Halife sözcüğü arka demek olan "hlf" kökünden ism-i fail kalıbında bir sözcüktür. Aslı hilafetün olan sözcüğün sonundaki t harfi mübalağa için olup sözcük halk arasında halife şekline dönüşmüş ve hilafeh diye okunmuştur. Sözcüğün anlamıda arkadan gelen yani zaman itibariyle bir başkasının arkasından gelip onun yerine geçen demektir.

Hilafet sözcüğü ise zaman itibariyle bir başkasının arkasından gelip onun yerine geçmek demektir.

Halife sözcüğü Kuranda iki kez yer alırken çoğul olan hulefa ve halaif sözcükleri yedi kez yer almıştır.

Kuranda geçen anlamı itibariyle hepside arkadan gelip eskilerin yerini alanlar anlamındadır. Örneğin bir kavmin yerine başka bir kavmin alması gibi.

Halife kesinlikle Allahın yerzündeki temsilcisi olarak Kuranda kullanılmamıştır. Halifelik gerek Elçinin ölümü ve gerekse günümüzdeki bilinen siyasi anlam içeriği ile Kuranda yer almaz.

Allahın Resulü ve Nebilerin sonuncusu olan Muhammedin Halifesi kimse olamaz.

Konu ile bağlantılı çok önemli gördüğüm ve yine yanlış bilinen bir hususu dile getirmek istiyorum.

Bakara Suresi 30: " Ve bir zaman Rabbin meleklere " Ben yer yüzünde bir halife kılacağım (yapacağım) demişti. Orada bozcunluk yapan kan döken birisnii kılacaksın? .................."

Bu ayette insanın yaratılışı değil halife yapılışı anlatılmaktadır. Çünkü İnsanın halife yapılışı bir halden başka bir hale dönüştürmek anlamındaki cal fiili ile anlatılmıştır.

Bu ayetten açıkca anlamaktayız ki İnsan türünden başka varlıklar yer yüzünde yaşamaktadır. Tabiki halife olmanın ilk koşulu aynı türden olmayı gerektirir. Farklı türler bir birlerine halife olamaz. Yani bu ayet bize insana benzeyen yada aynı türde olan ancak henüz bu günki manada insan türü olamayan varlıkların yeryüzünde mevcut olduğunu göstermektedir. Ve bu türün nitekleride ayette kan döken fesat çıkaran olarak belirtilmiştir. Selef olduğumuz bu türün nasıl yaratıklar olduğu nu ise henüz bilmemekteyiz.

Selamlar
(Zahir)