SON VEDA

Bir sonbahar günüydü...
Kirpiklerimden yağmur boşalıyordu
Ve sen gidiyordun...
Dağlıyordu her bir adımın
Yüreğimin en gizli köşelerini
Sen... Bakmadan ardına
Savrulan kuru yapraklar
Estiriyordun üzerime
Yıkılıyordum her çiğneyişinde
Islak yolları...
Sen yüreğimin kurşunlandığını
Bense sensiz geçecek günlerin Sayısını bilemiyordum
Üşüyordum düşündükçe yalnızlığımı
Ve sen...
Büyük bir kararlılıkla
Gidiyordun sevdiğim
Yer ayağımdan kayıyor,
Düşüyordum...
Ve yağmur yağıyordu
Ölü toprağı kokuyordu İstanbul
Sen giderken...
ÖLÜYORDUM...
GÖRMÜYORDUN...

MERVE TURAN

Yıkılıyordum her çiğneyişinde
Islak yolları...

siirin bu bölümünü cok sevdim, sairin yüregine saglik.

artık böyle karamsar şiirleri kumak bile istemiyorum.ama çok güzel bir şiirmiş:)
dayanamıyom okuyom gene

güzel şiir valla

karamsarlık öle bişey ya iş ne onla nede onsuz olmuyo... Hayat hep mutlulukdan ibaret olsa mutlulugun anlamımı olurdu...

Kendimi felsefeci hissettim nediyom ben yaa :))

Çok güzel bir siir paylasim için tsk

cook superrrr harikaaa bir siir ozellikle o son kismii sen giderken oluyordum gormuyordum cokk iclii !!!!!