Tüm Dostlara Selamlar;


http://img445.imageshack.us/img445/7218/caferi5wm.jpg

eğer paylaşmak istersen bir sorum olacak hangi ilçeye daha yakın köyünüz?

Dostluk Ağacı
Bir varmış bir yokmuş. Belki dedemin, belki dedemin dedesinin zamanında efsaneler çokmuş…
Anlatacağım hikaye Munzur dağının eteklerinde yüksek vadilerin ve çağlayanların arasında Erzincan’ın “Caferli” köyünde geçtiğine inanılır ve öyle anlatılır...

Kimseye ait olmayan bir arazide kocaman mı? kocaman bir ağaç varmış… Çocuklar o ağacın adını “Özgürlük ağacı; koymuşlar. Dostluk ve sevgi yemişi verirmiş bu ulu ağaç her yıl. Her bahar bembeyaz çiçeklerle süslenen dallarını, renk renk barış kuşları doldururmuş…
Yıllar yılı bu yöre halkı barış, dostluk, mutluluk ve güzellik içinde yaşayıp gitmişler. Çalışkan başarılı, sevecen,dürüst insanlarmış bunlar.


Özgürlük ağacının bereketli yemişi o yöredeki kuşlara, hayvanlara, insanlara ve çocuklara yeter de artarmış, her yıl bütün canlılar faydalanırmış yemişinden. Her yaz sanki bereketlenir bitmek nedir bilmezmiş, Artan yemişler de saklanır bütün kış mevsimi yenirmiş.,. Köyde istemiyerek iki kişi arasında bir anlaşmazlık çıksa. Köyün Cafer Ağası hemen devreye girip, bu iki dargın insana dostluk ve sevgi yemişi sunar ve o yemişten yapılan barış şerbeti içirirmiş.

Tüm gücünü ve hakseverligini özgürlük ağacından alan Cafer ağa “dur” dedi mi sular dururmuş, ‘yürü” dedimi dağlar yürürmüş o zamanlar. O nedenle köyde kimse dargın ,kırgın durmazmış, sevgi ve dostluk içinde yaşayıp gitmişler yıllar yılı. Kimse kimsenin malına göz dikmez, kimse, kimsenin hakkını yemez, her tarafta barış, dostluk, sevgi, dürüstlük ve kardeşlik hüküm sürermiş…

Bu toplumu kıskanan çekemeyen komşu köylerin ağaları ise bu köyün huzur ve mutluluğunu bozmak için çeşitli planlar yapıp, tuzaklar kurar dururlarmış. Amaçları ise bu köyün birlik ve düzenini bozup göz diktikleri verimli arazilerini ve dostluk ağacını ellerinden alıp işgal etmekmiş. Hemen işe koyulmuşlar tabi. Araya casuslar koyup Cafer ağanın sırrını anlamaya çalışmişlar ve avuçlar dolusu altın vaat etmişler bu sırrı çözenlere. Bu köydeki hikmetin o özgürlük ağacı olduğunu ögrenen çevre köylerin ağaları bir plan hazırlayayarak, gece gelip bütün dallarını kesmiş götürmüşler özgürlük ağacının…

Artık meyve vermez, kuşlara, çocuklara gülmez olmuş özgürlük ağacı, altında çocuklar oynamayan, kuşlar konmayan özgürlük ağacı üzülmüş ve üzütüsünden kökleri ağlamaya başlamış. “Özledim” demiş onları, dallarıma konan rengarenk kuşları özledim, altımda oynarken çocuklar cıvıl cıvıldılar neşe bulurdum, dallarımı kestiklerinden bu yana gölgeme yaşlı nineler, dedeler de gelmez oldu. Anneler o güzelim çoçuklarını emzirmez oldu. deyip iç geçirmiş…Derken, bir bakmışki köylüler, özgürlük ağacı kurumuş, cansız, bir odun parçasından farkı kalmamış…

Köylüler toplanıp ağlamış, adaklar adamış, ağıtlar yakmışlar, dualar etmişler ama fayda etmemiş, özgürlük ağacı yeşermemiş bir daha. Bir daha dostluk ve sevgi yemişi yenmemiş o köyde, barış şerbeti içilmemiş. Kısa bir zaman sonra bu mutlu toplulukta isyanlar ve kavgalar başlamış. Bunu fırsat bilen diğer köyün ağaları ise hemen savaş açmışlar. Kendi iç kargaşaları yetmezmiş gibi bir de diğer toplumlarla yıllarca savaşıp iyice yılan bu insanlar, değişik kentlere göç etmeye karar vermişler.
O günden sonra herkes biribiriyle küs ve kavgalı olmuş, o gün bu gündür ne barış, ne huzur, ne de bereket kalmış köyde … Mutluluk ve huzurda orda yaşayan insanlar gibi terkedip gitmiş köyü…
Ve diğer kıskanç çevre köylerin de o yıl bütün ekinleri, ağaçları kurumuş hepsi göçüp gitmişler uzaklara...

Bu da köyümüz büyüklerinin dilden dile uzanan hikayelerinden..

eğer paylaşmak istersen bir sorum olacak hangi ilçeye daha yakın köyünüz?

tabi ki paylaşmak isterim. Merkeze daha yakın köyümüz.

Nufüs sayısından anlaşıldığı gibi merkeze bağlı olmasına rağmen baya küçük bir köy Caferli köyü.

Nufüs sayısından anlaşıldığı gibi merkeze bağlı olmasına rağmen baya küçük bir köy Caferli köyü.

Nufüs sayısı çok daha az olabilir. Köy harabe şeklinde kalmış gibi, köylülerimizin çoğu yurt dışında veya İstanbul İl sınırları içerisinde bulunuyor.Yazın cıvıl cıvıl oluyor, herkes geri dönüyor çok güzel anlar yaşıyoruz birlikte.

Nufüs sayısı çok daha az olabilir. Köy harabe şeklinde kalmış gibi, köylülerimizin çoğu yurt dışında veya İstanbul İl sınırları içerisinde bulunuyor.Yazın cıvıl cıvıl oluyor, herkes geri dönüyor çok güzel anlar yaşıyoruz birlikte.
Biliyorum bende Erzincanlıyım.

Biliyorum bende Erzincanlıyım.

:3D_NG (4) Bu smiller ile anlatmak çok zor oluyor ama sevindim Erzincanlı olmana.

CAF€Rİ arkadaşımızın yazdığı Dostluk Ağacı hikayesi bana Mavi Gül Efsanesini hatırlattı, sizinle paylaşmak iserim..

Mavi Gül Efsanesi
Uzun çok uzun yıllar önce mutluluk ve güzellik içinde yaşayan bir topluluk varmış. Başarılı, sevecen,dürüst insanlarmış bunlar. Bu toplumu çekemeyen komşuları ise mutluluklarını bozmak için çeşitli planlar kurar dururlarmış.Amaçları ise kaleyi içten işgal etmekmiş. Hemen işe koyulmuşlar tabi. Kısa bir zaman sonra bu mutlu toplulukta isyanlar ve kavgalar başlamış. Bunu fırsat bilen diğer topluluklar ise hemen savaş açmışlar. Kendi iç savaşları yetmezmiş gibi birde, diğer toplumlarla yıllarca savaşıp iyice yılan bu insanlar göç etmeye karar vermiş. Savaştan arta kalanlar yollara düşmüşler huzuru bulmak için. Dolanıp durmuşlar. Ve bir gün bir tipinin ortasında kalmışlar. Ama ne tipi; tam 15 gün sürmüş. Bittiğinde ise bulundukları yerin dağlarla korunaklı bir yer olduğunu keşfetmişler. Güneşin güzel ışınları karlarda dans ederken,uzakta başını gökyüzüne kaldırmış duran MAVi bir gül görmüşler. Saatlerce bu güle bakıp hayal kurmuşlar. Bu gül onları öylesine etkilemiş ki, çiçeğin bir sihirli, bir gücü olduğuna inanmışlar. Nasıl inanmasınlar ki soğuk bir bölgede sıcağı seven bir gül duruyor. Bu çiçeğin onları koruyacağına inanmışlar ve oraya yerleşmeye karar vermişler. Yıllarca mesut yaşamışlar; eski güçlerine tekrar kavuşmuşlar bu bölgede. Tabi biricik gülleri de onları yalnız bırakmamış; her yıl ayni yerde ve zamanda çıkmaya başlamış. Ünleri yine tüm dünyayı sarsmaya başlayınca herkes şaşırıp kalmış bu işe. Gel zaman git zaman bir gün MAVİ gül çıkmamış. Hemen ertesinde ise o mutlu toplulukta kaybolmuş.Ticaret yapan kervanlar bir gün bu ülkeye gelince o topluluğu bulamamışlar.Kimse o güzel insanların ve gülün akıbetini çözememiş. O toplumdan ise sadece ağızdan ağza söylenen şu sözler kalmış :

"- Saflığın, Dürüstlüğün, Sevginin, Onurun, Mutluluğun, Özgürlüğün çiçeğidir
Mavi Gül. Bizler bu çiçek sayesinde sevgiye ve özgürlüğe ulaştık; Yaşamın gizemine eriştik...Şimdi ise mutluluğa eriyoruz..! Size bir armağanımız olacak. Mavi Gülü size de bırakacağız; Yaşamın anlamını öğrenmeniz için. Bu EFSANE ÇİÇEK dünyanın herhangi bir yerinde ve herhangi bir zamanda ortaya çıkarak sizi şaşırtacak. Onu görenler ise dünyanın en bahtiyar, en mutlu ve şanslı insanları olacaklar." İşte efsane böyle. Bunun doğruluk payı ebetteki tartışma konusudur. Sonuçta bir efsane bu. Gerçekte olabilir, uydurmada... Fakat asil olan bir konu var ki o da insanoğlunun yıllardan beri bu çiçeği yetiştirmeye çalışmasıdır. Maalesef ki, bu henüz başarılamadı. Ne kendisi ne de rengi tutturulabildi.Bilinmeyen zamanlarda ve bilinmeyen yerlerde çıkan MAVI GÜL ü umarım bir gün sizlerde görmek lütfuna erişiriz.

Bilmem farkında mısınız ,yıllar ilerledikçe yaşantımız daha bir düzensizleşiyor. TÜKETiM TOPLUMU hepimizi olumsuz etkiliyor. Sonu görünmeyen uzun ve karmaşık bir yokuştan aşağıya yuvarlanıyoruz. Halimiz çılgın bir şoförün kullandığı otobüste bulunan insanlar gibi endişeli. Bu delicesine
düşüşte önemli olan hayatta kalabilmek mi, yoksa otobüs yokuş sonuna vardığında yaşayacaklarımız mı?.. Ya yolun sonuna gelince... O zaman ne olacak hiç düşündünüz mü?.. Önce kendimize gelecek, daha sonra neler olup bittiğini anlamaya çalışacağız.Geriye dönüp bakınca yaşamımızın hiçte istemediğimiz bir biçimde tükendiğine tanık olmak bizleri üzecek. DEĞER Mİ?.. Çevreme baktıkça yazgılarından sapmış insanlar görüyorum; gördüklerim köksüz ve yapraksız insanlar, Narsistçe kendilerini sevdiklerini sanıyorlar ve gerçekten kendilerini hor görüyorlar; mutsuz ama ilk ve en büyük mutsuzluğun,özellikle kendi kayıtsızlıklarından kaynaklandığını kabullenmeyi beceremeyen insanlar bunlar. Lütfen şimdi sizde kendinize ve sevdiklerinize bir Güzellik yapın ve onları arayıp kendilerine yaşamın en güzel cümlesini söyleyin. Ne
kaybedersiniz ki?..

Tüm Dostlara Selamlar;


http://img445.imageshack.us/img445/7218/caferi5wm.jpg Selam NERDESiN CEVAP ADiN GECMIYOR :36_1_39:

Selam NERDESiN CEVAP ADiN GECMIYOR :36_1_39:

buradayım

eğer paylaşmak istersen bir sorum olacak hangi ilçeye daha yakın köyünüz?

merkez ilçeye daha yakın ;)

Köyümüzün derneği kuruldu. En yakın zamanda Web sayfasıda tarafımca oluşturulacak...

merhaba ben bu sene mayis 2006 sizin köye gittim !! munzurun ayaginda bi köy !! acayip güzel manzaralar var... sizin köyden resimler bile cektim.... www.erzincan-travel.de görüniyor

sizin köyden aydin kutluk taniyorum bizim sehirde yasiyor almanyada...

mutlaka resimleri bakin

selam herkeze erzincan caferli koyunden dostlarımız varmı acaba aramızda ?
forumda yenıyım ılk kez gordum sitemizi hayirli olsun hepimize...

aydin kutluk benim amcam, ... caferili... ben sizin köye gittim resimler www.erzincan-travel.de .... bir bakin amca

slm
emo

baska kımse yokmu dostlar emo bende caferliliyim sen nerde oturuyosun ayrica gonderdiğin ilkte yok resimler cikmiyo.

selam canlar ben sizin köyü duydum konuşuluyo aile arasında bende arpayazılıyım(beko)

merhaba canlar bende anne tarafından caferlililyim ama 12 yaşımdayken kısa bir süreliğini gitmiştim okadar...
ama çok isterim köylülerimle tanışmayı
görüşmek üzere canlar...

slm bende caferliliyim ;)

selam ben caferli köyünden degilim ama sayilirim cünkü esim orali
biz ailece her yil gideriz cokta begenirim cokkk güzel bir köy ve manzarasi mükemel bir görünümüvar herkese selam
www.sansakoyu.de

bende caferli koyundenım canlar msn firatovic24@hotmail.com

resimler erzincan-travel.de
"Bilder" tiklayin, ondan sonra "erzincan"

munzur daglari caferi köyden cekilmis bi bakin