KoCGiRiLi_
21.01.2007, 13:04
Bazı rivayetler de “ Gûlam-ı Türk” Türk köle diye anılmıştır.
Bir savaşta esir düştüğü ve bu vesileyle yaşamını İslam toplumu içerisinde sürdürdüğünü tarih kaynakları kaydetmiştir. Yinede bu konuda doyurucu bir bilgi yoktur…
Tarih kitapları onun çok yiğit , cesur ve iyi bir Kur’an okuyucusu olduğunu , Arapçayı çok iyi bildiğini ve İmam Hüseyin a.s ın katibi olduğunu yazmaktadır. Ve yine tarih kitaplarında onun adı “Elsem-i Türkî” olarak geçmektedir…
ESLEM , İmam Hüseyin a.s ın Medineden Mekke ye ve oradan Kerbela ya gidişinde , Kerbela da son nefesini verene dek hep İmam Hüseyin a.s ın yanında idi…
Aşura günü , batıl ve zalime karşı Hak ve Hak İmamı uğruna çarpışmaya girmek için İmamından izin istedi.
İmam , yüreği sadakat cesaret ve şehadet aşkıyla yanan bu yiğit Ehl-i Beyt aşığının ricasına karşı ona dua ederek , “Yüce Hak yâr ve yardımcın olsun” diyerek ona izin verir…
O bir ok gibi aşk ile düşmanın önüne dikiliverdi. Çarpışma anında onun okuduğu kahramanlık şiirleri tarih kitaplarında kendine onurlu ve haklı bir yer bulmuştur…
O yiğitçe düşman askerlerini helâk ederken şöyle haykırıyordu…
Benim emirim Hüseyindir.
O peygamberin kalbinin sevincidir.
Ve yine düşman karşısına onurla dikildiğinde şöyle haykırmıştır…
Deniz mızrak ve kılınç
Darbelerimle kaynayacak
Gökyüzü oklarımla dolacak
Elimde keskin kılıncım görüldüğünde
Kibirlinin kıskanç kalbi yarılmış olacak
O fedakarlık muhabbet ve cesaret dolu yüreğiyle imanını aile ve yarenlerini imam ının mesajını savunmak uğruna yiğitce çarpışarak gelecekteki Elsem lere örnek bir kahramanlık tablosu çizmiştir…
Bir çok zalimleri layık oldukları cehennemlerine kavuştururken neticede düşmanın çokluğu ve hilelerinden dolayı aldığı sayısız yaralar yüzünden atından düştü….
Son kez bir an dahi olsa İmam ını görebilmek için düştüğü yerden başını kaldırarak İmam ına doğru bakmaya çalıştı…
Onun düştüğünü gören Şehitler Serdarı bir anda Elsem in başucuna yetişmişti…
İmam onu dizleri üzerine alıp boynundan sarılarak kucaklamıştı yüzünü ise Elsem in kan dolu yüzüne yasladı…
Ya Rabbi bu ne yüce saadet !
İmam ın yüzünü yüzüne yasladığı iki kişi olmuştu…
Biri Allah Resülüne en çok benzeyen oğlu Ali Ekber a.s diğeri ise Elsem Türkî idi… ( Allah ın selamı onlara olsun…)
Elsem o kan ve acı içerisinde gülümsedi
Peygamber torunu Ali-Fatıma evladı Şehitler önderi İmam Hüseyin a.s ın kucağında yüzü İmamının yüzünde şu sözleri sevinçle mırıldanarak : en yüce hâk yüce yaratıcıya canını teslim etti…
Kimdir benim gibi yer yüzünde mutlu olan
Peygamber evladıdır yüzünü yüzüme yaslayan…
Kaynaklar
Bihar ul Envar c45 s30
Munteh’ul Amal c1 s669
Tenkıyh’ul Mekal c1 s12
Ebsar’ul Eyn s95-96
Ferhengi Aşura s49
Bir savaşta esir düştüğü ve bu vesileyle yaşamını İslam toplumu içerisinde sürdürdüğünü tarih kaynakları kaydetmiştir. Yinede bu konuda doyurucu bir bilgi yoktur…
Tarih kitapları onun çok yiğit , cesur ve iyi bir Kur’an okuyucusu olduğunu , Arapçayı çok iyi bildiğini ve İmam Hüseyin a.s ın katibi olduğunu yazmaktadır. Ve yine tarih kitaplarında onun adı “Elsem-i Türkî” olarak geçmektedir…
ESLEM , İmam Hüseyin a.s ın Medineden Mekke ye ve oradan Kerbela ya gidişinde , Kerbela da son nefesini verene dek hep İmam Hüseyin a.s ın yanında idi…
Aşura günü , batıl ve zalime karşı Hak ve Hak İmamı uğruna çarpışmaya girmek için İmamından izin istedi.
İmam , yüreği sadakat cesaret ve şehadet aşkıyla yanan bu yiğit Ehl-i Beyt aşığının ricasına karşı ona dua ederek , “Yüce Hak yâr ve yardımcın olsun” diyerek ona izin verir…
O bir ok gibi aşk ile düşmanın önüne dikiliverdi. Çarpışma anında onun okuduğu kahramanlık şiirleri tarih kitaplarında kendine onurlu ve haklı bir yer bulmuştur…
O yiğitçe düşman askerlerini helâk ederken şöyle haykırıyordu…
Benim emirim Hüseyindir.
O peygamberin kalbinin sevincidir.
Ve yine düşman karşısına onurla dikildiğinde şöyle haykırmıştır…
Deniz mızrak ve kılınç
Darbelerimle kaynayacak
Gökyüzü oklarımla dolacak
Elimde keskin kılıncım görüldüğünde
Kibirlinin kıskanç kalbi yarılmış olacak
O fedakarlık muhabbet ve cesaret dolu yüreğiyle imanını aile ve yarenlerini imam ının mesajını savunmak uğruna yiğitce çarpışarak gelecekteki Elsem lere örnek bir kahramanlık tablosu çizmiştir…
Bir çok zalimleri layık oldukları cehennemlerine kavuştururken neticede düşmanın çokluğu ve hilelerinden dolayı aldığı sayısız yaralar yüzünden atından düştü….
Son kez bir an dahi olsa İmam ını görebilmek için düştüğü yerden başını kaldırarak İmam ına doğru bakmaya çalıştı…
Onun düştüğünü gören Şehitler Serdarı bir anda Elsem in başucuna yetişmişti…
İmam onu dizleri üzerine alıp boynundan sarılarak kucaklamıştı yüzünü ise Elsem in kan dolu yüzüne yasladı…
Ya Rabbi bu ne yüce saadet !
İmam ın yüzünü yüzüne yasladığı iki kişi olmuştu…
Biri Allah Resülüne en çok benzeyen oğlu Ali Ekber a.s diğeri ise Elsem Türkî idi… ( Allah ın selamı onlara olsun…)
Elsem o kan ve acı içerisinde gülümsedi
Peygamber torunu Ali-Fatıma evladı Şehitler önderi İmam Hüseyin a.s ın kucağında yüzü İmamının yüzünde şu sözleri sevinçle mırıldanarak : en yüce hâk yüce yaratıcıya canını teslim etti…
Kimdir benim gibi yer yüzünde mutlu olan
Peygamber evladıdır yüzünü yüzüme yaslayan…
Kaynaklar
Bihar ul Envar c45 s30
Munteh’ul Amal c1 s669
Tenkıyh’ul Mekal c1 s12
Ebsar’ul Eyn s95-96
Ferhengi Aşura s49