1995 yılında Balıkesir 9.Ana Jet üssü'nde askerlik yapıyordum. Bir gün oturmuş bulmaca çözerken "Açıkça yapılan" türü bir soru vardı. Yanımda da birkaç arkadaşım duruyordu. İçlerinden biri Konya'lı idi. Arkadaşlardan biri
- "Aleni" dedi.
Konya'lı atladı
- "Ben biliyorum onu Alevi o" dedi.
Ben durdum dedim ki;
- "Sen Alevilikle ilgili ne biliyorsun?".
- "Aleviler namaz kılmaz, Allaha inanmaz, Mum söndü yaparlar, ayakkabıları ile su içerler." tarzı saçma sapan şeyler saydı.
Benim beynime kan yürüdü.
- "Ulan" dedim "Sen hayatında kaç alevi gördünde atıp tutuyorsun böyle.". "Senin namazında saydığın ayetleri biz daha ellerimizi, yüzümüzü yıkarken bitiriyoruz." dedim. "Senin yemekte kullandığın su ile biz ayaklarımızı bile yıkamayız." dedim.
Kendi bilgim dahilinde Mum söndü diye anlatılan olayı açıkladım kendisine. Parçalayacaktım herifi. Sordum.
- "Sana bunları kim söyledi?"
- "Bizim imam anlattı" dedi.
- "Olum ben Alevi'yim." dedim.
Şok oldu çocuk. İnanamadı. Sarhoş gibi dışarı çıktı.
Arkasından bu çığ gibi yayıldı çevrede. Daha önce kavga ettiğim Ordu'lu bir arkadaşım vardı. Geldi özür diledi..
- "Ben senin Alevi olduğunu bilseydim asla karşında bile durmazdım." dedi.
Sünni bir arkadaşım vardı. Sürekli namaza gider askerlerini bana emanet ederdi. Benim Alevi olduğumu öğrenince bir ay boyunca gelmedi yanıma. Bu arkadaşım bana sürekli;
- "Aleviler Allahsızdır, dinsizdir, imansızdır. Şimdi karşımda bir Alevi olsa kanını içerim" derdi. Ben sadece gülümserdim.
Bir ay sonra yanıma geldi...
- "Özür dilerim Kardeşim." dedi. "Ben böyle olduğunu bilmiyordum Alevilerin. Bana hep kötü anlatıldı, hep çirkin gösterildi." dedi. "Eğer sen gerçekten Alevi isen ben artık Sünni değilim." dedi. "Sen bana gerçekleri gösterdin." dedi.

Ben ne yapıyordum biliyor musunuz? Sadece her insanın yaptığını, herşeyi paylaşıyordum onlarla. Ben sadece bunu yaparak en azından birkaç kişiye bizi nasıl yanlış tanıdıklarını gösterebildim.

Kendimizi ifade edebilmek zor değildir. Doğru hareket ve tavırlarla kendinizi çok iyi anlatabilirsiniz. Yapmamız gereken en önemli şey budur bence. Alevilik bir felsefedir. Bunu benimseyip özümsemek, paylaşmak bir erdemdir...

Abi çok güzel bir konu olmuş ellerine sağlık.Bende 1 ay önce askerden geldim.
Böyle toplu olunan yerlerde zordur alevi olduğunu söylemek ne yazık ki.Sen en doğru olanı yapmışsın bence.
Bende bu yazdığın türden olayları çok yaşadım askeriyede.Adam alevi olduğunu öğrenir seninle daha arkadaşlık yapmak istemez,mesafe koyar araya ve daha neler neler.Gitmiş neler neler duymuş aleviler hakkında iftiralar.
O kadar cahil mankafalı adamın arasında çokta zordur aslında kendin gibi olabilmek...Vay be tekrar askeriyeye götürdün gece gece beni abi neyse kendine iyi bak abi teşekkürler konu için.

Dostum ben rahattım... Arkamda yaklaşık 1000'e yakın kürt arkadaşım vardı... Çoğu alevi idi... Kürtler dışında Türkiye'nin her tarafından gelen arap alevisi dışındaki tüm alevi arkadaşlar toplandı zaten... Bulunduğum yer itibari ile de çok rahattım... Karışan eden yoktu anlayacağın... Ama ben aynı yerde kendini gizlemek zorunda kalan Alevi Komutanlar da biliyorum... Dediğin doğru, her zaman haykıramıyorsun kimliğini... Saklamaya zorluyorlar... Bu arada ben askerliğimi mayıs 1995'te bitirdim... :p

Böyle beyin nakline ihtiyaç duyan insanlık fukarıları bizlerle konuşsa nolur, konuşmasa nolur. Ben artık sünni değilim demiş o arkadaş, bence öğrenemedikleri halen kusur kalsın o sünni olarak devam etsin :)

Askerde arkadaşlarınızı pek seçme gibi bir şansınız olmadığından her adamla muhatap olmak durumunda kalabilirsiniz, ama normal zamande imam stajlı bu örümcek beyinlerle aynı ortamda bulunmayı bile tercih etmezdim.

Ben henüz askerlik yapmadım ama sosyal yaşantımda hayatımın her alanında konusu açıldığında gerek duyulduğunda alevi olduğumu hep belirttim. İlk başlarda aleviği tam bilmeyenler arasında şaşıranlar, hatta inanmayanlar oldu. Genellikle insanların alevilik hakkında nötr olduklarını gördüm, hatta buna alevi gençliğinin ciddi bir kısmıda dahil herhangi bir bilgileri yok. Kendimizi yeterince tanıtamadığımız için düşünce felci yobazların veba fikirleri hemen boşlukta fikir sahibi olmayan insanlara bulaşabiliyor.

Bu arada; o 'bir anın'ızın kahramanları olan arkadaşlarınıza da cehennemde hoş vakitler diliyorum, eğer inanç temelleri ekseninde insanları salt var oluşlarından dolayı aşağılıyorlarsa üstelik hiç araştırmadan iftiralarada itaat emişlerse, onlara kendi inanç süzgeçlerine göre en uygun yer orasıdır zannımca. :)

Benimde üniversitede bir arkadaşım vardı Karadenizli hala da görüşüyoruz.Laf arasında Aleviliğe geldi mevzu tabi malum iftirayı sordu benim Alevi olduğumu öğrenince bende anlattım böyle birşey olmadığını dedimki sen şu ana kadar Alevi olduğumu bilmiyordun böyle bir yanlışımı gördünmü dedim.Hayır özür dilerim dedi bize böyle anlatıldı bende doğru kaynaktan öğenmek istedim dedi.Doğum günümde 12 imamlar resmi almıştı güzel çerçeveli arkasınada güzel hatıra sözleri yazmıştı.

Ancak iş yerinde bir olayla karşılaştım bizim departman şefi Aleviydi işi salladıkları için iki elemanına biraz kızmış neyse bende ofiste oturuyorum bu elemanlar söylene söylene girdiler ofise dedimki ne oldu?İşte şef bizi tersledi falanca yerde sigara içtik diye dedi küfür etmeye başladı.Sonra diğer arkadaşı Alevi değilmi k..... dedi.Bende bozmadan dedimki Aleviliğiyle ne ilgisi var iş yerindeki tutumunun dedim.Onlarda dediki sen bilmezsin bu Alevilerin ne olduğunu.Bende sinirlendim bu sefer dedimki yavaş olun bende Aleviyim sağda solda abuk subuk atıp tutmayın Alevilik hakkında dedim.Eğerki bir daha böyle birşeyinizi duyayım sizi şikayet ederim müdüre dedim.Dua edinde sizin gibi alçalmıyorum dedim yoksa şuan işinizden olmuştunuz dedim.Sanırım bu onlara güzel bir ders olmuştur.

Benim komşumun oğlu Asteğmen'di. Birgün bunun Alevi olduğunu öğrendiklerinde kafalarında örümcek ağları ile dolaşanlar seyir halinde iken helikopterden attılar. Adam öldü tabi... Ne soruşturma, ne ceza ne de başka bişey adam öldüğü ile kaldı... Mahalleden bir arkadaşımızı da alevi olduğunu öğrendiklerinde kumpas kurup fırına atmışlar diri diri.. Öldü çocuk... Ha bazıları nerden bileceksin Alevi olduğu için yapıldığını diyecektir.

Anlatayım...

Ankara Mamak'ta Astsubay Hazırlama Okulları Sınavı'na katılmaya hak kazandım... Sınava gittim. Mülakatta bana arapça biliyor musun diye sordular. Bana daha önce öğretilmişti "sorarlarsa bilmiyorum de" diye. ben de bilmiyorum dedim. Özellikle bana sormasının bir sebebi de Hatay'lı olmam ve özellikle Antakya'dan olmamdı. Bilmediğimi söylediğim halde düşürmek için bana arapça babamın adını sordu oradaki rütbeli. Ancak o kadar kötü söyledi ki ben ancak 3 gün sonra anlayabildim ne demek istediğini. Geçtim o anı. Sınavı da kazandım ama ailem göndermedi. Annem hayatım boyunca sıkıntıyla yaşamaktansa göndermem seni dedi kaldım.
O gün benimle yine antakya'dan giden başka bir arkadaş vardı. Ve o malesef benim kadar şanslı değildi. Ona da sanırım bana sordukları tarz bir soru sordular ve ona öğretilmemiş olacak ki yalan söylemedi. Ne oldu biliyor musunuz? Ona soruyu soran rütbeli masanın arkasından çıkıp tabiri yerindeyse bir osmanlı tokadı indirdi çocuğa. Biz daha şoktan çıkmadan yan masadaki diğer rütbelilere gönderdi. Kendi aralarında işaretleştiler ve sırayla her biri masanın arkasından ancak düşmanına duyulacak bir kinle çocuğu dövüp dışarı çıkardılar. Sınava girmeyi bırakın yediği dayağı ile geri döndü...

Bunun açıklaması nedir ben bilemeyebilir. Ama bildğim birşey var, hayatımız boyunca gücü yeten tarafından ezildik, yetmeyen tarafından provake edildik, horlandık, aşağılandık. Ben şunu da biliyorum bizi karşısına alıp ezmeye çalışanları inanıyorum ki tükrüğümüzle boğarız... Ama bu suskunluk nedendir bilmiyorum. Paylaşayım düşündüm... Okuyan gözlerinize kurban...