adige_46
24.03.2007, 19:07
Küçük bir kız, bir çocuğun annesinin öldüğünü işitince kendi annesine şöyle sormuştur:
- Anneciğim ölü anne ne demek?
- Ölmüş, artık yürümeyen, konuşmayan bir kadın demek.
- Peki o zaman çocukları ne yapar?
- Şey, anne ölünce çocuklara ya babaları ya da teyzeleri bakar.
- Sen de bir gün ölü anne olacak mısın?
- Evet, ama buna daha zaman var.
- Çok, çok, çok zaman değil mi?
- Evet çocuğum.
- Senin ölmeni istemiyorum. Sen hep böyle yanımızda ol.
- Ben ölünceye kadar sen büyür kocaman olursun.
- Anneciğim, ya konuşan kısım, insanın içindeki konuşmalara ne olur?
- Bilmem bazıları diyor ki insan ölünce başka bir dünyaya gidip orada yaşar. Bazıları inanmıyor buna.
- Biz inanıyoruz değil mi?
- Anneciğim ölü anne ne demek?
- Ölmüş, artık yürümeyen, konuşmayan bir kadın demek.
- Peki o zaman çocukları ne yapar?
- Şey, anne ölünce çocuklara ya babaları ya da teyzeleri bakar.
- Sen de bir gün ölü anne olacak mısın?
- Evet, ama buna daha zaman var.
- Çok, çok, çok zaman değil mi?
- Evet çocuğum.
- Senin ölmeni istemiyorum. Sen hep böyle yanımızda ol.
- Ben ölünceye kadar sen büyür kocaman olursun.
- Anneciğim, ya konuşan kısım, insanın içindeki konuşmalara ne olur?
- Bilmem bazıları diyor ki insan ölünce başka bir dünyaya gidip orada yaşar. Bazıları inanmıyor buna.
- Biz inanıyoruz değil mi?