Dünyaya kafa tutup yaşadığım hiç birşey için pişman değilim..
Herkese inat..
Göğü yerle birleştirip tadına ve seyrine doyamadığım hiç bir an için pişman değilim..
Sevda tadında,yar sıcaklığında dokunduğum ellerde yanmaktan..
Yokluğunda gecelerce ağlamaktan pişman değilim..
Yaşadığımı hissettiğim her anın bedelini hayattan koparak ödemekten..
Yine de sevmekten,illede sevmekten pişman değilim..
Aslıma dönüş olan isyandan..
Bu isyanın bana kazandırdıklarından..
Kaybettirdiklerinden..
Savaşırken bir başkasına verdiğim yüreğimden asla pişman değilim..
Yanlışın adını doğru koyduğum bu yola baş koyduğum için..
En kutsal varlıklar adına kendimden ve ondan vazgeçtiğim için...
Döktüğüm gözyaşları ve acılar için pişman değilim...
Kırılan kalem fermanım olsa da..
Dar ağacına bir can borcum olsa da..
Senin sevdan son nefesim olsa da..
Seni solumaktan pişman değilim....

çok güzel olmuş canım yüreğine sağlık

payslasim icin tsk çok hos siiir.... yazarinida yazar saniz sevinirimm

saygilar
ezo

cnm beni yüreğine sağlık güzel bir paylalşımdı