Yüreğimde kanayan yara
Bir martının kanadında
Gittiğin günden beri
Bende gittim uzaklara
Uzaklar gittiğin gün gibi avuçlarımda
Ve sana yalnızlığı saklıyorum
Hala sana kanayan damarlarımda.
Aç pencereni ayaz gecelere inat
Vur yüreğinin inceldiği yere
İçinde sıcaklık kalmadıysa eğer
Tutun içimde açan güneşlere
Gittiğin günden beri
Hala yazamaya cesaret edemediğim
Avuçlarımda eskiyen bir şiirsin
bir yüreğim daha olsaydı;
sana verirdim onu da inan
sen yağmalanan baharlardan çaldığım
bir gül kırıntısı gibi kokarken
ellerime bıraktığın yalnızlık çiçeği
damarlarıma işleyen bu kokuyu
silip atmak için çok uğraştı inan
ama hala şiirlerimde kokun var
damarlarıma sinen kokun gitmedi.
sen şimdi uzaklara akan nehirsin.
hala yazmaya cesaret edemediğim
avuçlarımda eskiyen bir şiirsin.
Sen kanatlarında yorgunluğu taşıyan
göçmen kuşları gibi vefasızsın
ve yüreğimin karasularına hapsolan
yalancı bir yosundan farksızsın
limanımı terk eden bir gemi gibi
beynimde zonklayan o sesin
ve sana son kez baktığımda
nefesime değen nefesin
Gittiğin günden beri
hala yazmaya cesaret edemediğim
avuçlarımda eskiyen bir şiirsin.


YZN: gürsell şahin!!!!
benim için anlamlı bi şiirdi sizlerle paylasmak istedim.
ve benim de, hala yazamadıgım bi şiirim var!!

eline sağlık murat. dert etme ya tamamlarsın bir gün yarım kalan şiirini.