DENIZIN TÜRKÜSÜ

Türkünü söylüyorum Deniz
Mavi yosunlarin, cakillarin esliginde

Direnisin anlatiliyor analarca
Yeni büyüyen cocuklarina yurdumun

Balikcilar kavgani ceker aglariyla
Pul pul ulasir kentlere

Türkünü söylüyorum Deniz
Direnislerinde madenlerin

Cocuklarin isildiyan gözleriyle
Savasa hayir diyen dilleriyle

Meydanlarda alkis alkis
Büyüyen öfkenin sesiyle

Türkünü söylüyorum Deniz
Subat’in sogunda dogan günesimizle

Kavgada sehit düsen yigitlerimizle
Icimi yakan öfkemizle

Fabrikalarda gelecegi isleyen iscilerimizle
Topraginda yarinin güzelligine su veren köyümüzle

Türkünü söylüyorum Deniz
Denizlerce cogalarak.




GECMISTEN UTANC DUYMADAN
EMEKTEN YANA OLMAK

Yüreklerde
Agirligi olmali sözlerimizin
Kundaklarin sicakligini tasimali
Annesini kokusundan taniyan cocuklarin
Yanilmazligini kavratmali
Sorunlarin cözümünde
Agaclarin
Kimseye ayricalik tanimadan
Meyvelerini sunmasi gibi
Sevgimiz sunulmali
Dünyayi
Elleriyle bugünlere
Isleyenlerin dayanikliligiyla
Dostluklarimiz cogalmali
Tirnaklarin
Kesilip yeniden
Uzamasi gibi
Her günde
Kardesligi büyütmeli
Ve yasantigimiz
Dört iklimin dördünde
Irmaklarin yolculugu
Denizlerde
Son bulmasi gibi
O son
Kurtulusa dek
Gecmisimizden
Utanc duymadan
Emekten yana
Son bulmali.



HER INSAN
Her insan
Yasadiklariyla
BAHARLARI
MEZARLARI
getirir ömrünün yönetimine
babadan ogula gecen
KAN BAGI
degildir her yasanilan

kac anil yikanir
günesin DIRI isiklariyla
Kac KARDESIM ölür
ECELSIZ ölümlerden
ÜRETTIGI talan edilmis
ELLERININ cizgisinden SOR
BAKABILIRSEN utanmadan
cocuklarin gözlerinden SOR
calinmis ÖMÜRLERI
AUSCHWITZ’ten
HIROSIMA ‚dan
HALEPCE’den SOR
Ama en önce
KENDINDEN SOR
bütün yasananlarin hesabini
Her seyi
INSANLA BASLAR
INSANLA BITER

Bu şiiri niye sildin? Güzel bir şiirdi bu. Dur sinirlenme. Bir konuşalım diyoruz.

evet gulizar sebep ne ?

Güzel tebrik ederim çok güzell...

Bir çocuğumuz olmalı
Adı deniz olmalı
Deniz dedim adına
Adı deniz olmalı

Bir çocuğumuz olursa
Adı deniz olmalı
Deniz kadar engin
Deniz kadar çoşkun
Deniz kadar sıcak
Deniz kadar güzel

Bir çocuğumuz olmalı
Adı deniz olmalı
Deniz dedim adına
Adı deniz olmalı

Üzerindekiler bana yabancı değil,
Suratındaki yaralar, karalar, kirler
Bana birisini hatırlatıyorsun küçüğüm
Üzerindekiler bana yabancı değil,
Yırtık süeterin, pantolonun, çizmen, çorabın
Sakın pişman olma, kızma, kızdırma
Sembol olmak, katil olmaktan çok daha zor
Yemekten, içmekten, direnmek zor küçüğüm
Ben, ben kimim diye sorarsan
Biz, biz tabiatla kardeşiz
Yemeyle, içmeyle
Hatta uçakla, suyla, kuşla, böcekle
Ama yine de
Bana ne olmuş diye soruyorsan
Kızma, kızdırma
Hani doğruluktan, dürüstlük doğar derler ya
Bence sana Deniz çarpmış küçüğüm
Ki, ben beni bildim bileli
Ne, ben beni buldum kendimde
Nede kendim, beni buldu bende
İşte ortalığın arazisi olup kaynadık dünyanın kazanında
Dünya kazan oldukça ben bir kepçe
Doldum tabaklara birden daha çok kere
Hani ya gülüm işçi olup emek dökercesine
Ben, beni bildim bileli
Ne ben, beni buldum kendimde
Nede kendim, beni buldu bende
Sen bir başka maya gör
Çocuk olursun bir yandan severler
Bir yandan döverler
Okursun adam olursun,
İş bulamadın mıda hiç dinlemez söverler
Ben, ben boks şampiyonu olamam ki dostum
Hayatı nakavt edeyim
Ben kültürümü hayata adadım
Hayatı tanımlayamıyorum
Hayat nedir acaba _?
Hergün paket paket içtiğimiz sigaralar mı
Akşamları eve gelen babamın
Boş o bomboş bakışları mı
Bilmiyorum !!!
Yıldızlardan kopup gelmişti dünyama
Yıllanmış ağaçların dökülen sarı yaprakları gibiydi
Etraf toz, toprak, kan, göleç
Adına ne seheryeli diyebiliyorum nede tozpembe
Ama şunu çok iyi biliyorum ki
Bir çocuğumuz olursa
Adı DENIZ olmalı,
İster kız ister erkek
Farketmez hiç biri
Fakat bakışları farketmeli
Güneş gibi olmalı
Aydınlatmalı her tarafı
Her bir yandan bir bir
Bir çocuğumuz olursa adı DENIZ olmalı
DENIZ kadar engin, DENIZ kadar coşkun
DENIZ kadar sıcak, DENIz kadar güzel
Bir çocuğumuz olmalı
Adı DENIZ olmalı
DENIz dedim adına
Adı DENIZ olmalı...

Nerde kendini bilmez çocuklar
Bir sabah öylece çekip gittiler
Çınladı alkışlar kör sokaklarda
Yankısı kime kaldı
Deniz koydum adını
Kederi bende saklı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Acının surlarında ateşler yaktık
Vuruldu şehirler soluksuz kaldık
Kendine çekilde bütün zamanlar
Gölgeler orda kaldı