Anna Jarvis in kaybettiği kendi annesi için 1907 yılında başlattığı anma günü, 1914 yılında Kongrenin onayıyla Amerika çapında genişledi. Zamanla başka ülkelere de yayıldı.
Annelere armağan edilen bu özel gün Türkiye'de 1955 yılından bu yana kutlanmaktadır.
Mayıs ayının ikinci pazar günü Anneler Günü'dür.

Bu arada benim cok duygulandigim siiri sizlerle paylasmak istiyorum:

Yok yanim aciyor anne

Merhaba anne,
Yine ben geldim.
Merak etme okuldan çıktımda geldim.
Annelerde babalar gibi merak eder mi bilmiyorum ama
Ali "Okula gitmezsem annem çok kızar, merak eder" demişti de
Onun için söylüyorum.
Geçen hafta öğretmen,
Sağ elimde sarımsak, sol elimde soğan dedirte dedirte
Öğretti sağımı solumu.
Ben biliyorum artık anne sağım neresi, solum neresi
Ağrıyan yanımın neresi olduğunu
Şimdi iyi biliyorum anne.

Hani geçen geldiğimde
Şuram acıyor işte şuram demiştim de
Bir türlü söyleyememiştim ya acıyan yanımı anne
Bak şimdi söylüyorum
Şuram işte, Sol yanım çok acıyor anne.
Hem de her gün acıyor anne her gün.

Dün sabah annesi Ayşe'nin saçlarını örmüştü.
Elinden tutup okula getirdi.
Yakası da danteldi.
Zil çalınca öptü, hadi yavrum sınıfa dedi.
Bende ağladım,
Ağladım hiç de utanmadım.
Öğretmen ne oldu dedi.
Düştüm dizim çok acıyor dedim.
Yalan söyledim anne.
Dizim acımıyordu ama sol yanım çok acıyordu anne.

Bugün bende saçım örülsün istedim.
Babam ördü ama onunki gibi olmadı.
Dantel yaka istedim.
Babam "Ben bilmem ki kızım" dedi.
Bari okula sen götür dedim.
"kızım, iş" dedi.
Bende banane dedim, ağladım.
"kızım, ekmek" dedi babam.
Sustum ama okula giderken yine ağladım anne.
Ha bide sol yanım yine çok acıdı anne.

Herkesin çorapları bembeyaz, benimkiler gri gibi.
Zeynep "annem beyazlara renkli çamaşır katmadan yıkıyormuş" dedi.
Babam hepsini birlikte yıkıyor.
Babam çamaşır yıkamasını bilmiyor mu anne?
Uff babam, her gün domates peynir koyuyor beslenmeme.
Üzülmesin diye söylemiyorum ama
Arkadaşlarım her gün kurabiye, börek, pasta getiriyor.
Biliyorum babam pasta yapmasını bilmez anne.

Hava kararıyor, ben gideyim anne.
Babam bilmiyor kaçıp kaçıp sana geldiğimi.
Duyarsa kızmaz ama çok üzülür biliyorum.
Kim bozuyor toprağını,
Çiçeklerini kim koparıyor.
İzin verme anne ne olur toprağına el sürdürme.
Eve gidince aklıma geliyor bide bunun için ağlıyorum anne.
Bak kavanoz yanımda, toprağından bir avuç daha alayım.
Biliyor musun anne her gelişimde aldığım topraklarını
Şu kavanozda biriktirdim.
Üzerine de resmini yapıştırıp başucuma koydum.
Her sabah onu öpüyor kokluyorum.
Kimseye söyleme ama anne
Bazen de konuşuyorum onunla.
Ne yapayım seni çok özlüyorum anne.

Ha unutmadan,
Öğretmen yarın anneyi anlatan bir yazı yazacaksınız dedi.
Ben babama yazdıracağım.
Öğretmen anlarsa çok kızar ama banane kızarsa kızsın.
Ben seni hiç görmedim ki neyi, nasıl anlatacağım anne.
Senin adın geçince sol yanım acıyor anne.
Hiç bir şey yutamıyorum.
Bazen de dayanamayıp ağlıyorum.
Kağıda da böyle yazamam ya anne.
Ben gidiyorum anne,
Toprağını öpeyim, sende rüyama gel beni öp.
Mutlaka gel anne,
Sen rüyama gelmeyince sol yanımın acısıyla uyanıyorum anne.
Sol yanım acıyor anne.
İşte tam şurası,
Sol yanım çok acıyor anne.
Seni çok özledim, Anne çook...

Bedirhan Gokce

Aslinda ben kendimce anneler gunu icin guzel seyler yazmayi hedefliyordum, ama yukardaki siire bakarak, gonlum annesiz olan kisilere karsin bunu yapmaya razi olmadi. Ondan dolayi anneler gununde ilgili kucuk yazilar sunmaya karar verdim:

Ruhan ODABAŞ

Kimin Annesi En İyi?..

Dünyanın başka ülkelerinde de böyle midir bilemem. Bizim ülkemizde askere giden gençler güle oynaya giderler. Bazı ayrıcalıklıların çocukları torpilli olup, bazıları da yalandan çürüğe çıkıp askerlik yapmaktan kaçsa bile, iyi niyetli olanlarımız seve seve giderler. Hem de;
"En büyük asker bizim asker" diye uğurlanaraktan.
Bir çocuk için en iyi, en güçlü, en akıllı baba kimdir?..
Küçük çocuklar, kocaman adamların;
"Kurtar bizi baba!.." çığlıklarına bir anlam veremedikleri içindir sanırım, onların gözünde en akıllı, güçlü baba kendi babalarıdır ve "en büyük baba bizim baba" diyebilirler.
Anne için de söylenecek çok fazla bir şey yoktur. Herkesin annesi iyidir, herkesin annesi sevecendir, ana gibi anadır.
Analar suçlu olabilir mi?..
"Nasıl yani?" diye mi soracaksınız?..Bir örnek verelim öyleyse;
Hitler'i doğuran kadın bir anne değil mi?..Kadıncağız Hitler'i doğururken; başında şapkası, üstünde üniformasıyla ve o ilginç bıyıklarıyla doğurmadı ki!..Hitler büyüdükçe psikopatlaşmışsa, insanları ölüme göndermişse ve;
"Dünyayı Allah'a boş teslim edeceğim" diyebilmişse, bunun sorumlusu Hitler'i doğuran ve tüm anneler gibi saygın olan kadın olamaz!..
2. Dünya Savaşı'nda, doğal süreçte Japon birlikleriyle başa çıkamayacağını anlayan Amerika, Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombaları atmış, 300 bin kişinin bir anda ölümüne neden olmuştur.
Bu kararı alan ABD yetkililerini bir anne değil de, bir başka yaratık mı doğurmuştu?..
Hiroşima ve Nagazaki'ye atom bombasını atan Enola Gey'in pilotları bir annenin çocukları değil miydiler?..
Bugün "Anneler Günü". Her gün anmamız, anlamamız gereken annelerimize ayrılmış özel bir gün gibi. Kentte, yurtta, değişik kesimler değişik anneleri "Yılın Annesi" seçiyorlar ve bu seçimler oldukça büyük farklılıklar gösteriyor.
"Anne"yi anlıyorsunuz da, bu seçimlerin nasıl yapıldığını, ölçülerin ne olduğunu anlayamıyorsunuz.
Alın size İzmit'ten iki örnek.
ANAP'lı bayanlar yılın annesi olarak, Muharip Gaziler Derneği Kadın Kolu Başkanı emekli öğretmen Nimet Aldoğan'ı seçmişler. Sayın Aldoğan'a olan saygılarını belirten davranışlarda bulunmuşlar.
ANAP'lı bayanlar Nimet Aldoğan'ı seçmişler de, müteahhit eşleri kimi seçmiş?..
Onlar da , Çevre ve Orman Bakanı Osman Pepe'nin eşi Birgül Pepe'yi seçmişler.
İsteyen istediğini, hem de kendi ölçülerine göre seçiyorsa, ben neden seçmeyeyim?..
En iyi ana benim anam. Yine de sormalıyım kendisine, beni doğurduğuna pişman mıdır acaba?..