canlar okulumun forumunda biri can kelimesinin nerden geldiğini sordu.
dilim döndüğünce anlamını açıklamaya çalıştım. Ama tarihini yani ilk kullanılışını altındaki değerleri vb. anlatırsanız sevinirim.

Can kelimesinin anlamına bakmak gerekiyor öncelikle,

Can kelimesi Farsça kökenli bir kelimedir. Alevilikte kullanılan pek çok terim gibi bu kelimede Farsi bir kelimedir. Anlamı ise "İnsan ve hayvanlarda yaşamayı sağlayan ve ölümle vücuttan ayrılan madde dışı varlık." , "Güç, dirilik" , "Kişi, birey" , "İnsanın kendi varlığı, özü" gibi pek çok anlam içermektedir.

Özel olarak ise Bektaşi ve Mevlevi tarikatlarında, tarikat kardeşi olarak kullanılır tabiki içerdiği anlam yukardaki ifadelerden de anlaşılacağı üzere derindir.

Hallac-ı Mansur, Şeyh Bedrettin gibi insanlar Allahın evreni kaplayan bir enerji, ve evrenle birlikte insanında bir parçası olduğunu söylerler. Alevilikte de böyledir. Allah insanın bizzat içinde özündedir. Allah ile İnsan ayrı düşünülemez. İnsan konuşan Kur'an dır. Bu açıdan bir canlı olan insan "CAN" dır.

"Aynayı tuttum yüzüme
Ali göründü yüzüme"

-:turned: İnsan yaratılmasaydı yüce yaratanı kim izah edecekti?Hayvanlarmı?Bitkilermi?cansız varlıklarmı?
-Bu nedenledirki insan Allah'ın en kutsal yaratığıdır,meleklerin ona secde ettirilmesi de o sebepledir.(Elbette İNSAN-I KAMİL'den kastım)

cvp için teşekkür ederim.

tarihiyle ilgili bilgisi olan varmı acaba? neden özellikle biz kullanırız ve nasıl bu kadar benimsemişiz?