aynı kalp rahatsızlığıyla aynı kaderi paylaşan iki yaşlı adam aynı odayıda paylaşıyorlardı.tek fark biri cam kenarında diğeri ise duvar dibinde yatıyordu.cam kenarındaki yaşlı adam hergün camdan bakarak arkadaşına dışarısını anlatırdı. birgün deniz sakin ,yine de hafif rüzgar var sanırım çünkü uzaktaki teknenin yelkenleri rüzgarla doluyor . park bu sabah sakin İKİsalıncak dolu iki salıncak boş dünkü sevgililer yine geldi aynı yerde oturup konuşmaya başladılar,elel tutuştular , ne kadarda yakışıyorlar birbirine. erguvan ağaçları ne kadar güzel açmış her yer mor bir renk almış ,erik ağaçları da beyaz çiçekleriyle onlara eşlik ediyor denizin üzerindeki martılar bugünkü yemeklerini arıyorlar,ne güzel de dalıyorlar suya günler böyle geçip gidiyordu taki cam kenarındaki yaşlı adam kalp krizi geçirene kadar,işte o anda duvar kenarındaki adam düğmeye bassa kurtaracaktı arkadaşını ama şeytana uydu, bunca zamandır sadece dinliyebilyordu, artık ğörebilirdi de ,işte bunun için düğmeye basmadı ve hemşireyi çağırmadı.ama o bunun haklı bir savunma olduğunu düşünüyordu ertsi gün hastabakıcılar ölen yaşlı admın yerine kendisini koymaya gelmişlerdi hemen yatatağın yerini değiştirdiler, işte o günlerdir bakmak istediği manzarayı nihayet görecekti. başını kaldıdı ve pencereden baktı gördüğü şey simsiyah bir duvardı

offff yorumda bulunamicam, yazikk (kalles adam)