Şah Hatayi’den deyişler:



Gönül ne gezersin seyran yerinde

Âlemde her şeyin var olmayınca

Olura olmaza dost deyip gezme

Bir ahdine bütün yâr olmayınca



Yürü sôfi yürü, yolundan azma

Elin gıybetine kuyular kazma

Varıp her dükkânda metaın çözme

Yanında mürşidin var olmayınca



Kalktı havalandı gönlümün kuşu

Kavga, gıybet etmek kötünün işi

Üstadın tanımaz bunda her kişi

Anın kim mürşidi er olmayınca



Varıp bir kötüye sen olma nöker

Çarhına değer de dolunu döker

Ne Hüdâ’dan korkar, ne hicap çeker

Bir kötüde namus; âr olmayınca



Şah Hatayi ’m edem bu sırrı beyan

Kâmil midir cahil sözüne uyan

Bir baştan ağlamak ömredir ziyan

İki baştan muhip yâr olmayınca



-----------------------------------------



Gel tâlip Pîr’den rızâsız yürüme

Sakın seni üstadın kabul eylemez

Farkla dur, otur, mîzanla yürü

Sakın Sultân kapıda kul eylemez.



Bu yol tâ ezelden Kaalû Belî’dir

Benliğinden geçen Hakk’ın kuludur

ŞAH HATÂYÎ cümlemizin halidir

Vefâsından cefâsın bol eylemez.



-----------------------------------------



Dün-ü gün isteğim budur Hüdâ’dan

Mürşidimden gayrı nem var benim de

Dâima ayırma beni izinden

Mürşidimden gayrı nem var benim de



Mürşide hile olmaz doğru gelinür

Yalanın bünyadı yoktur, delinür

Her ne ister isen anda bulunur

Mürşidimden gayrı nem var benim de



Yedi yerde İmam Câfer makamı

Verdiler elime çün ezkârımı

Nakd elinde Şeyh Safî’nin makamı

Mürşidimden gayrı nem var benim de



Muhammed Ali’in doğru erkânı

Mürşidine var ki göresin seni

Mürşidin gemidir, tâlip yelkeni

Mürşidimden gayrı nem var benim de





Bu sözü söyleyen Sultan Hatayi

Hatayi ‘den gayrı kim var gedâyî

Salarım üstüne bin bir kazayı

Mürşidimden gayrı nem var benim de

-----------------------------------------



Gönül ne durursun sen varsana

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Varıp eşiğine yüzün sürsene

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz



Mürşidin arayan gitti arayı

Arayanlar buldu derde çareyi

Yüzbin okur ise akda karayı

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz



Bu dünyada durdukça eğer dursan da

On dünya dolusu kitap görsen de

Her harfine binbir mana versen de

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz



Halil yaptı Kâbe’yi oldu delil

Farz oldu varmayanlar oldu melil

Muhammed’e rehber oldu Cebrail

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz



Hatayi sözün manisin ver dedi

Yar ile ettiğin ahde dur dedi

Cebrail, Musa’ya Hızır’a var dedi

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz