Ben artık büyüdüm baba,

Doğruyla yanlışı ayırt edebilecek yaştayım

Karşında eskisi gibi bir çocuk yok artık,

Ben herşeyin farkındayım...



Bana oku diyorsun baba,

Ama bu okullar bana göre değil,

Ben eşitliğin, özgürlüğün olduğu bi yerde okumak istiyorum,

Düşüncelerimi çekinmeden söylemek

Ve düşündüğüm şeyler için sonuna kadar kavga etmek

Bana bunları verebilirmisin baba?



Ama öyle bir yer yok,

Şartlar bunu gerektiriyor

Naparsınki haksızlıklara karşı susmak,

Buna bir türlü içim el vermiyor...



Beni böyle yetiştirdin baba,

Ben yapılan yanlışlara izin vermemeliyim,

Düşündüğüm şeyleri savunmalı,

Ve bunu heryerde rahatça söyleyebilmeliyim..



Ben halkımla iç içe olmalıyım baba,

Gönlüm işcinin yanında,

Bedenim boş sıralarda

Eylemlere katılmalıyım ben

Belki bir şeyleri değiştirmek umuduyla

Baş kaldırmalıyım yarınlara..



Devrim türküleri söylemeliyim ben baba,

Susmamalıyım hiç birşey karşısında,

Ve hiç birşeyden korkmamalıyım,

Savunmalıyım düşüncelerimi işkence koğuşlarında

Ama kardeşlerim yanımda

Ve zamanı geldiğinde

Kardeşlerim için düşünmeden ölebilmeliyim..



Ve zamanı geldiğinde baba,

Zamanı geldiğinde,

Ernesto gibi ölmeliyim,

Deniz’ler gibi gitmeliyim darağacına...

Ama bir mektup bırakmalıyım gitmeden,

Sevdiğim herkese ve yarınlara..

Ve tabi sanada,

Ama okuduğunda hüzün olmamalı yüzünde,

Düşündüğü şeyler için öldü diye gurur duymalısın oğlunla,

Ve mektup bittiğinde küçük bir tebessüm kalmalı yanağında..



Mertcan Başköy

teşekklür ederim...

güzel şiir dostu teşekür ederim eline sağlık

güzel bir paylaşım , teşekkürler