Tanri bir gün peygamberin birine bir sandik hediye eder ve der ki;
- Bu sandigi sana emanet ediyorum ama sakin ola ki icini acip bakmayasin...
Tamam der peygamber. Aradan zaman gecer ve peygamberi bir merak sarar acaba sandikta ne vardir? Ici icini kemirmektedir. Sonunda dayanamaz ve sandigi azicik aralayip icine göz atar ama sandigi aralar aralamaz icinden bir sari güvercin ve bir mavi güvercin ucuverir. Peygamber son hamleyle sandigi kapatir ve icinde tek bir beyaz güvercin kalir.
Ve Tanri yanina gelir, peygamber isledigi günahin farkindadir, mahcuptur.
Tanri söyle seslenir; kacirdigin o sari güvercin insanoglu icin sonsuza dek yasamdi yani "ÖLÜMSÜZLÜK" tü.
Kacirdigin o mavi güvercin sonsuza dek mutluluk yani "BARIS" ti.
Peki der Peygamber icinde kalan beyaz olani nedir? Tanri cevap verir.
- O da sonsuza dek "UMUT" tur.
"Umutlarınızın uçup gitmemesi dilegiyle...."

Umut bir fidanın toprağa sımsıkı sarılmasıdır.
umutsuz yaşayamaz insan paylaşımın için sağol güzeldi

Çok güzel bir yazıymış paylaşım için teşekkürler. Aynı zamanda iyi dileklerin için de..

Vay canına...Süper...

derhal ismi açıklansın o peygamberin beddua edecem:D

güzel bir paylaşım dı teşekkürler

umut karanlıkta ışığı görme arzusudur..

gerçekten çok güzel umut etmek kadar güzel bişey olamaz paylaşımın için tşk arkadaşım.saygılarımla...

ne garip umudumu yitirdiğim bu bir kaç ay içinde sanırım böyle bir hikaye okumaya ihtiyacım vardı.sağolsın. Umut bitmemeli :( bittiği zaman bu dileğini hatırlayacağım sağol

Yaşama küsme hakkınız yoktur.
Neden böylesine mutsuzsunuz ?
Nasıl bu denli karamsar olabiliyorsunuz ?
Belki işinizden memnun değilsiniz,belki çevrenizden...
Maaşınızı az buluyor,ya da kendinizi beğenmiyorsunuz...
Oysa...
Öylesine değerlisiniz ki.
Örneğin gözleriniz...
Gözlerinizi kaça satarsınız?
1 trilyon?
2 trilyon?
5 trilyon?

Satarsınız...

İşte zenginsiniz...

Ama...
Bu servetle erişeceğiniz dünyayı görmedikten sonra, paranın bir değeri var mı?
Ya da derdiniz para değil...

Başarı ve saygınlık.

Size gözlerinizin karşılığında bulunduğunuz şirketin genel müdürlüğünü verseler kabul eder misiniz?
Cevabınız "Hayır" değil mi?
O halde siz; aslında hem zengin, hem başarılısınız.
Yeter ki,
Allah'ın size verdiği bu değerlerin bilincinde olun.

Bunları görebileceğiniz bir başarı için hayata geçiriniz.

O halde....

ASLA UMUTSUZLUK YOK !

gerçektende harika bir yazı yamış yazan kişi tebrik ederim asla umudunuzun bitmemesi dileğiyle canlar.:thumbup:

evet aynen umutlarımızın ucup gitmemesi dilegiyle hep yeşersin umutlarımız

güzel hikayeymiş can



Uzaklarda bir köyde, kocasi, çocugu dogmadan ölmüs, tek basina yasayan hamile bir kadin kendisine arkadas olmasi açisindan dagda yarali olarak buldugu bir gelincigi evinde beslemeye baslar. Gelincik kadinin yanindan
bir an bile ayrilmaz. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallasir. Bir kaç ay sonra kadinin çocugu dogar. Tek basina tüm zorluklara gögüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadir.

Günler geçer ve kadin bir gün bir kaç dakikaligina da olsa evden ayrilmak ve yavrusunu evde birakmak zorunda kalir... Gelincikle bebek evde yalniz kalmislardir. Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir. Gelincigi ve kanli agzini görür. Anne çildirmisçasina gelincige saldirir ve oracikta öldürür hayvani. Tam o sirada içerdeki odadan bir bebek sesi duyulur. Anne odaya yönelir... Ve odada besigi, besigin içindeki bebegi ve bebegin yaninda duran parçalanmis bir yilani görür.

bence kimse işin aslını bilmeden ön yargılı olmamalıdır bu sözüm anlıyana......

Ne yazık ki mutsuz olmak için çok sebeb varken cevremizde , mutlu olmak için hiç sebebimiz yok. Mutlu olabilmek için umudumuzu kaybetmeden kendimize mutluluk için sebeb bulmalıyız arkadaşlar.

Suskun ve Karanlık Sevdam
Duyduğum en güzel söz duymadığım sözdür belki de, asla duyamayacağım benim sağır dünyamda..
Görmeyenlerin gözleri duymayanların kulağı hayatım. Yaşlı birinin gençliğinde gizli hayallerim, genç birinin umutlarında ya da bir çocuğun elma şekerinde... Nerdesin diye sorma bana kayıp bir şehrin ortasında hayallerinde kaybolan insanlardanım ben sonu olmayan yollarda kendini rüzgara bırakmış yalnızlığın ortasında...
Duymuyorum sokakta oynayan çocukların seslerini, görmüyorum karanlığa gizlenmiş aydınlığı karanlık penceremin önündeki ekmek kırıntılarını yiyen kuşları... Elini ver bana tut ellerimden izin verme düşmeme sesi ol sessizliğimin, güneşi ol karanlığımın bırakma beni bu karanlık sağır odada.
Kapatma yüreğinin kapısını bana girmeme izin ver teninin kokusunu duymama izin ver bıkmışken bu yosun kokusundan görmesem de ben sen bak gözlerime duymasam da söyle bana sevdiğin en güzel şarkıyı gökyüzünü anlat bana,benim gördüğüm kara bulutlar mı var orada?? yoksa göremediğim mavilik mi??
Elini koy kalbime bedenimdeki sessizliğin çığlığıdır orası...korkma sakın ölü bedenimde yaşayan kalbimin sesini duyduğunda sadece dinle onu anlatmasına izin ver yaşanmamışlıkların hikayesini.
Bana gül getir kırmızı olsun kokusundan tanırım ama dikeni hissetmediğim bedenime batmasın!Benim yüreğimde batmış güneşin doğuşunu anlat bana renklerini karıştırdığım çiçekleri göster hepsi niye siyah???hıçkırarak ağlama bana bakarak biliyorsun duymuyorum, göz yaşlarını silememki görmüyorum.
Kalbim de suskunsa artık sen yanımda YOKSUN...

çok güzel, dedemin bir sözünü paylaşmak isterim.

"Amacsız insan olmaz, umutsuz yaşanmaz." Mehmet ÖZTÜRK

Gerçekten güzel bi yazı,umut yarın demektir.İnsan umutsuz yaşayamaz.