Benım de bir yüregim var.

Hep güçlü
Hep mağrur
Hep katı olmalıydım ya
ne de olsa hayat bır oyundu
ve yenilmemeliydim...
sanki ne denli katı olursam
ne denli sevgisiz
o kadar galip gelecektim hayata karsı...
yıllarca taktım maskemi
ne denli kırılgan olsam da
en katısı oldum cevremdekilerin
ne kadar sevmek istesem de insanları
sanki bir parça olsa da
yoktu sevgı kalbimde onlara göre...
güvenmek isterken delice
güvensizligi yasattım herkese
Mungan''ın dedıgı gıbı
kırılgan bır cocuktum ben
bir yanım sarp ucurum
bır yanım cılgın dağ doruğu...
........................
Çünki ben çoktan ögrenmistim
hayatın hiç te pembe görünmedigini
cocukken okudugum masallarda ki gibi degildi ki herşey....
büyüyünce anladım ki
hiçte mutlu sonla bitmiyordu hikayeler...
.............
ne kadar güçlü görünsem de
kırılgandı hep cocuk yanım bilseler...
kılrılganlıklarım;cocuklugumu aldı ellerimden
büyüdüm...
gercek dünyanın yüzeysel insanlarından oldum ıstemeden...
cocuk gülümsemelerimi örten
somurtkan bir maske takmısım iste farketmeden...
.................
cocukluğum her yıl biraz daha uzaklasmıstı benden
her gecen zamanla biraz daha eksilmistim...
daha donuk olmustu bakıslarım
daha soguktu artık ellerim...
sanki kalbim sadece fiziksel görevi icin vardı
kalp ;sevmeye de yarardı bilirdim
yürek olurdu...
...............
Hep eksiktim
eksitilmis.....
................
Oysa ne kadar özlemistim
sacımın oksanmasını
sefkatle dokunan ellerı ellerıme...
sevgıyle bakılmayalı cok olmustu gözlerıme......
...............
Kırılgan bır cocuktum iste ben
Kırıldım....
Ama şimdi alısık olmadıgım bır gulumseme var gözlerimde
sefkatle bakan gözlerin ne kolayda düsürdü maskemı yüzümden ....
artık benım de bir yüregim var...


patricius

eline sağlık can

GerÇektende GÜzel Şİİrdİ TeŞekkÜrler :)