".....Gidiş tarihini küçük harflerle yazdım not defterime; Çabuk kaybolmasını ister gibi..."

Yarım kalmış-tamamlanmamış-sevdadan sonra da mutlu olunabilir; O eski(de kalmış) güzelliklerin zevki tekrar tekrar duyumsanabilir mi? Sadece o günleri yaşamış olmak adına, "iyi ki" demek adına, keşkelerden sıyrılıp da, ayrıldıktan sonra sevince dönüşebilir mi eski(de kalan) yaşanmışlıklar?

Bir sevdanın anısı, sevdanın önüne geçebilir mi?

Belki en güzeli, yapılması gereken; Yarım kalmış, bitmiş bir sevdanın yerine; Yıkıp da eski binayı, temizleyip molozları yeni bir binayı-daha güzel olarak-yükseltmek gibi; Yeni bir sevdayı yaşamayı, sevmeyi, düşünmeyi, özlemeyi; Belki de yeni acılar-ki hep vardır-içine düşmeyi denemek olmalı.

İncitilmiş, aldatılmış, küçük düşürülmüş, parça parça edilmiş gibi hissetmekten; "Artık beraber olamayız" denildiğinde, konuşulacak, söylenecek her şey tüketildikten sonra; Yalnız kalışın korkusu yaşanırken, sağlıklı düşünememeye başlanmışken, bedeninizden bir parça zorla sökülüp alınmışken; Sadece eskiyi düşünmek-bütün o yaşanmışlıklardan sonra-üzüntüden başka ne verebilir?

Gelecek vaat etmeyen başlangıçta; Sonunu hiç düşünmeden, bir dakika sonrası için zorlanmadan-bir tarih koymadan-sadece bedenlerdeki en yasak, en dokunulmamış yerlere dokunmak adına, günü yaşamaya çalışmak; Tenlere sıcaklık aktarmaya çalışmak; Bir gün biteceğini bile bile-kim bilir aşkın doğası gereği bu oluyor-duyguları böylesine açığa çıkarmadan, sadece anı yaşamak adına yapılan imzasız anlaşmayı kırık, acı ve yıkılmış olarak bitirmek yerine; Keskin bir bıçak darbesiyle bölmeyi seçmektense, hissedilenleri çırılçıplak ortaya dökmeden anı yaşamak en güzeli ol(a)maz mı?Geleceğe umutları biriktirmeden, geçmişte kalan pişmanlıkların acılarını çoğaltmadan sadece anı yaşamayı seçmek, çok mu zor?

güzel yazii.....

Beğendiğine sevindim.Değerlendirmen içinde teşekkür ederim Eda..

cezmi ersözün yazılarını hatırlattın bana sağol güzel bir yazıydı