Başta Nazım Hikmet, Ahmet Kaya, Yılmaz Güney ve sürgünde ölen ve halen yaşayan diğerlerine ithaf edilmiştir...

"edirne kapısı zordur geçilmez,
uzaktır memleket kolay gidilmez,
dağda açan çiçek şehirde büyümez;
koyma beni buralarda gözünü seveyim,
zincir vurma yüreğime bırak döneyim."

Ahmet Kayanın sesinden bu dizeleri her dinlediğimde içimi garip bir yalnızlık duygusu yıkar geçer.. Oysa ben Edirne kapısının geçilmezliğini hiç bilmem. Peki neden benide yakar bu gurbetlik türküsü?..

http://img102.imageshack.us/img102/3811/akayadh5.jpg (http://imageshack.us)

Belki o gün ödülünü aldıktan sonra teşekkür edip yerine otursaydı yaşadıklarının hiçbiri yaşanmayacaktı. Ama O her zamanki gibi bildiklerini okudu. “Kürtçe kaset yapacağım, Kürtçe klip çekeceğim” dedi. Sonuna da ekledi: “Ve bunları yayınlayacak cesaretli insanların olduğunu da biliyorum”

Ahmet Kaya sırf Kürtçe bir şarkı söyleyip klip çekeceğim dediği için linç edilmekten son anda kurtulup bir sabah çıkıp "Kendi Özyurdumdan Çeker Giderim" dedi ve gitti uzaklara.. ve o yabancı topraklarda..

"MEMLEKET HASRETİ
Giderim buralardan
Giderim bir gece vakti
Umurunda olmaz bilirim
Ya beni sararsa
Memleket hasreti

Bağırsan duyamam ki
İstanbul'da değilim ki
Çağırsan gelemem ki
Varna'da değilim ki
Uzaklardayım
Ben bende değilim ki
Ya beni sararsa
Memleket hasreti"

diyerek bir hasretliğe imzasını attı ve o toprakda 16 Kasım 2000 de o koca kalbinin bile taşıyamadığı bir hasret türküsüyle gözlerini kapadı. Mezarı halen Paris de... Halen bir memleket özlem var...
Tanımadığı bir ülkenin topraklarına gömüldü. Kendi değimiyle artık bacağı kırık mangalını yakamayacak, dostlarıyla rakı içemeyecek, doğduğu toprakları bir daha göremeyecek. Bir daha şarkı söyleyemeyecek. "Ben öldüğümde kimse memleketimi sevmediğimi söylemesin.. Ve ben de bu ülkeyi Edirne’den Ardahan’a kadar çok sevdim (şehrinin birinde 37 yıldızlı bir otel yanmış olsa bile...)" diye vasiyet etti..

Yılmaz Güney, 1972'de, Mart'ın 16'sında hakkında açılan bir dava nedeniyle tutuklandı. Yapılan mahkeme sonucu 10 yıl ağır ceza hapis ve sürgün cezasına çarptırıldı. 1974 Eylülü'nde, bir cinayet olayına adı karıştı ve on dokuz yıl mahkum edildi.Cezaevindeyken GÜNEY adlı bir sanat-kültür dergisi çıkardı. 13. sayıdan itibaren ülkede ilan edilen sıkıyonetimin sonrası dergisi kapatıldı ve hakkında yazdıklarından ötürü on ayrı dava acıldı. İstenen ceza toplamı yüzyıl idi. 1981 Ekiminde izinli olarak çıktığı İsparta Cezaevi'ne bir daha dönmeyerek yurt dışına çıktı.

"Eskiden bilmezdim yalnizligi
Bir agaç nasil yalniz degilse ormaninda
Bir çiçek kendi dalinda
Eskiden bilmezdim yalnizligi

Yalnizligin içinde
Simdi yalniz, yalniz miyim
Kopuk muyum dalimdan
Uzaginda mi kaldim ormanin"

http://img115.imageshack.us/img115/1327/ygsw1gu7.gif (http://imageshack.us)"

ARKADAŞ
Bir kıvılcım düşer önce,
Büyür yavaş yavaş,
Bir bakarsın volkan olmuş,yanmışsın arkadaş...
Dolduramaz boşluğunu ne ana, ne kardaş,
Bu en güzel, bu en sıcak duygudur arkadaş...
Ortak olmak her sevince, her derde kedere,
Ve yürümek ömürboyu,
Beraberce elele...
Olmasın hiç,
O ta içten gülen gözlerde yaş,
bir gün yollarımız ayrılsa bile arkadaş... "

ve o da memleket hasretiyle yana yakıla bir şekilde 9 Eylül 1984 de Kansere yenik düştü.. onunda mezarı halen Parisde ve halen özlüyor memleketini...

Ve Nazım Hikmet, yıllarca hapislik yattı bu ülkede.. "Vatan Haini" dendi kendisine.. oysa onu diyenler Nazım kadar sevmediler bu ülkeyi ve bu ülke halklarını. O da diğerleri gibi sürgünde Moskovada, 3 Haziran 1963 de vücudunu saran kansere yenilerek ve hasret çekerek göçüp gitti..

http://img102.imageshack.us/img102/3169/50716937gt3.gif (http://imageshack.us)

ardında şu vasiyeti bıraktı

VASİYET
Yoldaşlar, nasip olmazsa görmek o günü,
Ölürsem kurtuluştan önce yani,
Alıp götürün
Anadolu'da bir köy mezarlığına gömün beni.
.................................................. .....
Yoldaşlar, ölürsem o günden önce yani,
-öyle gibi de görünüyor-
Anadolu'da bir köy mezarlığına gömün beni
ve de uyarına gelirse
tepemde bir de çınar olursa
taş maş da istemez hani....

Vasiyet bu ama halen Nazım Moskovada bir anıt mezarda uyuyor. Anadoluda bir çınarın gölgesine hasret bir şekilde...

Bu isimler hepimizin bildiği kişilerdir.. kimbilir daha isimsiz kaç kahraman sürgünde yalnızlıklarıyla parçalanarak öldüler.. Peki nedir sürgünde ölmek? Nasıl bir duygu yakar insanın içini? Vatan özlemi nedir?
Bunları yaşayanlara sormak gerek diye düşündüm.. içimizde kaç kişi yıllardır gelemiyor bu ülkeye ve hasretlik çekiyor?

bence yukardakiler ve onlar gibi düşünenler fazla insanlar tek suçları haksızlığa karşı olmak olan bu yiğitler hiç hak etmedikleri şeylere maruz kaldılar,zaten bu da onlara verilebilecek en büyük cezadır.hepsi sevdiklerinden uzak ama birer gerçek efsane olarak aramızdan ayrıldılar.bü gun milyonlarca insan bu şahıslara sahip çıkıyorsa ırk ,din,dil gözetmeden bu onların büyüklüğünün vede sanat çılıklarının en büyük kanıtıdır

hepsini saygıyla anıyorum vede artık bu ülkede yaşadığımız coğrafyada sürgünlerin, işkencelerin,yakılmaların,hırsızlığın,kardeşin kardeşi öldürmesinin,savaşın olmamasını diliyorum eminim :

Kİ: bu yiğitler bu halk vede vatan sevdalılarıda bunu isterdi




konu için teşekkürler huşge

Saygılarımla

onlar sürgünde memleket hasretiyle birgün öldü;biz bu memlekette vicdanımız ve sahiplenemediğimiz için o insanları hergün ölüyoruz.....

Onlar sadece düşündükleri için vatanına hasret kaldılar.Bizim ülkemizde kürt olmak,vatan sever olmak,düşünmek yasak.Gücü elinde bulunduranların beyinleri örümcek ağı gibi ve bizler bu kör beyinler yüzünden bir çok değerimizi kaybetmiş durumdayız.

gercek vatanseverler vatan hasreti altinda olduler.bunlara sebep olanlarin pisliklerini saymakla bitmez.muhalefet oldu diye,kurtce konustugu diye,sol etkinlikte oldugu diye,halklarin ozgurlugunu savundu diye memleketten uzaklastirildilar.esas vatan haini elini kolunu sallaya sallaya gezebiliyo ama gercek yurtseverler ecnebi memleketlerde surunduler bu mu adalet buysa yere batsin.

yurtdışında yaşayıpda vatan hasreti nedir? diye sordum ama kimse bu konuda fikir belirtmemiş.. kimse bu duyguyu yaşamıyormu dersiniz?

benimde yıllardır vatan özlemiyle yanan akrabalarım var gurbet ellerde.. halalarım, kuzenlerim ve dayım yıllardır bu ülkeye gelme hasretiyle yanıp tutuşuyorlar..eskiden çok fazla önemsemedikleri şeyleri şimdi telefonda yada msn aracılığıyla görüştüğümüzde öyle hasretle soruyorlar ki yüreğimiz burkuluyor.. anneannem ve dedem 1987 yılından beri yüzünü görmediği dayımın hasretini alarak koynuna öldüler..dayım o zamandan beri bir kez olsun gelemedi buraya. gittiğinde küçücük olan yeğenlerinin kucaklarında çocukları var.. halalarım dedemin cenazesini uzaktan izlemek zorunda kaldılar. kuzenim, " dünyanın en güzel yeri izmir kıymetini bilin, keşke gelsem izmire bir kez havasını çeksem içimeeeee" diyor özlemle.. onlarla beraber bizde yaşıyoruz hasretliği, gurbetliği.. belkide bu yüzden "edirne kapısı zordur geçilmez" derken içim burkuluyor..

Sanmaki memleket hasreti sadece dışarda çekilir, asıl memleket hasretini çekenler içerde diye düşünüyorum.

Şairirn dedeği gibi "Bir memleket isterim" diye başlayarak yazmak gerekiyor.

Göz göre göre elden giden memlekete hasretlik içerde dahada acı.

Sanmaki memleket hasreti sadece dışarda çekilir, asıl memleket hasretini çekenler içerde diye düşünüyorum.

Şairirn dedeği gibi "Bir memleket isterim" diye başlayarak yazmak gerekiyor.

Göz göre göre elden giden memlekete hasretlik içerde dahada acı.

Bu düşünceye katılıyorum...

Bende memleket elden gidiyor diye ağlayanlardanım....Ayrıca annem babamda fakirlikten,işsizlikten dolayı 70'lerde Eğin'den İstanbul'a göçmüş....Burda iş edinmiş,aş edinmiş gidememiş köyüne(çocuklar ,okulları,işleri ,evlilikleri..)Babamda köyünü sağlığında göremeden gitti....
Ben de doğduğum yerde yaşıyorum,ama burası ,artık orası değil....Yani bizde hergün memleket özlemi çekerek yitiyoruz....Buda daha acı verici..!

Saygılarımla.

yurtdışında yaşayıpda vatan hasreti nedir? diye sordum ama kimse bu konuda fikir belirtmemiş.. kimse bu duyguyu yaşamıyormu dersiniz?

avrupanin ya da dunyanin en guzel yerindede yasasak yine vatan deriz.ben suan yurtdisinda yasiyorum ve vatan hasreti nedir iyi biliyorum.vatan hasreti uzaktaki birinin vatanini ozlem duydugu ve cok sevdigi anlamina gelir.

yurtdışında yaşayıpda vatan hasreti nedir? diye sordum ama kimse bu konuda fikir belirtmemiş.. kimse bu duyguyu yaşamıyormu dersiniz?

Gurbet sokaklari soguk ve issiz olan yerdir.
Vatan ise her sokaginda kösesinde bir dostun bir arkadasin oldugu yerdir.

Gurbet yanlizligini ve hasretini yüregine gömdügün yerdir.
Vatan ise yanlizligin ve hasretin acisini unuttugun yerdir.

Gurbet sevdalarini sakladigin yerdir.
Vatan ise sevdalarini ortaya vurdugun yerdir.

Gurbet acilarin ve hüzünlerin oldugu yerdir.
Vatan ise mutlu oldugun yerdir.

Gurbet benim bitmez tükenmez derdim derim.
Vatan ise bunlarin dermani .

Öncelikle bu topici açan ablamı gönülden selamlıyorum ve büyük teşekkürler ediyorum.Başta ahmet abime yapılan haksızlıklar beni cileden cıkarıyo.
o bunları hak etmedi arkadaşlar ve şimdi ülkemizde ahmet kaya yanlış biliniyo ve tanılıyo. bu yanlışıda düzeltmek bana yani bize düşüyo.
Adamın 2001 2003 yılları yaptıgı cd ve kasetleri yeni yeni türkiyeye
geliyo oda kaçak. Şimdi nasıl olduda girişi serbest oldu.
Ahmet kaya bi tanedir. hiçbir sanatcının yapamadıgını yaptı albümünde kürtçe parca yayınladı ve herkes karşı cıktı. ayrımcı diye suçlandı. ve hiçbir zaman kişiligini degiştirmedi neyse öyle kaldı.Şimdi ise ibrahim tatlıses mahsun kırmızıgül v.s v.s sanatcılar kürtçe parca söylüyolar.Başta SERDAR ORTAÇ ve EBRU GÜNDEŞ ahmet kayayı kötüleyen ve suçluyanlardandır. Suçu ise kürtçe parca söylemesi işte bundan sonra olanlar oldu. Ben bu adama aşıgım odam posterleri ve resimleriyle dolu. Bu adamı yaşatalım arkadaşlar. bitmesin unutulmasın hep yaşasın...

Bu topiği açarken özellikle merak ettiğim ve öğrenmek istediğim şey daha evvelde belirttiğim gibi yurtdışında yaşayan kişilerin vatan özlemiydi.. ama ne gariptir ki kimse bu konuda (1-2 kişi dışında) fikir belirtmedi.. ben halen bekliyorum bunu çıkıp anlatmak isteyen biri varmı diye...

ahmet kayayı ahmet kaya yapan kürtler konusunda ki kararlılığı ve asil duruşudur.keşke diğer kürt sanatçılarımız da ahmet kaya gibi duyarlı olabilseler.bahtiyarın memleketi onsuz olmaktan epeyce üzüntü duymaktadır.her ne kadar diyarbekirin her yerinden onun bir nidası yükselse de yine de onun yokluğunu hiçbirşey unutturamaz.yaşasın bahtiyarlar ve yaşasın ahmet abé....

sılada gurbeti yaşatan, elindekilerinini kıymetini yitirmeden anlamayan herhese lanet etmek geliyor içimden ama olmuyor...
karanlığa inat güneş doğuyor yine bulutların arkasından ve yeni bir gün başlıyor...
çıkar dünyası bu...

NE MUTLU GÖZÜNÜ DOYURABİLENE diyebiliyorum sadece...

hepside bizim saygı duydugumuz önderlerimiz sayılıreline ve beynine saglık arastırıp bizimle paylaştıgın içi cok tesekkürler cancağiz