yıllarca gözlemlediğim konu etiketlerdir neden bir etiketim var ve ben neden bir mezhebe sahibim. çocukluktan başlayalım. bu konu çocuklukla ve aile ile alakalı bir konu olduğu malum. keza çoğumuz etiketlerimizi miras olarak ailemiz ölmeden aldık.

çocuğa ailesi deneyimlerinde sınırlamak için bazı korkular yüklerler. bu korkular aslında kendi korkularıdır. cennet, cehennem, sünni, alevi, gavur, mürted gibi daha kafası çalışmayan çocuğa önyargılar yüklerler. bu önyargılar insanın yöneticisidirler ve önyargıları olmayan insanlarında böyle farklılıklar(mezhep, dil, din, ırk, siyah, beyaz, sarı) görmediği bu yüzden de iletişim sorunları yaşamadığı yaşamı anlayarak tanıyabildiği içinse kendisine ve çevresine de anlam kattığı gözüküyor. mesela yabancı gençlerin bunu başardıklarını görebiliyoruz. yurt dışında çocuklar yargısız ve serbest yetiştirildiği için çevresinde ki insanlara da etiketsiz baktığı ve anlam ve ayrılıklar yerine birleşme sağladığı açık. tabi başarabilene.

biz napıyoruz peki. biz kendi önyargılarımızı çocuklarımıza yüklüyoruz anlayamadığımız ve sorgulayamadığımız önyargılarımızı böylece kendimiz gibi birisi daha meydana geliyor yada bizi anlayacak birisi. bir etiket sahibi daha.

ama kişi etiket sahibi değilse ne yaptığını biliyorsa ve ne olduğunu biliyorsa bildiklerinin çocuğuna aktarmasında yararlar görüyorum böylece gerçeğe ulaşmasına yardım etmiş oluruz sonuçta bunlar birer tecrübe ve insanlığın da ilerlemesi olur. ama içinde önyargı olmazsa. İnsanlık tarihine bakarsanız teknoloji olarak bir ilerleme gözükürken ilmi olarak ve anlayış olarak bir ilerleme göremiyorum. bunun sebebini ise insanın kendini bilmeden yaşamak için yaşamasına ve bunu çocuğuna etiketlerle yüklemesine bağlıyorum bu yüzden de İnsan kendisini bilmediği sürece etiketi ile yargılamamak gerekir diye düşünüyorum. ve sizinde bu konuda fikirlerinizi bekliyorum.

sevgili müttaki zurnanın zırt dediği yer senin son paragrafında gizli.. hiçkimse kendi kendine ben hatalıyım çocuğuma bu hatalarımı vermemeliyim diye düşünemez çünkü herkes kendine göre en haklıdır. Avrupalı bu işi becerirken en başta dini önyargılarından sıyrılıyor.

onların yaptığı ile bizimkisi farklı bizim dinimizin önyargısız şekli var ama onların dininin önyargısız şekli yok yani bilinen. buda bizim yapmamız gerekenin dinimizden değil önyargılarımızdan kurtulmamız demek olduğunu düşünüyorum