Tam olarak kapitalizmi birisi açıklayabilir mi

internette bu soruma cevap ararken şöle bir yazı çarptı gözüme

bu kapitalizm denen şey insanı öyle bir birey olmaktan çıkarır, öyle bir bağımlı müşteri haline getirir ki, ne olduğunu fark ettiğinizde iş işten çoktan geçmiş olur. sonra benim gibi en yakın akrabanız açık kalp ameliyatı olurken aklınızdan "lan ölürse maaşı karısına geçer mi", ya da "**** şu milton mp3 çaları almak için annemden para mi istesem acaba" gibi sorular geçer durur. içinizin sıkıntısı o yakınınızı kaybetmek korkusundan değil, hastanenin bayıcı ortamındandır ve yakınınızı kaybettiğinizde artik ağlamak isteseniz de ağlayamacağınızı farkedersiniz. hayal kırıklığı içerisinde bir robotum artik.


.................................................. ........
şöle bir yazı daha buldum

yarı cahil kafamla hakkında örnekleme yapacagım sistemdir.

iki insan var, bu insanlardan birisi zengin, birisi fakir, her ikisi de bu statulerini aileden almışlar, gel zaman git zaman bu iki insan da aynı gün kanser olduklarını öğreniyor, ikisini de kanseri daha ilerlememiş, zengin olan hemen yurtdışına çıkıp gerekli kemoterapileri görüyor, gıdasına dikkat ediyor, tıptaki en son teknolojileri takip ediyor, fakir olan ise kemoterapi için ssk dan gün alıyor, iki ay sonraya gün veriyorlar, çok kotu koşullarda yaşıyor zaten, gıdası da zayıf.

üç ay sonra zengin adamın vücudu kanserli hücrelerden temizlenmişken, kızı, damadı torunları ile bu durumu kutladığını görüyoruz, tüm insanlar güzel, şık, pırıl pırıl hepsi, bu insanlardan bize hiç bir kötülük gelmez, bu kadar güzel gülümseyen insanlar, bu kadar temiz insanlar, değil mi ?

zengin adamımız kutlamayı yaparken, fakir adamımızın evinde ise yas var, adamı hastaneden evine göndermişler, yapacak hiç bir şey yok, bari son günlerini ailesiyle geçirsin diye, bilinci kayboldu kaybolacak, yatağının başucunda yan komşu yüksek sesle kuran okuyor, kelimenin tam anlamıyla ölüm sessizliği hakim tek göz odada. sıvalar çatlamış, adamın yüzü gibi. karısı, kızı başucunda, yüzleri tavandaki kireçle aynı renk. her ikisi de allahın takdiri diyor, ama kocasını kaybetmek istemiyor kadın, kız babasını doyasıya öpmek istiyor, o kanser kokan nefesini doyasıya içine çekmek istiyor, babası yatıyor, ölümünü bekliyor, ahh keşke şu hastalığı biraz erken teşhis etselerdi doktorlar, o zaman babam yaşardı diyor kızı, yan komşuları sebahat teyzenin kocası ölümlerden dönmedi mi, benim babam da kurtulurdu diyor, ama babası yanıbasında bacağı kırık bir köpek gibi nefes alıyor...

şöle bir yazı daha buldum

yarı cahil kafamla hakkında örnekleme yapacagım sistemdir.

iki insan var, bu insanlardan birisi zengin, birisi fakir, her ikisi de bu statulerini aileden almışlar, gel zaman git zaman bu iki insan da aynı gün kanser olduklarını öğreniyor, ikisini de kanseri daha ilerlememiş, zengin olan hemen yurtdışına çıkıp gerekli kemoterapileri görüyor, gıdasına dikkat ediyor, tıptaki en son teknolojileri takip ediyor, fakir olan ise kemoterapi için ssk dan gün alıyor, iki ay sonraya gün veriyorlar, çok kotu koşullarda yaşıyor zaten, gıdası da zayıf.

üç ay sonra zengin adamın vücudu kanserli hücrelerden temizlenmişken, kızı, damadı torunları ile bu durumu kutladığını görüyoruz, tüm insanlar güzel, şık, pırıl pırıl hepsi, bu insanlardan bize hiç bir kötülük gelmez, bu kadar güzel gülümseyen insanlar, bu kadar temiz insanlar, değil mi ?

zengin adamımız kutlamayı yaparken, fakir adamımızın evinde ise yas var, adamı hastaneden evine göndermişler, yapacak hiç bir şey yok, bari son günlerini ailesiyle geçirsin diye, bilinci kayboldu kaybolacak, yatağının başucunda yan komşu yüksek sesle kuran okuyor, kelimenin tam anlamıyla ölüm sessizliği hakim tek göz odada. sıvalar çatlamış, adamın yüzü gibi. karısı, kızı başucunda, yüzleri tavandaki kireçle aynı renk. her ikisi de allahın takdiri diyor, ama kocasını kaybetmek istemiyor kadın, kız babasını doyasıya öpmek istiyor, o kanser kokan nefesini doyasıya içine çekmek istiyor, babası yatıyor, ölümünü bekliyor, ahh keşke şu hastalığı biraz erken teşhis etselerdi doktorlar, o zaman babam yaşardı diyor kızı, yan komşuları sebahat teyzenin kocası ölümlerden dönmedi mi, benim babam da kurtulurdu diyor, ama babası yanıbasında bacağı kırık bir köpek gibi nefes alıyor...

ve şöle bir yazı daha buldum

güçlü olmayanın da pekala yaşayabildiği, hatta güçlü konumuna gelebildiği bir sistemdir kapitalizm (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=kapitalizm). bunun en güzel örneklerinden biri ikinci dünya savaşı'ndan sonra sahip olduğu her şeyi yoktan var eden, günümüz devlerinden japonya (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=japonya)dır kuşkusuz. bu mucizesi çalışkan ve kanaatkâr nüfusuna bağlanan japonya (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=japonya), işsizlik oranının azlığı açısından abd (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=abd)ye bile fark atmış derecede başarılı bir ekonomiye sahiptir. aynı şekilde asya kaplanları (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=asya+kaplanlari) denen oluşum, japonya'nın izinden gitmekte ve ayak seslerini duyurmaktadır. bu örneklerde de görüldüğü gibi, kalkınma, dış sermayeyi içeri alıp alıp, dış borç batağında çırpınırken "büyük balık beni yedi, kahrolsun kapitalizm, biri beni kurtarsın" nidalarıyla gerçekleşememektedir. netekim insana "naaptın bu kadar milyar doları, ben şimdi sana dayatma uygulamayayım da kime uygulayayım?" diye sorarlar, aklını alırlar.

kapitalizmin aşırı kâr amacı ve emek sömürüsü gibi noktaları tabii ki bariz bir şekilde ortadadır ve herkes tarafından kabul edilmektedir, fakat bu sistemi acımasızca eleştirmeden önce bir de demokrasi (http://sozluk.sourtimes.org/show.asp?t=demokrasi) denen kavramın tarihçesine bakıp hayatımıza nerden girdiğini düşünmek, tüketici özgürlüğünün kaynağını bilmek gerekir.

Üstüste yazılar yazmayın. İlk yazınızı düzenleyin.

dostum bu nasil is ya sen kendin sormus kendin cevplamissin :)) yeni bir forum seklimi bu acaba. Forum karslikli bilgi alis verisidir kedin pisir kendin ye degildirki :))

kapitalizm tam bir bela
bütünü ile karşı değilim ama en azından belli şeyler kapitalistlerin eline bırakılmamalı çünkü kapitalizmde işverenin amacı işçileri minumum ücretle çalıştırıp maksimum verimi elde etme gayreti
en azından devlet,iki şeyi asla özele bütünü ile terketmemeli(biri sağlık diğer eğitim)
bunlar arasında silahlı kuvvetlerde var tabi ama o özelde olsa pek bir değişmez
sağlık ve eğitim ise özelin elinde kalırsa paran yoksa, yaşama ve okuma, derler insana
bir şey daha var ki devlet de sorumluluk bilinci ile buralardaki yapıyı geliştirmeli

neyse, kime ne anlatacağız,vatan ve millet edebiyatının bol yapıldığı bir memlekette işini iyi yapıp ülkesine hizmet edenlerin sayısı çok az
ancak slogan atılır

Kapitalizm=para demektir. Para icinde yapamayacaklari pislikler ahlaksizliklar yoktur. Paran varsa yasa yoksa öl mantiginin babasi..

Bujuva sınıfının egemenliği ve uretim araçlarının özel mülkiyetle belirlenen üretim tarzı ekenomik ve toplumsal sistem.Sözlük anlamınından da anşlaşılacağı gibi kapital:para.Kapitalizm ideolişisinde herşey metadır,her şey tüketilmek ve artıdeğer getirmek zorundadır.Emek,kültür,sanat-zihnin alacağı herşey- meteleşdıkçada yozlamak ve yok olmaya mahkumdur.Belkide kültürün metalaşmasını en acı yaşayanlar bizleriz...
Sevgili Eren'in yazısında Japonya'nın diyalektiğine olan hayranlığını hüsranla okudum.Joponya ve ABD dünyanın en zengin ülkeleri olmalarını yanlış yazmışsın sadece kapitalizme değil aynı zamanda emperyalizmle sağladılar yani üçüncü dünya ülkelerindeki halkların emeklerini,kanlarını sömürerek.