İlk aşklar vardır hepimizin hayatında yüreğimizin ilk pırpır edişi , daha çocuk yaşlarda kalp krizini yaşadığını hissetmek , onu görebilmek için sabah altılarda uyanıp servise binişini seyretmek , bazen ıslak yağmurun altında koşmak delicesine o hangemede haykırmak seviyorummmm diye , göz rengini bahane edip gözlerinin içine bakmak saatlerce ve bir ömür onu yanında istemek nasıl ve nerede olacağını hiç düşünmeden....

Süreç ilerler ilk aşklar büyür mahaller değişir okullar ayrı düşer ve yeni heyecanlar başlar yürekte... Bir kız arkadaşımdan duymuştum ilk defa " her erkek ilk olmak ister kadınının yüreğinde , her kadın son olmak ister erkeğinin kalbinde "

Zaman ilerlemeye devam etmiştir halbuki bir yandan ve gençlik magazin aşklarını seyretmeye başlamıştır artık medya denen olağanüstü gücün yan etkisi olarak..
Ve vakit artık bitmiştir artık aşk için,, Aşık olup yaşanamayan güzellikler devri bitmiş , Aşk yaşamak için yaşanan birliktelikler başlamıştır..

Ve aşk kaybetmiştir artık ... sadece üç harfden oluşan minicik bir sözcük.. tek bir harfini bile değiştirmeden anlamını içeriğini ve yaşanış tarzını katletmeyi başardığımız aşk yoktur...

Peki kaybeden aşk mıdır yoksa o duygunun varlığını bile zaman içerisinde unutacak olan bizler mi?

aşk değerini hiç bir zaman kaybetmeyecek en azından benim gözümde...sadece aptal insanoğlu kaybedecek sadece...

AŞK BİZE KÜSTÜ

I
biz bu kentlere sığdık da
bu kentler bize sığmadı âsiya
ve bir çığlık gibi günlerin çarmıhında
arttıkça yalnız, sustukça silik...

ay ışığı gölgeleri büyüttü
son kuşlar da vuruldular dağlarda
yakamozları söndü sahillerin, ışıkları evlerin
çağın vebalı gövdesinde
bir hayalet gibi gölgemizde yalnızlık

kaldık... kırık bardaklar gibi
içilmiş sulardan geride buruk bardaklar gibi...
II
düşler artık ölü çocuklar doğuruyorsa
sevgiler boğduruluyorsa kürtajlarda
ve daha eskimemiş tüfeklerle
ordusu bozguna uğramış askerler gibi kalıp
bozuk paralar gibi yuvarlanıyorsak kaldırımlarda
bir bedeli vardır elbet cennetini çaldırmanın
ömrünü piç bir bebek gibi
bırakmanın
bulvarlara
bozgunlara
ve yanlış yalan aşklara;
bir bedeli
bu kuşatmaların, ilkyazları kurşunlatmaların...

biz bu kentlere sığdık aslında
bu kentler bize sığmadı âsiya
ah son kuşlar da vuruldular dağlarda!
III
ay ışığı gölgeleri büyüttü
mutluluk oyununa geç kalan ölü kuşlarla geldim
geldim... kırık bardaklar gibi
içilmiş sulardan geride buruk bardaklar gibi

ve ömürlerimizde bin kasvetle upuzun
sefalet seferlerinin ayazı
belki de yalnız geçireceğiz artık kimbilir
batan gemiler gibi yiten aşklardan geride
kalan her kışı, güzü ve yazı

ay ışığı gölgeleri büyüttü
ayrılıklar eskidi... biz eskidik

aşk bize küstü âsiya...

IV
belki de uzun sürecek bu bozgunun saçağında
sen şarkılarını sesine yasla
ve bırak beni de usulca
bir apansız yalnızlığa!

ay ışığı gölgeleri büyüttü
büyüdü ölüm
ve biz küçüldük âsiya...

YILMAZ ODABAŞI

GÜZEL BİR ŞİİR.. :)

Forum Kuralları
''21. Copy & Paste yazılar genelde yasaktır (tasdiklenen üyeler ve yönetim üyeleri hariç), bu kopyala yapıştır mesaj türlerine kendi yorumunuzu da eklerseniz büyük olasılıkla -dikkat mecburiyeti yok- kabul edilir.''
Maalesef kaybeden topik oldu.
Yorumsuz copy paste.