Naz
18.01.2006, 05:26
_Korkulara yenik_
korkulara yenik dusuyor sevgiler ne yazik... elde avucta kalan son kirintilar, geceye coken yalnizlikla kayboluyor, golgelere karisiyor...
yine ayni huzursuzluk boluyor uykusunu... hafiften bir urperti...gercekten soguk... ama hava degil... etrafinda cember kurmus; buz dagindan yanlizlik usutuyor... iliklerinde hissediyor, titreyerek daliyor tekrar uykuya... ve yine bir kabus... yine ayni nakarat... seviyor... tam soyleyecek ses cikmiyor... bagiriyor, haykiriyor... ama duyuramiyor sesini bir turlu... bir ucurum cikiveriyor karsina birden ve yine ayni yankilar... ter kan icinde aciyor gozlerini... ve bir uykusuz gece daha ekliyor tarihine....
iste orda... bak sana dogru geliyor... kimden neden korktugunu bilmeden selamliyor... yesil gozleri nede guzel guluyor ! sucmu acaba diye geciriyor icinden... sucmu bu gozlere bu kadar asik olmak... sucmu acaba sadece o gozlere bakmayi hayal ederek yasamak... birden kizariyor... kendine kiziyor... nelerde geciyor aklindan boyle... belliki o senin farkinda bile degil... sadece selam verip geciyor....
bu kahve nede guzel.. civil civil herkes... bi cift kapisiyor bak karsida... zavalli !! evet zavalliyim ! kapisacak bir esin bile yok ... buna bile hasretsin ! sadece bir hayalet gibi olmaya mahkummuscasina... izliyor......birden bogazin buyusune daliyor... ne yapsa ne etse nafile... o yesil gozler dusuyor yine aklina... tatli tatli tebessum ediyor... birden irkilir gibi oluyor.. napiyorum ben ! deli derler adama... kendi kendine gulup duruyorsun... evet yesil gozler suclu beni onlar delirtti ne yapayim... soyleyemiyorum... ha diyince goremiyorum... ne yapayim... bana sadece hayal etmek dusuyorsa... korkaksin ! hayalleri bile dogru duzgun yasayamiyor...
soylese ne fayda... anlarmiki... oda severmi.... soylemeden bile bilirmisin... hem ne var bunda... peki ya redderse!? birak etsin.... ne kaybedecegini bile bilmiyor... aslinda biseyde kaybetmez ya korkudan olsa gerek goremiyor....usulca karisiyor aksamin derinden coktugu tasli sokaktaki yorgun kalabaliga... uzun zamandir boyle yuzlesmemis kendisiyle... bunun ayrimina dusuyor bir an... neden hep korkuyorsunki... begenmek zorundami seni... sevmek zorundami illaki... o seni begenmese sende onumu begenmekten vazgececeksin... birden Nazim'in dizeleri geliyor aklina... kendi kendine mirildaniyor...'yani sen elmayi seviyorsun diye/elmanin da seni sevmesi sart mi?'degilde... e peki ne o zaman bu kadar korktugun... aslinda kortugu seyin farkindaydi... o sevmekten korkuyordu... boyle kendi kendine severken her hayali kuruyordu... peki o baska bi sevgi isteseydi... iste o zaman napar bunu bilmiyordu... sessiz kalip icinde yasamakti en iyisi... birak oda bilmesindi... ben biliyorum yetmezmi ! yetiyormu sana... o gozlere sadece bir suclu gibi bakmak... hayal edislerden bile utanmak... yetiyormu bu korkakligin kabusunu hergun yasamak... yasa oyleyse ...tutanmi var... yok ! kimse tutmuyor... ama kimse zorlamasinda... soylemek kolaymi sanki...
evine cokmus olumcul sessizligi kendi bile yikamiyordu artik... bu sessizligin bir parcasi olmaktan baska biseyde gelmiyordu elinden... yemek yemekte gelmiyordu icinden... oturdu kosesine... yabanci gibi... kendi evinde... keman solo... nasilda hitap ediyordu ruhuna bu keman ! ama birseylerin eksikligini duyumsuyordu.... daralirmiydi insan yuvasinda... nede yuva ya ! yapayalnizim tek kiseden yuva olurmu soyle bana !
sokaklara atti kendini... Beyoglunda yuruyordu... helede sonbaharda nede cok seviyordu buralari... ama artik yanliz gezme.. topla cesaretini... hangi cesaret !? yagmur ciseliyordu... bir semsiye altinda yagmurdan korunmaya calisan ciftleri gorunce bir daha acidi haline... acizlik bu ! korkulara yenik dusuyor... yavas yavas tuketiyorsun icindeki sevgiyi... kendini ! nasil korkmasaydim... nasil ! sadece hayali varken elimde ondandami olsaydim ! ya daha fazlasi olursa... ya o yesil gozlerde kendini gorme firsatin varsa... zaten senin olmayan birseyi kaybetmekten korkuyorsun ... sacma !
uzun zamandir ugramadigi lokantaya surekledi ayaklari... hos pekde birsey istemiyordu ya cani... neden girdigini kendi bile cozemedi... bostu her zaman oturdugu masa.. usulca ilisti... raki yanina bir kac parca birseyler soyledi... birden Nazim'a takildi yine akli....''ben bir ceviz agaciyim Gulhane parkinda/budak budak, serham serham ihtiyar bir ceviz/Ne sen bunun farkindasin, ne polis farkinda.'' nede guzel soylemis Nazim diye gecirdi icinden... farkimda degilsin.. canin sagolsun... ben farkindayim ya senin... olmaz olsun ! neyine yaradiki bunu sadece senin bilmen... onunda bilmeye hakki yokmu... golge gibi onu gozleyen o gozleri onunda bilmesi gerekmezmi... benimle neden oynuyorsun... caresizligimi neden bu kadar yuzume vuruyorsun ! caresizlik degil bu ! resmen acizlik... yapma.. bunu sende cok iyi biliyorsun !
ne kadar dayanilirdiki... yazin sicagi denizin masmavi bir ortu gibi serilisine nede guzel dusuyordu... gunes butun kizkinligiyla yakiyordu tenini... bogazin usul serinliginde yuruyordu... yoksa nasil cekilirdi bu kavurucu sicaklik... bir banka ilisti... yalis duymuyorsun! don bak bir arkana ! korkunun sana hediyesi iste ! bu tablo belike senin eserin !! yok olamaz... benzetiyorum... artik o yesil gozler yetmiyor... seside cinliyor kulagimda ! hala avutuyorsun ! don o zaman bak bir arkana....
yataginin ucunda oturuyordu... gunes bir savastan cikmis gibi.. yorgunca usulca batiyordu... yapma diyorum... kendi yarattigin bu korkaktan boyle kacamazsin... birden aklina bir gencin ona hocam nasil buldunuz diye sordugu siirinden dizeler geldi ''geldiyse vakit.. ki ne zaman bilinmez/uykuda alir olum beni/ses cikarmadan... '' evet cocuk ... sen bile bu yasinda korkulara gogus gerebiliyorsun... bunuda hak ediyorsun... ama ben senin kadar bekleyemem... uyku bile girmeyen bu gozler bugun olumu gordu... gerek kaldimi artik uykuyu beklemek ! ne yani onu sevgilisiyle gordun.. kabahatli omu oldu ! senin sucun.. yuzles bununla ! soylemis olsan bugun o kisi sen olabilirdin !! yeterr!! cik hayatimdan... yanlizligi bile bana cok gordun... bak iste gidiyorum... bakalim kiminle ugrasacaksin artik ! ben senden baskasina gorunemem biliyorsun... madem geldi vakit... bende geliyorum seninle... ne yazik sonumuz boyle olmamaliydi.........
ve eve aylardir cokmus olum sessizligi dagilmisti... bir gun surdu evde gurultu... bir tabut cikti... ve kilit vuralan ev yine o olum sessizligine boguldu....
diyorumki... bazen icimizdeki o sese kulak vermek gerekir bence... belkide bizim kacmaya calistigimiz.. icimizdeki diger biz... bizi bizden daha iyi taniyordur...
--------------------------------------
biliyorum bir gun olursem...
uykuda yakalar beni olum...
ses cikarmadan... sessizce...
usulca karisirim ebedi uykuya...
yakismaz bana feryad figan...
agitlar yakilmasin arkamdan..
yakismaz bana olume isyan...
geldiyse vakit.. ki ne zaman bilinmez..
uykuda alir olum beni...
ses cikarmadan...
tek perde oyundur hayatim...
bu senaryoda..benim oykumde...
ben hep basrol...
aciyla aglamakta var..
kahkalarla cosmakta..
traji komiktir benim hikayem...
gulen,dusunduren...
olumu bekliyen....
dedim ya pusudadir ecel...
bekler beni kose basi....
ama bilirim vefalidir yinede..
korkmadigimdan olsa gerek..
uykudayken calar beni...
alir beni benden.. ebedi uykuya...
ses cikarmadan..sessizce....
--------------------------------------------
Naz—04.12.05
korkulara yenik dusuyor sevgiler ne yazik... elde avucta kalan son kirintilar, geceye coken yalnizlikla kayboluyor, golgelere karisiyor...
yine ayni huzursuzluk boluyor uykusunu... hafiften bir urperti...gercekten soguk... ama hava degil... etrafinda cember kurmus; buz dagindan yanlizlik usutuyor... iliklerinde hissediyor, titreyerek daliyor tekrar uykuya... ve yine bir kabus... yine ayni nakarat... seviyor... tam soyleyecek ses cikmiyor... bagiriyor, haykiriyor... ama duyuramiyor sesini bir turlu... bir ucurum cikiveriyor karsina birden ve yine ayni yankilar... ter kan icinde aciyor gozlerini... ve bir uykusuz gece daha ekliyor tarihine....
iste orda... bak sana dogru geliyor... kimden neden korktugunu bilmeden selamliyor... yesil gozleri nede guzel guluyor ! sucmu acaba diye geciriyor icinden... sucmu bu gozlere bu kadar asik olmak... sucmu acaba sadece o gozlere bakmayi hayal ederek yasamak... birden kizariyor... kendine kiziyor... nelerde geciyor aklindan boyle... belliki o senin farkinda bile degil... sadece selam verip geciyor....
bu kahve nede guzel.. civil civil herkes... bi cift kapisiyor bak karsida... zavalli !! evet zavalliyim ! kapisacak bir esin bile yok ... buna bile hasretsin ! sadece bir hayalet gibi olmaya mahkummuscasina... izliyor......birden bogazin buyusune daliyor... ne yapsa ne etse nafile... o yesil gozler dusuyor yine aklina... tatli tatli tebessum ediyor... birden irkilir gibi oluyor.. napiyorum ben ! deli derler adama... kendi kendine gulup duruyorsun... evet yesil gozler suclu beni onlar delirtti ne yapayim... soyleyemiyorum... ha diyince goremiyorum... ne yapayim... bana sadece hayal etmek dusuyorsa... korkaksin ! hayalleri bile dogru duzgun yasayamiyor...
soylese ne fayda... anlarmiki... oda severmi.... soylemeden bile bilirmisin... hem ne var bunda... peki ya redderse!? birak etsin.... ne kaybedecegini bile bilmiyor... aslinda biseyde kaybetmez ya korkudan olsa gerek goremiyor....usulca karisiyor aksamin derinden coktugu tasli sokaktaki yorgun kalabaliga... uzun zamandir boyle yuzlesmemis kendisiyle... bunun ayrimina dusuyor bir an... neden hep korkuyorsunki... begenmek zorundami seni... sevmek zorundami illaki... o seni begenmese sende onumu begenmekten vazgececeksin... birden Nazim'in dizeleri geliyor aklina... kendi kendine mirildaniyor...'yani sen elmayi seviyorsun diye/elmanin da seni sevmesi sart mi?'degilde... e peki ne o zaman bu kadar korktugun... aslinda kortugu seyin farkindaydi... o sevmekten korkuyordu... boyle kendi kendine severken her hayali kuruyordu... peki o baska bi sevgi isteseydi... iste o zaman napar bunu bilmiyordu... sessiz kalip icinde yasamakti en iyisi... birak oda bilmesindi... ben biliyorum yetmezmi ! yetiyormu sana... o gozlere sadece bir suclu gibi bakmak... hayal edislerden bile utanmak... yetiyormu bu korkakligin kabusunu hergun yasamak... yasa oyleyse ...tutanmi var... yok ! kimse tutmuyor... ama kimse zorlamasinda... soylemek kolaymi sanki...
evine cokmus olumcul sessizligi kendi bile yikamiyordu artik... bu sessizligin bir parcasi olmaktan baska biseyde gelmiyordu elinden... yemek yemekte gelmiyordu icinden... oturdu kosesine... yabanci gibi... kendi evinde... keman solo... nasilda hitap ediyordu ruhuna bu keman ! ama birseylerin eksikligini duyumsuyordu.... daralirmiydi insan yuvasinda... nede yuva ya ! yapayalnizim tek kiseden yuva olurmu soyle bana !
sokaklara atti kendini... Beyoglunda yuruyordu... helede sonbaharda nede cok seviyordu buralari... ama artik yanliz gezme.. topla cesaretini... hangi cesaret !? yagmur ciseliyordu... bir semsiye altinda yagmurdan korunmaya calisan ciftleri gorunce bir daha acidi haline... acizlik bu ! korkulara yenik dusuyor... yavas yavas tuketiyorsun icindeki sevgiyi... kendini ! nasil korkmasaydim... nasil ! sadece hayali varken elimde ondandami olsaydim ! ya daha fazlasi olursa... ya o yesil gozlerde kendini gorme firsatin varsa... zaten senin olmayan birseyi kaybetmekten korkuyorsun ... sacma !
uzun zamandir ugramadigi lokantaya surekledi ayaklari... hos pekde birsey istemiyordu ya cani... neden girdigini kendi bile cozemedi... bostu her zaman oturdugu masa.. usulca ilisti... raki yanina bir kac parca birseyler soyledi... birden Nazim'a takildi yine akli....''ben bir ceviz agaciyim Gulhane parkinda/budak budak, serham serham ihtiyar bir ceviz/Ne sen bunun farkindasin, ne polis farkinda.'' nede guzel soylemis Nazim diye gecirdi icinden... farkimda degilsin.. canin sagolsun... ben farkindayim ya senin... olmaz olsun ! neyine yaradiki bunu sadece senin bilmen... onunda bilmeye hakki yokmu... golge gibi onu gozleyen o gozleri onunda bilmesi gerekmezmi... benimle neden oynuyorsun... caresizligimi neden bu kadar yuzume vuruyorsun ! caresizlik degil bu ! resmen acizlik... yapma.. bunu sende cok iyi biliyorsun !
ne kadar dayanilirdiki... yazin sicagi denizin masmavi bir ortu gibi serilisine nede guzel dusuyordu... gunes butun kizkinligiyla yakiyordu tenini... bogazin usul serinliginde yuruyordu... yoksa nasil cekilirdi bu kavurucu sicaklik... bir banka ilisti... yalis duymuyorsun! don bak bir arkana ! korkunun sana hediyesi iste ! bu tablo belike senin eserin !! yok olamaz... benzetiyorum... artik o yesil gozler yetmiyor... seside cinliyor kulagimda ! hala avutuyorsun ! don o zaman bak bir arkana....
yataginin ucunda oturuyordu... gunes bir savastan cikmis gibi.. yorgunca usulca batiyordu... yapma diyorum... kendi yarattigin bu korkaktan boyle kacamazsin... birden aklina bir gencin ona hocam nasil buldunuz diye sordugu siirinden dizeler geldi ''geldiyse vakit.. ki ne zaman bilinmez/uykuda alir olum beni/ses cikarmadan... '' evet cocuk ... sen bile bu yasinda korkulara gogus gerebiliyorsun... bunuda hak ediyorsun... ama ben senin kadar bekleyemem... uyku bile girmeyen bu gozler bugun olumu gordu... gerek kaldimi artik uykuyu beklemek ! ne yani onu sevgilisiyle gordun.. kabahatli omu oldu ! senin sucun.. yuzles bununla ! soylemis olsan bugun o kisi sen olabilirdin !! yeterr!! cik hayatimdan... yanlizligi bile bana cok gordun... bak iste gidiyorum... bakalim kiminle ugrasacaksin artik ! ben senden baskasina gorunemem biliyorsun... madem geldi vakit... bende geliyorum seninle... ne yazik sonumuz boyle olmamaliydi.........
ve eve aylardir cokmus olum sessizligi dagilmisti... bir gun surdu evde gurultu... bir tabut cikti... ve kilit vuralan ev yine o olum sessizligine boguldu....
diyorumki... bazen icimizdeki o sese kulak vermek gerekir bence... belkide bizim kacmaya calistigimiz.. icimizdeki diger biz... bizi bizden daha iyi taniyordur...
--------------------------------------
biliyorum bir gun olursem...
uykuda yakalar beni olum...
ses cikarmadan... sessizce...
usulca karisirim ebedi uykuya...
yakismaz bana feryad figan...
agitlar yakilmasin arkamdan..
yakismaz bana olume isyan...
geldiyse vakit.. ki ne zaman bilinmez..
uykuda alir olum beni...
ses cikarmadan...
tek perde oyundur hayatim...
bu senaryoda..benim oykumde...
ben hep basrol...
aciyla aglamakta var..
kahkalarla cosmakta..
traji komiktir benim hikayem...
gulen,dusunduren...
olumu bekliyen....
dedim ya pusudadir ecel...
bekler beni kose basi....
ama bilirim vefalidir yinede..
korkmadigimdan olsa gerek..
uykudayken calar beni...
alir beni benden.. ebedi uykuya...
ses cikarmadan..sessizce....
--------------------------------------------
Naz—04.12.05