Ordular kurduk türkü renklerinden
Bütün ağıtları bir hücumda yendik
Acıya kurşun işlemez artık
Biz yaşamayı zulümsüz sevdik

Adnan YÜCEL

bunu daha öncede okumusum ama eklmismiydin bilmiyorum,belkide önceki tavsiye ettigin sayfadaydi.ama güzel bir siir.

Yürek Çağrısı benim zaten en sevdiğim şiirlerden biridir. Bu bölümde bu şiirle ilgili bir başlık da açmıştım zaten. Ama oradaki Grup Yorum tarafından bestelenen versiyonuydu. Aralardaki kelimeleri seçerek ve biraz da değiştirerek gene çok güzel bir şiir çıkmıştı ortaya. Bestesi harikadır. Ama şiiri Adnan Yücel'in gerçek şiirini tutmuyor tabi. Benim için bu şiirin yeri bir ayrıdır. Hem yarine olan sevdasını, hem de toplumsal duyarlılığı mükemmel bir şekilde birleştirmiş Yücel. Sevgiliye ve halka duyulan sevgi ancak bu kadar güzel bir şekilde harmanlanabilirdi.

Rüzgarla Bir

Hangi günün gecesidir / yazı kışta kılan bilir
Gün içinde görünmeden / günü suya salan bilir
Dağlar düze iner birden
Aşkı sonsuz kılan bilir / rüzgarla bir olan bilir

Göl göl olur damda biri / çentik atar günlerine
Sel sel akar diğerleri / güneş güler tenlerine
Biri bine döner birden
Yolu yakın kılan bilir / rüzgarla bir olan bilir

Rüzgar çocuk sesleriyle / mavi bir düş kurar gökte
Sözde türkü dalda çiçek / olur açar her yürekte
Gözden perde iner birden
Düşü gerçek kılan bilir / rüzgarla bir olan bilir

Adnan YÜCEL

büyü bebeğim

büyü güzel bebek büyü
ninniler büyütmez seni
baban şimdi dağlardadır
bakar ufuktan gözleri (gelir yenince düşmanı)

dağlarda sesler yükselir
sesler türküyle beslenir
ne yenilmek ne de yılmak
seslerden zafer beklenir

kara sevda göz bebeğim
yarınlarda gül bebeğim
bir gün baban döner geri
ellerinde gül bebeğim

söz: adnan yücel

NOT: Grup Yorum'un "Yürek Çağrısı" kasetindeki aynı isimli parçadan alınmıştır.

Cok guzel siiler eklenmis buraya yaa cok tesekuler

Gulasor

Bilmem nasil baslamali
Ne demeli
Nasil etmeli gulasor
Dün gece yoldaydim
Arka koltukta
Kirk numarada
Dimdik uyuyamadim
Akip giden arabanin seyrine uyan
Düslerimi anlatmak istiyorum sana
Gelecegin düsü ne kadar güzel
Ve ne kadar engin
Düslerim durmadan kipirdayan
Daldan dala konan
Bir serçenin canliligini
Kivrakligini
Ve hareketlerindeki karmasikligi andiriyordu
Ama bu düsler hayal degil
Olacak ve olmasi gerekenin
Beynime yansimasiydi
Bazen
En barbar gericiligin
Zulmün ve acinin
Özgürlük türkülerini engelleyemedigi
Munzurun, toroslarin doruklarindayim
Atesler yakili
Mavzerler çatili
Içimdeki atesle
Doganin o dondurucu sogugu birbirine karsi savasiyor
Nöbetteki yoldas da
Inceden inceye bir türkü tutturmus
'de lori lori berxemin lori'
Bir iç geçiriyorum derinden
Nedendir bilmem
302 mersedesin artan hizina uyuyor düslerim
Eteklerde bir baskindayim bazen
Elimde dünya gericiligine kann kusturan
Halklarin silahi
Kendimi
Yivle set arasinda dönen
Ve döne döne düsmanin cigerini daglayan
Kizil kursunlarda hissediyorum
Toroslardan geçiyoruz
Ince memedi düsünüyorum
Kel apti yi
Memed in gün batmadan
Anavarzalari tutan kanatli atini
Hatçe ye olan askini
Ve sen geliyorsun aklima
Seni düsünüyorum gulasor
Gül yanagini, bal dudagini, zülüf saçini
O minicik yüregini düsünüyorum
Bildigin tek kürtçe kelime geliyor aklima;
' ez buke kurmancim'
Için için gülüyorum
Uyumusum çok kisa bir süre
Simdi buradayim
Anandan aldim haberi
Yakalamislar seni
Içim buruk
Yüregim çok daha kati
Üzülmedim diyemem
Üzüldüm
Ama yanip yikilmadim
Unutma birbirimize verdigimiz bahti
Bilmem biliyormusun
Düsman zindanlarda yenilmez diye
Düsünme hiçbi rzaman
Hatirla ıbrahimi, mehmet zekiyi, orhani
Ve daha simsicak
Kurumadi bile cihan imizin kani
Ve haykir sancagimizdaki o kizil silahlari
Açikça olmasa bile içten içe
Yoldaşlar ölmez
Yasasin halk savasi
Sana diyecegim su ki
Sen olmasanda olur
Ama olmani istiyorum gulasor.
Kısa zaman içinde ard arda mesaj yazıldığı için sistem tarafından mesajlar birleştirilmiştir (otomesajdır, Alevimen)
Sensın Bu Yurek ..
Yanginlar ulkesinin davetsiz misafiri yuregim ...
Sevdasi utanca mahkum ,
Ve surgunlerde parcalanislar ...
Her vurusunda vurulasi ...
Basak percemi nazli , kirilgan
Bir o kadar yasanasi ,
Kan kirmizi sevdali ....
Dur ...
Vurulmuslugumun karanlik sebebi ,
Dur....
Vurulasi yuregim ...
Kirmizi tehlike , kan olum kokar ...
Mavidir umut , yesildir ...
Ah , gece nobetlerimin sevdasi ,
Kirmizi askim ...
Utanclara mahkum edilmisligim ,
Yasak surgunlugum ...
Hoscakal , ugruna mavilerimi terkettigim ,
Kan kirmizisi askim ...
Hoscakal ....

Sensın Bu Yurek ..
Yanginlar ulkesinin davetsiz misafiri yuregim ...
Sevdasi utanca mahkum ,
Ve surgunlerde parcalanislar ...
Her vurusunda vurulasi ...
Basak percemi nazli , kirilgan
Bir o kadar yasanasi ,
Kan kirmizi sevdali ....
Dur ...
Vurulmuslugumun karanlik sebebi ,
Dur....
Vurulasi yuregim ...
Kirmizi tehlike , kan olum kokar ...
Mavidir umut , yesildir ...
Ah , gece nobetlerimin sevdasi ,
Kirmizi askim ...
Utanclara mahkum edilmisligim ,
Yasak surgunlugum ...
Hoscakal , ugruna mavilerimi terkettigim ,
Kan kirmizisi askim ...
Hoscakal ....