karadagli
01.09.2006, 13:18
degerli canlar her seyden bu bilgiyi sizlerle paylasmak istedim
hatam varsa hosgörünüze siginiyorum.
Bu hadise, bir cok din ve tarih kitaplarimizda yazilmistir. Ben sadece,
“Altiparmak Peygamberler Tarihi “ kitabinda yazili olanini yazmak istiyorum.
Konu aynen söyledir:
Cebrail Aleyhisselaḿin, Adem Aleyhisselaḿa müjdesi:
Caferi Sadik radiallahü Anh naklederki;
Adem Aleyhisselam ile Hz. Hava radiallahü Anh́a, cennette
dururlar iken Cebrail Aleyhisselam gelip, Adem
Aleyhisselaḿin elinden tuttu. Dolastirmaya basladi. Bir
köske geldiller. Kerpicleri altindan ve gümüsden. Pencereleri
yesil zümrütten olup, icinde kizil yakuttan bir taht vardi. Taht
üzerinde, güzel yüzlü biri oturmus idi. Basinda nurdan bir tac,
iki kulaginda inciden iki küpe, burnunda nurdan gerdanlik
vardi. Adem Aleyhisselam onu görüp hüsnü cemaline ve
güzel görünüsüne hayran oldu. Hurinlerin güzelligini unuttu.
Bu güzellige hayran oldu.
Sonra:
- Yarabbi; bu suret kimindir?
Hitap geldiki:
- Habibimin kizi Fatmatül Zehra Radiallahü Anh́anin
suretidir. Basinda olan tac; babasinin nurudur, Aleyhisselatu
vesselam. Boynundaki gerdanlik Zevcesi Imam Alínin
Radiyallahü Anh misalidir. Ya kulaklarindaki küpeler iki oglu
Hasan ve Hüseyindir, ya bu nedir kaslari kudret kalemidir, ya
bu nedir dudak miski amberdir, ya bu nedir nuru cüherdir
gözleri. Sonra Cebrail Aleyhisselam yukari bak dedi. Adem
Aleyhisselam basini kaldirdi, bes kapi gördü. Besíde acik idi.
Her birinin üzerinde ikiser kelime yazilmis idi.
En üstekinin üzerinde Enel Mahmud ve Hz. Muhammed
yazili idi.
Ikinci de: Enel Ala ve Hz. Ali. Ücüncü de: Enel Vatir ve
Hz. Fatma. Dördüncü de: Enel Muhsin ve Hz. Hasan. Besinci
de: Minel Ihsan ve Hz. Hüseyin idi. Cebrail Aleyhisselam
dediki:
- Ey Adem; bu kelimeleri ve bu isimleri iyi ezberle ve hic
unutma, Bir zaman gelir ki lazim olur. Bu isimlere muhtac
olursun. Vaktaki Adem Aleyhisselam Cennetten cikarildi.
Ücyüz yik devamli agladi. Bir gün gaipten bir ses gelip bu
isimleri hatirlatti. O zaman ellerini kaldirip, ya Muhammed,
ya Aliyül Ala veya Vatir Yaratici veya Musin veya Minkel
Ihsan. Muhammed Aleyhisselam hürmeti icin ve Ali hürmeti
icin, Fatma hürmeti icin ve Hasan hürmeti icin ve Hüseyin
hürmeti icin. Beni affet ve tövbemi kabul eyle diye dua etti.
Hakteala buyurdu ki:
- Ya Adem: bu bes kimsenin hürmeti icin, kiyamete kadar
gelecek olan evlatlarinin günahlarini affini istediysem, bu
saydigin isimlerin hatiri icin affederim.
Yukarida bahsedildigi gibi, Ehlibeyti anmak evvela Adem
Aleyhisselaḿa farz oldu. Cenabi Allah Adeḿi affeti. Adem
Sefullah ( Yer yüzünün hakimi ) oldu.
Istanbul Maarif
kütüphanesi tarafindan bastirilan; kitaplarda mevcüttur.
saygilarimla
Bektas eren
hatam varsa hosgörünüze siginiyorum.
Bu hadise, bir cok din ve tarih kitaplarimizda yazilmistir. Ben sadece,
“Altiparmak Peygamberler Tarihi “ kitabinda yazili olanini yazmak istiyorum.
Konu aynen söyledir:
Cebrail Aleyhisselaḿin, Adem Aleyhisselaḿa müjdesi:
Caferi Sadik radiallahü Anh naklederki;
Adem Aleyhisselam ile Hz. Hava radiallahü Anh́a, cennette
dururlar iken Cebrail Aleyhisselam gelip, Adem
Aleyhisselaḿin elinden tuttu. Dolastirmaya basladi. Bir
köske geldiller. Kerpicleri altindan ve gümüsden. Pencereleri
yesil zümrütten olup, icinde kizil yakuttan bir taht vardi. Taht
üzerinde, güzel yüzlü biri oturmus idi. Basinda nurdan bir tac,
iki kulaginda inciden iki küpe, burnunda nurdan gerdanlik
vardi. Adem Aleyhisselam onu görüp hüsnü cemaline ve
güzel görünüsüne hayran oldu. Hurinlerin güzelligini unuttu.
Bu güzellige hayran oldu.
Sonra:
- Yarabbi; bu suret kimindir?
Hitap geldiki:
- Habibimin kizi Fatmatül Zehra Radiallahü Anh́anin
suretidir. Basinda olan tac; babasinin nurudur, Aleyhisselatu
vesselam. Boynundaki gerdanlik Zevcesi Imam Alínin
Radiyallahü Anh misalidir. Ya kulaklarindaki küpeler iki oglu
Hasan ve Hüseyindir, ya bu nedir kaslari kudret kalemidir, ya
bu nedir dudak miski amberdir, ya bu nedir nuru cüherdir
gözleri. Sonra Cebrail Aleyhisselam yukari bak dedi. Adem
Aleyhisselam basini kaldirdi, bes kapi gördü. Besíde acik idi.
Her birinin üzerinde ikiser kelime yazilmis idi.
En üstekinin üzerinde Enel Mahmud ve Hz. Muhammed
yazili idi.
Ikinci de: Enel Ala ve Hz. Ali. Ücüncü de: Enel Vatir ve
Hz. Fatma. Dördüncü de: Enel Muhsin ve Hz. Hasan. Besinci
de: Minel Ihsan ve Hz. Hüseyin idi. Cebrail Aleyhisselam
dediki:
- Ey Adem; bu kelimeleri ve bu isimleri iyi ezberle ve hic
unutma, Bir zaman gelir ki lazim olur. Bu isimlere muhtac
olursun. Vaktaki Adem Aleyhisselam Cennetten cikarildi.
Ücyüz yik devamli agladi. Bir gün gaipten bir ses gelip bu
isimleri hatirlatti. O zaman ellerini kaldirip, ya Muhammed,
ya Aliyül Ala veya Vatir Yaratici veya Musin veya Minkel
Ihsan. Muhammed Aleyhisselam hürmeti icin ve Ali hürmeti
icin, Fatma hürmeti icin ve Hasan hürmeti icin ve Hüseyin
hürmeti icin. Beni affet ve tövbemi kabul eyle diye dua etti.
Hakteala buyurdu ki:
- Ya Adem: bu bes kimsenin hürmeti icin, kiyamete kadar
gelecek olan evlatlarinin günahlarini affini istediysem, bu
saydigin isimlerin hatiri icin affederim.
Yukarida bahsedildigi gibi, Ehlibeyti anmak evvela Adem
Aleyhisselaḿa farz oldu. Cenabi Allah Adeḿi affeti. Adem
Sefullah ( Yer yüzünün hakimi ) oldu.
Istanbul Maarif
kütüphanesi tarafindan bastirilan; kitaplarda mevcüttur.
saygilarimla
Bektas eren