http://www.youtube.com/watch?v=WCohiz9_pw4


Yaşamın içerisinde onlar da var.
Çoğu kez günlük meşguliyetlerimiz arasında yanlarından öylece geçip giderken
Farketmediklerimiz...
Onlar...
Fark etmesekte onlar varlar ve yaşamaya çalışıyorlar...

paylaşımınız için teşekkürler.ellrinize sağlık.büyük bi sosyal yara ve tek suçlusu bizleriz aslında.seyrederken yüreğim burkuldu.acımak diildi hissettiklerim suçluluk duydum.onlarda bi zamanların bebekleriydi cocuklarıydı gençleriydi.kimbilir ne hayalleri ne umutları vardı?ve kimbilir hangi nedenden bu hale geldiler?ya biz?sokaktan yanlarından öylece gecerken aklımıza bile getirmiyoruz.onların yerinde biz olabilirdik.kökten cözüm gerekiyor.iç göç eğitimsizlik parcalanan aileler işsizlik vs.insanları çaresizliğe itiyor.mantık kayboluyor.

onlara her rastladığımda üzülürüm içimde onlardan bişey hisederim ve adaletsizliğe lanet ederim insanlar bazen kendi seçimlerini yapmazlar
bu hayatta ''iyi insanlara da şans verilmelidir diye düşünüyorum...

ben izlerken bir çok yere gittim ablacım, saatlerce gözyaşlarımı tutamadım.
nereye gitmedim ki... bir çok soru saplandı beynime!

insanım diyorum peki insanlık adına ne yapıyorum?
yaşadığımız sürece hep sitem edecek bir şeylerimiz olur ve genelde elimizdekilerle yetinmeyiz. "Şükür" demek o kadar zor mu ?
sırf sıcak bir aşı var diye insanlar mutlu olabilecekken, sırf başlarını sokacak bir çatıları var diye huzur bulacaklarken neden sürekli hayıflanır neden habire söylenmeye malzeme iletirler??
ve ben daha bu soruları öyle bir uzatırım ki... bunları düşünmesi bile belki bizlere şu anda bir şeyler katabilecektir.

insanoğlu doyumsuz bir yaratıktır ne verirsen ver fazlasını ister hep kimisi bir sıcak çorba çatisi olan bi ev ister ona sahipte binada daire ister insaoğlu hep fazla hep fazla
ama bazıları işte hayatın güzel yanı bir kenara sokaklarda yaşıyorlar kışın soğu kar yazın sıcaklar yaşamak denirse tabi ben burger kingde çalışırken farketmiştim
insanlar koca koca menüleri alırlardı ucundan ucundan yiyp bırakırlardı bende onları çöpe atardım dışarda çöpün yanında adam beklerdi onların artıklarını yemek için işte ülkenin iki yüzü bir tarafta laylaylom geçinen insanlar bir yanda ekmek kavgasında çöp karıştırmaktan başka çaresi tutuncak dalı kalmamış insanlar bu hayatta gökyüzü herkese mavideğil

onlara hep atılmış insanlar gözüyle bakıyoruz . ama hiç düşünmüyoruz bir gün devran dönüp onlar gibi olacağımızı .Hiç düşünmüyoruz çocuklarımızında onlar gibi bir hayat yaşayacaklarını .Sabahları görüyorum kimi yol kenarında veya otobüs duraklarında bulabildiği bir bez parçasını örtmüş üstüne uyuyor kimimz acıyoruz kimi mallesef diksiniyoruz. ama hiç bişey yapmıyoruz. Gerçi hatırladığım kadarıyla dernekler ve sokak çocukları vakfı var ama onlarla nereye kadar.
--------------------------
pek sevmesemde sokaklarda yaşamış popçu Doğuşun bir şarkısını paylaşmak
istiyorum

insanlar nerede

Nerede bir çocuk görsem bakarım
Gözü yaşlıysa onunla ağlarım
Sorarım niye ağlarsın
O da derki bana
Bak doğaya, bak insanlara
yapılan hatalara...

İnsanlar nerede , insanlar nerede ?
Anamız babamız bakım evlerinde

Sevgili Leyla ablaya bu güzel paylaşımı teşekkür ediyorum,,,


Resimler çok anlamlı...Bazen haberlerde gösterirler,yetkilileri yardıma çağırırlar..Aslında haber kanallarının "malzeme" arayışından ileri gelir duyarlılık kareleri...Önce görüntüler gelir,ardından yorumlar yapılır..toplumsal yorumlar...Ancak sonrasında, toplamda hiçbirşey değişmez..Yetkililer göreve gelmez, haber sadece o akşamın haber eksikliğini kurtarır..
Önümüz Ramazan Bayramı.........Bu Bayram'a çok önem verecek (!) bir meclisimiz var..Şimdi reklamları sıkı takip edin...İftar sofralarının olduğu doyurucu reklamlar...Ya da güvercinlere atılan buğdayları toplayıp, akşama çorba yapan "deniz feneri derneği" reklamı....Sanki bireylerin insani duyguları sadece bu aylarda kabarıyor..Bir yardımlaşma,paylaşma,sevgi,hoşgörü rüzgarları...
Ya bu görüntülerdeki yaşamlarının en hızlı günlerini geride bırakanlar?? Ağır işlerde,küçük yaşlarda fiziksel istismara uğrayan çocuklar........sadece "malzeme" eksikliğinde mi hatırlanacak??
Önümüz Bayram..Aslında en geçerli ibadet bu görüntülerdeki haklı düşkünleri anımsamak......

toplumdaki zengin fakir arasındaki uçurumun sonuçları. ülkedeki eğitim sisteminin düzensiz olması, insanlara üretme geliştirme araştırma imkanları ve kabiliyetleri vermeyince malesef ki elinden bir iş gelmeyen fiziksel olarak hiç bir engeli bulunmayan bunca insan sahipsiz,
karanlık bir ülkenin gece yürüyüşünde...

Leylammm şükür etmek niye onlarda belki şükretmedilermi. Gülüm bu hayatın içinde çok fazla var heleki bu görüntülere metropol şehirlerde daha fazla rastlarız çünki bizler insanlıklarımızı unuturuz. Dskiden türk olmakdan ekmeğini paylaşan insanlar olmaktan gururluydum. Benim ülkemde bunlar çok azdı eskiden kapitalizim her kötülüğünü getiriyo bize insarlar daha fazla para daha fazla şeyler ister olmuş ve muhtaç olanın yanından geçip gider olmuş. Ben yoruldum bu adaletsizlikten.

Başa geçenlerin kendi özgürlüklerini yüceltmeleri ne zaman son bulur ve gelirdeki adalet ne zaman düzeltirilirse o vakit bu görüntüleri görmeyeceğimiz zaman gelmiş demektir.

Yüreğinizdeki umut....


Bu insanların içinde yaşama umudu olmasaydı belki de orda o hayat mücadelesini vermiyeceklerdi.Eger umutları(yasamaya dair) olmasaydı, eminim canlarına kıyarlardı.Ben de onları her gördüğümde üzülmüşümdür.Acaba oraya nasıl geldi, nasıl düştü diye düşünmüşümdür hep.Belkide cok zengindi ama tanımadıgı- daha dogrusu tanıyamadığı- arkadasları, akrabalarının arkadan vurmasıyla bütün mal varlığı elinden gitti ve kimsesi olmadığı için belkide sokaklarda düştü.Hayatta ne zaman ne olacagı hiç belli olmuyor gercekten.

Ama sunu da söylemek gerekir ki;

Mutluluğun fotografını çekmek bizim ülkede hiçç olmadı ve nasip olacagını da sanmıyorum



(eline saglık LADY can)

Yürügüğümüz yollarda, neredeyse her adımımızda gözümüze çarpar bu görüntüler.İnsanın içinden bişeyler kopar.Belki ogün bi haberin yada olayın sevinci içinde yürüyosunuz ve böyle bir manzarayla karşılaşıyosunuz.Kendi mutlulugunuz beyninizden kayıp gidiyo,yerini insanlığın dramı alıyo sizi nerelerden nerelere götürüyo.Gerçekden çok zor bir durum Allah yardımcıları olsun.Dikkat ederseniz hepsinin göz bebekleri parlıyo umut ışıkları halen var gücüyle,gözlerinde mevcut...birileri köşkünde temiz elbise içinde,sıcak çorbasını yudumlarken hayatın tüm yükünü sırtlamakda bunlara düşüyor işte.Bunları görmezden gelenlere yazıklar olsun.Hayat dolu bu insanları hayata kavuşturmaktansa vurdumduymazlık ön planda....Emegine sağlık ablam sağolasın...

izlerken ilk önce aklıma şu geldi:
halimize şükür şükür şükür...
ve daha sonra da şu:
neden ben de elimden bir şey gelecekse yapmıyorum?

arkadaşlar gerçek mutluluk yardım etmektir..

ve burdan bu topiği okuyanlara sesleniyorum:

böyle ziyaretlerle olsun;küçük de olsa yardımlarla olsun mutlu edebileceğimiz bir grup için çalışanlar varsa (ya ne bilim sokak çocukları,huzur evleri,kimseszler vb)yani şefkat ve yardıma ihtiyacı olanlar eğer yapabilceğimiz bir şey de varsa ne olur haberdar edin.seve seve katılırım.şimdiye dek böyle bir etkinliğe rast gelmedim çünkü.

küçük bir çocuğa gülümsemek ya da yaşlı birinin elini öpmek bile büyük mutluluk yaratır bence...
(bunlar gerçekten içimden geldi sözde değil yani)
saygılar