Mahhallenin bir sokaginin neredeyse tamami ressamlardan olusmaktaydi...

Bu mahallenin üc katli bir evinin tepesinde iki kiz arkadasin stüdyolari bulunmaktaydi...Alt katlarinda ise yasli bir ressam otururdu...

Günlerden bir gün kizlardan biri zatürree
hastaligina yakalandi ... Genc kiz günden güne eriyordu...

Bir gün arkadasi resim yaparken o da
yataginda pencereden disari bakiyor ve geriye dogru sayiyordu...

"On iki" dedi, biraz sonra da "On bir", arkasindan "On ", sonra "Dokuz" daha sonra hemen birbiri ardina "Sekiz" ve "Yedi!.."

ARKADASI merakla bakti... Sayilacak ne vardi acaba? Görünürde sadece kasvetli, bombos bir avlu ile alti yedi metre ötedeki tugla evin ciplak duvari görünüyordu... Budakli köklerinden cürümüs, yasli mi yasli bir asma, tugla duvarin yari boyuna kadar tirmanmisti...

Dönüp arkasina "Neyin var" diye sordu...

Hasta kiz fisilti halinde "Alti" dedi, "Artik hizla düsüyorlar... Üc gün önce neredeyse yüz tane vardi... Saymaktan basima agri giriyordu...
Ama simdi kolaylasti... Iste bir daha gitti... Topu topu bes tane kaldi..."

"Bes tane ne?" diye sordu arkadasi... "Yapraklar, asmanin yapraklari... Sonuncusu da düsünce, ben de mutlaka ölecegim!.. Hissediyorum bunu..."

ARKADASI, ona sacmalamasini söyleyip icmesi icin corba götürdü... Fakat o "Iste bir tanesi daha gidiyor... Hayir corba falan istemiyorum... Bununla birlikte geriye dört tane daha kaldi... Hava kararmadan sonuncusunu da görmek istiyorum... Ondan sonra ben de gidecegim" diyerek cevap verdi...

Genc kiz uykuya daldiginda arkadasi da alt kattaki yasli ressami ziyarete gitti... Bu sirada yaprak olayini da anlatti yasli adama... Yukari ciktiginda arkadasi uyuyordu...

Ertesi sabah hasta kiz hemen arkadasina perdeyi acmasini söyledi..

*

AMA hayret!

Hic bitmeyecekmis gibi gelen upuzun gece boyunca araliksiz yagan yagmur ve siddetiyle esen rüzgardan sonra, bir asma yapragi halayerinde duruyordu... Sapina yaktin taraflai hala koyu yesil kalmakla birlikte, testere agzi gibi tirtilli kenarlarina ölümün ve cürümenin sari rengi gelmis olan yapraak, yerden alti metre yükseklikteki bir dala yigitce asilmis duruyordu...

"Bu sonuncusu" dedi hasta kiz... "Geceleyin mutlaka düser diye düsünmüstüm...Rüzgari duydum...Bugün düsecektir,o düstügü an ben ölecegim..."

*

AGIR gecen gün sona erdiginde,onlar alacakaranlikta bile asma yapraginin duvarin önünde sapina tutunmakta oldugunu görebiliyordu...

Derken siddetli yagmur tekrar basladi... Hava yeteri kadar aydinlanir aydinlanmaz,genc kiz hemen perdenin acilmasini istedi...Asma yapragi hala yerindeydi...

Genc kiz,yattigi yerden uzun uzun yapragi seyretti... Sonra arkadasina seslendi:

"Münasebetsizlik ettim...Benim ne kötü bir insan oldugumu göstermek istercesine,bir kuvvet o son yapragi orada tuttu...Ölümü istemek günahtir...Simdi bana biraz corba verebilirsin !"

*

AKSAM üstü gelen doktor ayrilirken "Simdi alt kattaki bir hastaya bakmam gerekiyor...Yasli bir ressammis sanirim...O da zatüree... Yasli adamcagiz cok agir bir durumda,kurtulma umudu yok ama daha rahat eder diye bugün hastaneye kaldiriliyor "dedi...

Ertesi gün doktor,genc kizi muayene ettikten sonra müjdeyi verdi:

"Tehlikeyi atlattiniz,siz kazandiniz!"

O gün ögleden sonra arkadasi artik iyilesmis olan genc kiza alt kattaki yasli adami anlatti...

*

YASLI adam iki gün hastenede yattiktan sonra ölmüs...Hastalandigi günün sabahi kapici onu asagida,odasinda sancidan kivranirken bulmus... Pabuclari,elbisesi bastan asagi sIrIlsIklam,her yani buz gibi bir haldeymis...

Öyle korkunc bir gecede nereye ciktigina akil sIr erdirememis kimse...

Sonra,hala yanik duran bir gemici feneri,yerinden sürüklene sürüklene cikarilmis bir portatif merdiven,bir de üstünde bir birine karismis,sari,yesil boyalarla bir palet ve saga sola cacilmis bir kac firca bulmuslar...

O zaman o son yapragin sIrrI da cözülmüs...

Rüzgar estigi zaman bile yerinden oynamayan yaprak,yasli ressamin saheseriydi...

Yasli adam,son yapragin düstügü o yagmurlu gece oraya bir yaprak resmi yapip yapistirmisti !...

(O.Henry`den)