INSAN OLMAK
Etrafinda herkes saskina dönmüs, yollarini sasirmis ve bundan seni mesul tuturken sen kendi tuttugun yoldan ayrilmaz ve basini dik tutabilirsen,
Eger beklemeyi bilir ve beklemekten yorulmazsan,
Baskalari seni aldatirken sen yalanla is görmezsen veya onlar senden nefret ederken sen nefret etmeye yanasmazsan ve bütün bunlara ragmen fazlasiyla iyi görünmez ve fazlasiyla hakimane konusmazsan,
Rüya görebilirsen, fakat rüyalarinin kölesi olazsan,
Düsünebilir, fakat düsüncelerini hayatin esas gayesi yaparsan,
Eger zafer ve yenilgiyle karsilasabilir ve bu iki bos seye karsi da ayni sekilde kayitsizca hareket edebilirsen,
Söyledigin hakikatlerin reziller tarafindan akilsizlari aldatmak icin degistirilerek kullanildigini isitmeye tahammül edebilirsen,
Veya yapmak icin bütün hayatini verdigin seylerin bir an icinde yikildigini görürde tekrar egilir, yorgun vücüdun ve yipranmis aletlerinle onlari yeniden yapabilirsen,
Eger kalbin, sinirlerin ve kaslarin bitmis, icinde sadece dayan diyen iradenden baska bir sey kalmamissa ve sen onlari tekrar calistirabilirsen,
Krallarla gezer sagduyunu elden birakmazsan,
Herkesle konusabilir fakat faziletini muhafaza edebilirsen,
Ne düsmanlarin ne de dostlarin seni incitebilirse,
Herkes sana güvenebilir, fakat bu güvende sinirsiz olmazsa,
Eger sen ömrünün her saatine 60 dakikalik deger verebilirsen,
Iste o zaman icindekilerle birlikte bütün dünya senin olur, hatta bundan da üstünü sen bir insan olursun........

bi söz vardı kime ait olduğunu hatırlayamıyorum ....

"bu dünyada kendin olarak kalabilmek...dünyanın en zor savaşını vermektir...
bu savaş bir başladımı...artık hiç bitmez...."

erdemsiz dünyada...erdemli yaşayabilmek gerçekten de çok güç...
insan olmak hepsinden güç...

ama herşeyden üstün ve güzel....


güzel bir paylaşımdı....teşekkür ederim..

sevgiyle kal... :)

Bir bilge adam çölde öğrencileriyle otururken demiş ki;
'Gece ile gündüzü nasıl ayırt edersiniz? Tam olarak ne zaman karanlık başlar, ne zaman ortalık aydınlanır? '
Öğrencilerden biri; 'Uzaktaki sürüye bakarım, 'demiş, 'koyunu keçiden ayıramadığım zaman akşam olmuş demektir.
Başka bir öğrenci söz almış ve 'Hocam' demiş, 'İncir ağacını, zeytin ağacından ayırdığım zaman, anlarım ki sabah başlamıştır. '
Bilge adam uzun süre susmuş.
Öğrenciler meraklanmışlar ve, 'Siz ne düşünüyorsunuz hocam? ' diye sormuşlar
Bilge şöyle demiş;
'Yürürken karşıma bir kadın çıktığında, güzel mi çirkin mi, siyah mı beyaz mı diye ayırmadan ona bacım diyebildiğimde ve yine yürürken önüme çıkan erkeği, zengin mi yoksul mu diye bakmadan, milletine, ırkına, dinine aldırmadan, kardeşim sayabildiğimde anlarım ki sabah olmuştur, Aydınlık başlamıştır.'

kıssadan hisse dersek,önyargısız olmakla başlıyor insanı tanımak.insan olmak ya da insan kalabilmek biraz da kimin ne kadar başarabileceğine bağlı.kendi adıma çabalıyorum,bu çabam tabiki sonsuza kadar...

- kendinden memnun olmaktır.
- kendini sevmektir
- kimliğinden nefret etmemektir
- ego tatmini için milleti kullanmamaktır
- içten dürüst naif maskeleri takıp oyun oynamamaktır
- gibi yapmamaktır
- kendine olan öfkesini, doyumsuzluğunu tatmin etmek için hiç olmadığı gibi kendini tanıtmamaktır
- çoğunluğun genel geçer yapısını, kimliğini oluşturan sıfatları kendi üstüne yapıştırıp gibi yapmamaktır.
- ikilemlerinin suçunu etrafa dağıtmayandır.
- dikkat çekmek için ruhunu satmamaktır
- koskoca adam olup, genç insanları peşinden sürüklemek için yalan söylememektir
- adam gibi adam olmamıyor ise bunun tersini oynamamaktır
- zekasını günlük hazlar için ortamda harcamamaktır
- prim yapmak için, saldırgan, saygısız, kendini bilmez haller takınmamaktır
- gerçek hali ile bir b... yaramadığını düşünmemektir
- gerçek olmaktır
- cesur olmaktır

olmaktır!

bi söz vardı kime ait olduğunu hatırlayamıyorum ....

"bu dünyada kendin olarak kalabilmek...dünyanın en zor savaşını vermektir...
bu savaş bir başladımı...artık hiç bitmez...."

erdemsiz dünyada...erdemli yaşayabilmek gerçekten de çok güç...
insan olmak hepsinden güç...

ama herşeyden üstün ve güzel....


güzel bir paylaşımdı....teşekkür ederim..

sevgiyle kal... :)

çok güzel vurgulamışsın, teşekkürler....
"sözde ben bir insan olmaya geldim...." deyişi geldi aklıma.. sevgiyle kalın...

Bir bilgeye " Nasil insan oluruz?" diye sormuslar ya.

"Uc adim atlama" gibi bir cevap vermis bilge kisi:

Once sana kotuluk yapanlara kotuluk dusunmemen gelir, Insanliga attigin
ilk adim budur...

Sana kotuluk yapanlara iyilik yapabildigin an ise ikinci buyuk adimi
atar ve hakiki insan olmaya baslarsin. Nihayet, sana iyilik yapanla
kotuluk yapan arasinda bir fark hissetmeyecek hale geldigin zaman insan
olursun

Insan, biraz çocuk olmali, bir balon gordugunde istiyorum diye tutturup aglayabilmeli.
Insanin bir annesi olmali etegini çekistirebilecegi,
İnsan, yolda yürürken biraz da etrafina bakmali degisik hayatlari gormek için...
Insan, gecenin bir vakti yatagindan firlayip seni seviyorum diye bagirmali!
Insan, gecenin bir vakti yatagindan firlayip seni seviyorum diye bagirabilecegi sevgilisi olduguna inanmali...
Insan, sabah uyandiginda yataginin basucunda bir gül ile bir not bulmali: "Uyandirmaya kiyamadim... "
Insan, heyecan duymali yeni gunun getirdigi isiklar icin...
Insan, sinirlenmeli, kavga etmeli inandigi degerler icin.
Insan, arada asik olmali sonunda aci oldugunu bilerek...
Insan, bazen de sarhos olmali, bir turku tutturup sokaklari arsinlamali.
Insan, anlamsizca beklemeli telefonun calmasini, belki arayan odur diye...
Insan, efkarlanmali tabi biraz da; belki hic olmayacak seylere sirf efkar olsun diye...
Insan, ara ara kocaman olmali dunyalar kadar; herkesi kucaklamali.
Insan, bazen kendi olmali bazen herkesten bir parca...
Insan bazen de aptal olmali inanmak istedigi seylere inanmali.
Insan, gercek olmali ruya gorebilmek icin...
Insan, olmeli zamani gelince; ama "zamani" gelince...
"alıntır"

Velhasil guzel insanlar; insanlık bizlere cebri bir lütuftur...
İnsan kalmak zor zanaat...
...
:)

Güzel konu....

insani insan yapan insanin kendisine olan saygisidir--kendine saygisi olmayan insan baska insanada saygili yaklasamaz...INsani insan yapan düsünebiliyor olmasi..üretebiliyor olmasi...sevebiliyor olmasi...kendinide zaman zaman elestirebiliyor olmasi...bilincli ve bilincsiz olmasi..hata yapmasi..insani sadece bir kac cümleyle anlatamayiz...Insan oldugunu bilmesi ve unutmamasi benim icin önemlidir....görmedigine inanmamasi...

Zeka, Mantik ve irade....cogu zaman zayif düsen insanda olmali...vicdan????

Bizlerin ögrenmemiz icin düsünmek önemlidir..............kötü söz söyliyenindir ....herkezlen dost veya arkadas olmak sart degil, icimiz temiz olmali,yoksa laflar bos...bunuda sadece bir insani cok iyi taniyan insan söylixebilir, yoksa insan hakkinda konusan diger insan gerceksi olamaz......................

Elde var insan
Ne varsa gördügün hayattan yana
bulan da insan yikan da insan
bu dünyada baska suclu arama
yapanda insan ahh bozanda insan

Ahmet S. Ilkan
Saygilar

Derler ki: İnsan biraz çocuk olmalı. Bir balon gördüğünde 'istiyorum' diye tutturmalı…İnsanın eteğini çekiştireceği bir annesi olmalı…Yolda yürürken biraz da etrafına bakmalı değişik hayatları görmek için (aman çukurlara ve İnşaat kenarlarına dikkat)…İnsan gecenin bir vakti yatağından fırlayıp 'seni seviyorum' diye bağırmalı. İnsan, gecenin bir vakti yatağından fırlayıp 'seni
Seviyorum' diyebileceği bir sevgili olduğuna inanmalı…İnsan sabah uyandığında yatağının baş ucunda bir gül ile bir not bulmalı: 'uyandırmaya kıyamadım'…İnsan heyecan duymalı yeni günün getirdiği ışıklar için…İnsan sinirlenmeli, kavga etmeli, inandığı değerler için…İnsan, arada aşık olmalı, Sonunda acı olduğunu bilerek…İnsan bazen de sarhoş olmalı. Bir türkü tutturup sokakları arşınlamalı…İnsan, anlamsızca beklemeli telefonun çalmasını, belki o arar diye…İnsan efkarlanmalı tabii biraz da, sırf efkar olsun diye…İnsan ara sıra kocaman olmalı, dünyalar kadar, herkesi kucaklayabilmek için…İnsan bazen kendi olmalı, bazen herkesten bir parça…İnsan bazen de aptal olmalı, inanmak istediği şeylere inanmalı…Hoşgörülü, kalender olmalı, bir derviş kadar…Daha çok dinlemeli, bir bilge gibi…Hayata küsmesi ve barışması, bir çocuk kadar kısa sürmeli…Özel olduğunu, biricik olduğunu bilmeli, ama şımarmamalı…Arkadaşlarından, dostlarından yüz çevirmemeli, bazen sadece hatırlarını sormak için aramalı… Bu cümleleri alabildiğine uzatabiliriz. Ama sanırım ana fikir ortaya çıktı.
İnsan olmak zor zanaat…Tabii kolayına kaçanlar da var. Hayatı hem kendisine, hem yakınlarına zehir edenler. Onların yanından hemen uzaklaşın. Yaşam enerjinizi, insan sevginizi, umutlarınızı tüketmelerine izin vermeyin.Herkesin , her türlü değeri yok ettiği, içini boşalttığı bir ortamda, hiç olmazsa siz kendinizi koruyun. Şair Yusuf Alper "İnsan bir İnsandır" adlı şiirinin son beşliğinde şöyle seslenir: "İnsan bir sevdadır/her sabah külünden yeniden doğar/Elini yüzünü yıkar, öper çocuklarını/Öper kalemini, karısını, güneşi/İnsan bir insandır –çoğu zaman-" Bitki de, taş toprak da, hayvan da, bulut da, denizde bir damla da olmak iyi ama, insan olmak var ya, insan olmak, dünyaya bedel…Hem de çoğu zaman değil her zaman


İnsan kendisi olmak için, kendisini okumalıdır. Kendisini doğru okuyabilmek içinde önce başkalarından okumalıdır, okumaya ihtiyaç duymalıdır

melekler önünüzde secde ettigi zaman insan olmussunuz demektir...

melekler önünüzde secde ettigi zaman insan olmussunuz demektir...

Selam

Aciklarmisiniz bu cümleyi,anliyamadimda

Saygilar

olmaya çalışıp olamadığımız her şeydir.


insanlığım yetmiyor olmak istediklerime…
bedenim dar geliyor, ruhum küçücük kalıyor …
ben dünya olmak istiyorum oysa,
doludizgin, başına buyruk, delicesine dönen bir dünya!
insanlığım az geliyor düşlediklerime!..

Selam

Aciklarmisiniz bu cümleyi,anliyamadimda

Saygilar

bir bilge kendinden daha bilge birine rastladıgı zaman saygısından önünde egilir, bir melekte kendinden daha melek birine rastladıgı zaman önünde egilir...

Kuran'da Allah ademi yarattıgında melekler onun önünde egilmistir yazar.. insan o dur ki melekler önünde egilsin.. insanın kendini asagılık veya kutsal bir varlık yapması elindedir.. eger asagılık biri olursan hicbir varlık sana saygı duymaz, ama gercek deger ve erdemleri korursan ve o erdemler ile yasarsan iste o zaman melekler bile önünde egilir... iste o zaman Kuran'da da tarif edilen insan olmussun demektir...

bir bilge kendinden daha bilge birine rastladıgı zaman saygısından önünde egilir, bir melekte kendinden daha melek birine rastladıgı zaman önünde egilir...

Kuran'da Allah ademi yarattıgında melekler onun önünde egilmistir yazar.. insan o dur ki melekler önünde egilsin.. insanın kendini asagılık veya kutsal bir varlık yapması elindedir.. eger asagılık biri olursan hicbir varlık sana saygı duymaz, ama gercek deger ve erdemleri korursan ve o erdemler ile yasarsan iste o zaman melekler bile önünde egilir... iste o zaman Kuran'da da tarif edilen insan olmussun demektir...

gördüğüm kadarıyla olaya maddesel anlamdan çok,dinsel açıdan bakmışsınız...yani meleklerin insan önünde eğilmesi?
gerçek dünyada kim melek kim şeytan bunu nasıl anlayacaksınızki?
bir bilgenin diğer bilgeden üstün olmasını hangi statü belirliyor?çünki her bilge kendi dalında birbirinden üstündür...
melek tanrınındır...öyleyse tanrı tanımayan insanlar insan değildir...yani sizin söyleminiz bu yönde..şimdi bir melek insan önünde eğilmiyorsa o insan,insan değildir...size göre insan bir dine bağlı olmalı ve dinin bütün ibadetlerini yapmalı,sonra insan sıfatını melekler önünde eğilince almalı...
ayrıca yeryüzünde bir çok din ve inanış var..insan olmanın tarifi kuran da böyledir ama başka kitapda farklıdır...fakat insan terimi tam tamına bireyi ilgilendiren bir kavramdır...insan kavramını,Kuran_ı,temel esas alınarak tanımlamak yanlış olur...
en iyi insan ben en kötüyüm diyen insandır...çünkü kötüyü bilen insan iyiliğin ne olduğunu farketmiştir......

gördüğüm kadarıyla olaya maddesel anlamdan çok,dinsel açıdan bakmışsınız...yani meleklerin insan önünde eğilmesi?
gerçek dünyada kim melek kim şeytan bunu nasıl anlayacaksınızki?
bir bilgenin diğer bilgeden üstün olmasını hangi statü belirliyor?çünki her bilge kendi dalında birbirinden üstündür...
melek tanrınındır...öyleyse tanrı tanımayan insanlar insan değildir...yani sizin söyleminiz bu yönde..şimdi bir melek insan önünde eğilmiyorsa o insan,insan değildir...size göre insan bir dine bağlı olmalı ve dinin bütün ibadetlerini yapmalı,sonra insan sıfatını melekler önünde eğilince almalı...
ayrıca yeryüzünde bir çok din ve inanış var..insan olmanın tarifi kuran da böyledir ama başka kitapda farklıdır...fakat insan terimi tam tamına bireyi ilgilendiren bir kavramdır...insan kavramını,Kuran_ı,temel esas alınarak tanımlamak yanlış olur...
en iyi insan ben en kötüyüm diyen insandır...çünkü kötüyü bilen insan iyiliğin ne olduğunu farketmiştir......

yoooo herhangi bir dine baglı olmanıza gerek yok ayrıca önünde meleklerin egilmesine de gerek yok sen yeterki melek gibi bir insan ol bizim köyün esekleri bile önünde egilir...

yoooo herhangi bir dine baglı olmanıza gerek yok ayrıca önünde meleklerin egilmesine de gerek yok sen yeterki melek gibi bir insan ol bizim köyün esekleri bile önünde egilir...

haklısınız...
insanları en iyi tanıyan canlılar hayvanlardır....
gerek yok sizin köyünüze gelmeme,bizim burada da yeterince eşek mevcut....

ayrıca eşekleri yada genel anlamla hayvanları neden bu kadar aşağılıyorsunuz?
çünki o hayatı sorgulamadan yaşayan bir canlı ve insanlara sunulmuş bir nimettir..kıyaslama yaparken lütfen biraz daha duyarlı olun....
duyarlı olunda bir hayvanı insan ile kıyaslamaya çalışmayın....çünkü bu insan tabiatına gerçekten aykırı...umarım anlamışsınızdır...

nerden nereye.....simdi dinsel acidan insan anlami verilmis, yani melekler vs.....tabiiki bu insanin dünya görüsüne bagli olan birseydir....tek tanrili olan dinlerde bu cok yaygin, yani taylanda gidisimde cok tanrili olan bir ülke, budistlere cok hayran kaldim,cok güzel dünya bakislari var cünkü...insanlara, dinsiz veya dinli olsun ayni gözlen bakiyorlar, ayni alevilikdeki gibi sanirim...iyi veya kötü denmiyor....barisca ve insan sevgisiylen yaklasyiorlar....
Bizlere birazda zor olsa bazi insanlara, kendi düsüncemizin dogru oldugu anlamda cikip karsi düsünceler saygili olmaliyiz....sizin görüsünüz sizindir...


Saygilar

yoooo herhangi bir dine baglı olmanıza gerek yok ayrıca önünde meleklerin egilmesine de gerek yok sen yeterki melek gibi bir insan ol bizim köyün esekleri bile önünde egilir...

ooooooooooo, esekler benim önümde egilmesini ya istemesem? Kimse kimsenin önünde egilmesin......


Saygilar

ooooooooooo, esekler benim önümde egilmesini ya istemesem? Kimse kimsenin önünde egilmesin......


Saygilar

evet kimse kimsenin önünde egilmesin herkes esit olsun... o halde ya herkes esek olur egilen olmaz, yada herkes insan olur melekler bile önünde egilir.. (kimse kimsenin önünde egilmiyor istedigin gibi oldu)

insan bazen egilir bilge bile olsa ve bu ondan birsey götürmez cunku o aslında kücüldükce büyünüldügünü bilir. dısarıdan gözüken ise sadece bir yanılgıdır. bilindik bir hikaye vardır, bir gün Mevlana bi müridi ile yolda yürürken karsıdan bir papaz cıkar.. Mevlana hemen basını egerek selam verir.. Papaz Mevlana'nın selamını alır oda selam vererek gecer giderler.. bunun üzerine müridi hemen Mevlana'ya sorar, senki koca Mevlana'sın nasıl olurda bir papaza selam verirsinde ilk önce onun selam vermesini beklemezsin diye.. Mevlana'da cevap verir "tevazü öyle büyük birseydir ki bunu ona kaptırmak istemem"

Alevi-Bektaşi Felsefesinin Temelinde yer Alan Dört Kapı Kırk Makam Kavramı Nasıl Açıklanabilir? "Şeriat, Tarikat, Marifet ve Hakikat"

1.Dünyaya gelmek, bilgi sahibi olmak, dünyaya ve akla ait bütün bilgileri şeriat kavramı içine alır. Hacı Bektaş Veli dünyayı doğru algılama ve doğru tanıma olan bu kapıya ait bilgiler için "Madde karanlığı akıl nuruyla aydınlanır" demektir.
1.Tanrı'ya inanmak,
2.Peygamberi tanımak,
3.Bilim öğrenmek,
4.Bağışlayıcı olmak,
5.Evlenmek,
6.Helal yemek ve giyinmek,
7.Toplumdan kopmamak,
8.Sevme ve acıma duygularına sahip olmak,
9.Haksız kazançtan sakınmak,
10.İnsanları iyiye yönlendirmek, kötüden sakındırmak,

2.tarikat-yol
Yol Alevilik-Bektaşilikte çok önemlidir. Çünkü yolunu doğru kurmayan bir kimsenin insan-ı kamil olması da imkansızdır. Bu yüzden yol bulduktan sonra titizlikle korunmalıdır. Yunus Emre:

"Sırat kıldan incedir
Kılıçtan keskindir
Varup anın üstüne
Evler yapasım gelir"
Tarikatta hedef dinin özüne, içsel anlamına ulaşmak olduğu için bu olgunluğu sağlamada yardımcı olan mürşit (yol gösterici, önder) ve pirler ön plana çıkar. Alevi-Bektaşilerde bu görevi dedelerin gözetiminde rehberler yerine getirirler.
1.Her işi aşkla ve kanaatkarlıkla yapmak,
2.Toplumdan kopmamak,
3.Tutum ve davranışlarında ölçülü olmak,
4.Yalnızca Allah'a bağlı olmak,
5.Nefs (kıskançlık, cimrilik, tembellik vb)le savaşmak,
6.Karşılıksız hizmet etmek,
7.Korku ile ümit arasında bir noktada durmak,
8.Kılık kıyafetine dikkat etmek,
9.Bir yol göstericiye bağlanmak,
10.Yola girmek,

3.Marifet kapısıdır" bireysel olgunlasma

1.Edep sahibi olmak,
2.Korku sahibi olmak, (başkalarının hakkını yemek, adaletsizlik vb.) işlerden korkmak,
3.Tok gönüllü olmak,
4.Doğru gördüğü her şeyin doğruluğunu her yerde söyleyebilmek,
5.Utanmak,
6.Cömert olmak,
7.İlim sahibi olmak,
8.Hemen karar vermekten sakınıp sakin olmak,
9.Kalp ve gönül gözüyle görmeye çalışmak,
10.Kendisini bilip tanımak,

4. Hakikat kapısı "Kamil insan" mertebesine gelmek, "mümkün olabildigince, eline, beline, diline sahip olabilmek"

1.Alçak gönüllü olmak,
2.İnsanları iyilik ve kötülükleriyle yargılamamak,
3.Yiyecek ve içeceğini başkalarıyla paylaşmak,
4.Nefsi tamamen yok etmek,
5.Yaratılmışların hiçbirine zarar vermemek,
6.Gerçekleri söylemek ve gerçeklere göre davranmak,
7.Doğru insanları örnek almak,
8.Keramet veya mucize göstermemek,
9.Sabretmek,
10.Gönül gözüyle gözlem yapmak,

yukarda belirtilen basliklar "insani kamil" olma asamasini siralamis...

1.bana göre insan olmak, düsünebilmek, düsündükten sonra muhakemesini yapip sonra eyleme gecip gecmemede, tek basina karar verebilmektir

2. cevresine yakin ve ayni zamanda sinirlarini koruyabilmek

3.kendinden üstün bilgiye sahip olana ilgi, bilgi seviyesi az olana sevgiyle yaklasabilmek

4. cehaletten uzak yasayabilmek, ayni zamanda o cehaleti kinamadan, nasil olustugunu anlayabilmek

5.isine gösterdigi ilgiyi, esine, ailesine ve cocuklarina da gösterebilmek

5.önce kendine saygi ve sevgiyle yaklasmak, kendiyle barisik bir eda ile yakinlarina ve isine yaklasmak

6. dogruyu yanlistan ayirabilmek, hatalarindan utanmamak, ama ders alip tekrarlamamak

eline, beline, diline sahip olmak:" mümkün, bu zamanda dahi mümkün diyorum

Bir bilge adam çölde öğrencileriyle otururken demiş ki;
'Gece ile gündüzü nasıl ayırt edersiniz? Tam olarak ne zaman karanlık başlar, ne zaman ortalık aydınlanır? '
Öğrencilerden biri; 'Uzaktaki sürüye bakarım, 'demiş, 'koyunu keçiden ayıramadığım zaman akşam olmuş demektir.
Başka bir öğrenci söz almış ve 'Hocam' demiş, 'İncir ağacını, zeytin ağacından ayırdığım zaman, anlarım ki sabah başlamıştır. '
Bilge adam uzun süre susmuş.
Öğrenciler meraklanmışlar ve, 'Siz ne düşünüyorsunuz hocam? ' diye sormuşlar
Bilge şöyle demiş;
'Yürürken karşıma bir kadın çıktığında, güzel mi çirkin mi, siyah mı beyaz mı diye ayırmadan ona bacım diyebildiğimde ve yine yürürken önüme çıkan erkeği, zengin mi yoksul mu diye bakmadan, milletine, ırkına, dinine aldırmadan, kardeşim sayabildiğimde anlarım ki sabah olmuştur, Aydınlık başlamıştır.'

kıssadan hisse dersek,önyargısız olmakla başlıyor insanı tanımak.insan olmak ya da insan kalabilmek biraz da kimin ne kadar başarabileceğine bağlı.kendi adıma çabalıyorum,bu çabam tabiki sonsuza kadar...

Ben sabagı calar saatimden geceyide biten mesaimden anlıyorum valla:D:D
Böylesi hikayelere zaman zaman katılmıyorum,biraz klişelendirilmiş buluyorum verdigi mesaj sadece inayetci,masalcı buluyorum!hayatla bagdaştırmıyorum!bu benim fikrim tabiki
Ben bir insanın insan oldugunu,düşüncelerinden,bakış açısından,yüreginden anlarım!eger hiç bi absürük şovenist sözlere aldanmamış,asolan insan diyebilmiş ve bunu içselleştirebilmişse yüreginde!duygularıyla düşüncelerini yogurtup,zorluklar karşısında bile satmamışsa benligini zaaflara yada bencilliklere kaptırmamışsa düşlerini,,hiç bir muskayı katmamışsa düşüncelerine katıksız safsa benligi..ben onun insan oldugunu anlarım,,tabiri caizse insan gibi insan:D