Yollarına kurban olayım senin
Dağlarında taşın olayım senin
türkülerinde sevdan olayım senin
Erzincanım,Erzincanım

Keşişinde karın olayım senin
viran köyünde kalan olayım senin
kervan geçmez yolundan geçeyim senin
Erzincanım,Erzincanım

Toprağında ekin olayım senin
Bağlarında bahçen olayım senin
Fıratında suyun olayım senin
Erzincanım,Erzincanım

Diyarların en güzelisin sen
Hasretimsin özlemimsin sen
ölürken sende toprak olurum ben
Erzincanım, erzincanım

esom

Yıkılarak viran oldu Erzincan,
Gül idi, sarsıldı, soldu Erzincan.

Binalar yıkıldı, kurudu bağlar,
Gözyaşı dikmekte bulutlar, dağlar,
Fırat coşkun Fırat, hüzünle çağlar,

Ah ü figanlarla yandı Erzincan,
Çileye boyanan candı Erzincan.

İçli bir ağıtı yaktı Şelâle,
Tutuştu yürekler, Erzincan ile.
Günler gece oldu, geceler çile,

Ah derim, yanarım, canım Erzincan,
Kurudu: gözyaşım, kanım Erzincan.

Kimi vefat etti, muhtaç duaya,
Kimi hasret kaldı, ana babaya.
Yüzlercesi birden Terzibaba’ya,

Beyaz kefeniyle girdi Erzincan,
Yüklendi; acıyı, derdi Erzincan.

“Erzincan’da bir kuş...” kolu kanadı,
Kırılmış, göklere çıkar feryadı,
Yanık bir destandır,Erzincan adı,

Adın acım, dört bir yanım Erzincan,
Dualar seninle canım Erzincan.


http://www.resimyuklet.com/uploads/load21382.jpg http://www.resimyuklet.com/uploads/load21383.jpg