İnsan olmanın da toplum olmanın da olmazsa olmaz iki temeli.
Ne taşıdığı kandır insanı asil yapan nede kağıt üstünde kalan yasalar bir toplumu asil kılan.
Derken sevgili canlar.
Ülkemizde bu iki illetten ne anlıyoruz Allah aşkına ?

Önce adalet mi yoksa asalet mi?

Paylaşırsanız sevinirim...

saygılarımla...

asaleti sen alamazsin toplum sana verir ama adaleti sen yaratirsin ozaman asalet kendiliyinden gelir.
adil insan asildir ne olursa kim olursa olsun

Adalet olmazsa olmazda, asalet icin ayni seyi soyleyemem. Asalet bir noktada ayrimciligi korukler. Asalet bazilarinin baskalariyla aralarinda fark yaratmak icin kullandiklari bir kavramdir ve sonuc olarak tartismaya gayet aciktir.

asalet kişisel bir olgudur eğer bir millete uyarlanırsa ırkçılığa götürür ama adalet hem kişisel hem toplumsal bir olgudur.ikisinin de ayrı yerleri vardır ama nerde olacağını da bilerek..

şimdilerde yapılan türlü türlü oyunlar sebebiyle anlamını nerdeyse millet olarak unuttuğumuz bir olgu "ADALET" ben göremesemde sanırım bi yerlerde tecelli ediyor "ASALET" kimileri için vazgeçilmez bir kimlik kimileri için araya mesafe konulması adına biçilmiş kaftan zaman zaman insanlar benliğinde emek sarfetmeden tutar bu kimliği ama adaletli olmak için bişeylerin farkına mutlaka varılması ve emek harcanması gerekir diye düşünüyorum

sevgiyle...

sokakta el arabası ile hurda toplayan bir genç asil olabilir ve de adil.
holding sahibi çok kişiye değişmem...

asillik parayla ölçülemez tabiki.bizim asil dediğimiz insanlar eski saraylarda hiç çalışmadan oturan insanlara emir vermekten başka birşey bilmeyen insanlar değildir.bizim asil dediğimiz insanlar kendi emeğiyle bir yerlere gelmeye çalışan hayatında iyiye ulaşmak için sürekli özveride bulunan vs. tipi insanlardır.en azından benim asillik anlayışım bu..

asletin olmadığı yerde adaletten,adaletin olmadığı yerde asaletten sözetmek mümkün değildir pek.Biri diğerinin torağında serpilip gelişir.Küçükleri sevip büyükleri saymak değil,her daim ve her koşulda adil olabilmektir bireyin de,toplumun da ,insanlığın da bel kemiği.

Bu kavramlar önce davranış ve tutumlarda gösterir kendini,sonre vildanlarda yer edinir.Gerçekten medeni olmanın özüde budur aslında.Onun içinÖmer Hayyam'ın '' Hak yol''u haksızlık etmemek ,cana kıymamak ,kimsenin sırtında geçinmemekti.

Asaletin ve adaletin hükümran olduğu yerlerde güvercinleri vurmazlar çünkü.Ama umutlarımız tükenmedi.Ölümdeki ve aşktaki asaleti güvercinin eşi ve sessiz kalabalıklar hatırlattı hepimize.sırada adaleti sağlamak ve sasleti ait olduğu yere ,ölüme aşka ve edebiyata yeniden çağırmak var.

Edebiyatın temelinde edep,adaletin temelinde vijdan,asaletin derininde ruhun onuru yatar, unutmadan.

Rengin Soysal'ın bu güzel yazısını sizlerle paylaşmak istedim.


Saygılarımla....

aselet bazen doğuştandır..adam dağ başında çobandır.. yaklaşın ufuk bir sohbette bu asilliğin ağırlığı üzerinize çöker..adalet konusunda söylenecek şeylerin hepsi söylendi bu konuda herkesin bilinci tam..bence sevgi içermeyen adalette asillikte beş para etmez..mutluluk getirmez