Açık Yaralar



Mum tutmuş alevdi sevdalar
Bahar gecikirdi
beklerdik.
Çocuk kalmış yanı vardı yaşamın
ayaklarımızı yerden kesen
Birden, ayrılık düşerdi aklımıza
sararmış resimlere dönerdik! ..

Uçmalara korkan
ürkek kuşlardık gölde
Bir yüzümüz yitik
öteki düşte! ..

Zengin yaşadık hüznü
umutsuzluğu zengin
Yekpare ateş olup
yalnızlığa bandık!

Sevmekse, yorulduk işte
buz ateşte yandı meneviş
Akşamın kanlı gözünde
mayalandı acılar
Bizi anlasa anlasa
açık yaralar anlar! ..

Kanat telaşında titreyen dalın
vururken gölgesi göle
tüner ecel muştusu
Toprak kokusuna hasret
ölen nilüferlerle
ölür mü su?

Mine Bahçeci

Yaşamsu



Bir numara büyüktü
düşlerimiz
Şehir!
bir numara küçük bize.
İğnesi küflü bir pikapta
çizilen
hep çizilen
Uzunçalardı hayat!
Yalnızlık salınırdı iplerde.

Kenarı düşlenmiş bir aşkın
sevda tetiriydi üstümüz.

Yanımıza
hep yanıbaşımıza
çömelirdi gece
Yetim büyüyen yüzümüzden
kayardı günler
Günler!
tıkanan zamanlardan yırtıp
yağmura düşürdüğümüz.

SİS BİRAZDAN KALKAR


Suç işliyor gözlerim
Gözlerin elebaşı
Dokunsam ellerine
Aşka banar ellerim
Gülücük veren çiçek
dilin
Gülüşün
Özlem tepesinde balkıyan
firari gün ışığı...

Gidersen
Ağıtlar çözemez
yüreğimdeki ilmeği
Peş-peşe patlar
soframa serdiğin mayın
Sis birazdan kalkar
Bir delilik yapma sakın
Vurmasın saat
yirmidört yalnızlığını
Gün açmasın yüzünü
kırağı tutmuş dakikalara
Sensizliğe uyanmak
Şarkısız ve duasız beklemektir
ölümü...

Düşür ayrılık uçağını
Sevda sarılı gök yırtılmasın
Anla artık ne olur
Sensiz benliğim yalan
Hangi yarıma uçsa
Öksüz kalır uçurtmam.