Doğal olmayı düşündüğümde, aklıma doğal makyajlar geliyor. Şu sonbaharda yapılan hafif kahve tonlarda allıklı makyajlar.

İnsanın doğal olması nedir ? Doğaya özgü davranması mı ?

Yaşamımızın her anında en yaratıcı ve zekimiz bile doğadan başkasını taklit edemez. Yazdıklarımız çizdiklerimiz iki gözümüzün fark ettikleri ile sınırlı. Bu fonusun dışına kimse çıkamaz. O halde insanın doğal olan örneği bir çiğdem gibi çayırlarda büyümüyor ise, bunu nasıl referans olarak alabiliriz ki ? Yani kimi örnek alabiliriz ?

Ben doğal olmayı, doğal davranışlardaki insan tanımlamasına getiriyorum. Lakin bu konuda kendime bir idol bulamıyorum.

Tıkandığım noktada kendime verebildiğim cevap : İnsanın kendisi için doğallık kelimesinin geçersiz olacağı. Bir zamanların çevreci sloganı vardı "İnsan doğanın hükümdarı değil bir parçasıdır" diye. Bugün insanın ayak bastığı her yerde çevrede her şey altüst oluyor ve kendisini bırakın, çevresindeki canlıların doğallığı bile yok oluyor. Ne gül eskisi gibi kokuyor, neden portakal eskisi gibi sulu oluyor. Matrix deki ajan smith bile bunu farketmişti.

Zebranın diğer zebralardan farklı çizgi stilinin oluşu, tüm çiçeklerin renk ve koku bakımından kendi doğallıklarında olması ve diğer kendi rolündeki canlılar.. Tüm bunların yanında insanın parmak izlerinin kendine has olması, onun doğal tarafı olsada "doğal davranmak" için çaba harcayan bir insana bu hiç bir katkı sağlamıyor.

Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz ? İnsanın davranışları bakımından doğal olan bir tarafı varmıdır ?