mavimisali
02.05.2008, 22:21
Yanımdasın,ellerinin yüzüme yaklaştırdığı rüzgarı alıyorum hayatıma. Susmalarımı en mahrem gecelere saklıyor ve kısık sesimle her karanlıkta aynı cümleleri fısıldıyorum kulağına "bir gün bana dokunduğunda yanacak ellerin, gözlerin benim olacak"…
Sıradan anıların,sıradan kahramanıyım ben. Nefesin kadar yakın bir aşka sahip ve senin hiç bilemeyeceğin gölgelere düşmüş içimdeki çocuk.Ağlamak acizlik karşında, yalvarmak yasak ama bilsen ,ama bilsen gözlerime değdiğinde kopan fırtınanın beni alıp götüren yanının sen olduğunu, bilsen aşk bu kadar acıtır mıydı hayatımı...
Dokunamamak,gözlerini alan bir müchever gibi karşıdan izlemek seni. Konuşurken dudak kıvrımlarında kaybolan cümleleri harf harf almak düşlerime seni sevmek,seni senden habersiz yalın,saf sevmek…
Adının anlamına yüklediğim bir hayat var artık bilmediğin düşlerinde.Sabah olduğunda o düşünde hatırlayamadığın yüz ne çok benziyor bana değil mi? Geceler boyu sırf senin düşlerine girebilmek için tutuğum bu nöbetler. Sana beni anla diyorum bazen,beni anla sev beni, aşk adımıza ne çok yakışıyor gör,anla beni hayatına al.Gecelerine nefesinde uyuyayım nöbetlerim ellerimin saçlarında dolaşmasıyla bitsin güneşler doğsun, beni anla.
En zor yanındayım hayatın.Yanındayım hayatında gülüşlerine ortak bakışlarım, yüreğine yakın, yaralanan aşka uzak…Son şiirlerinin kitaplaştığını göremeden ölmüş bir şair gibi bedenim..Kaçış değil belki de reddediş... Yıllardan beri bunca haksızlığı ve bizim onca haksızlığa alışmışlığımızı böyle yumruk gibi yüzümüze vuranların olduğu bir dünya da sessizce çekip gitmek belki de en doğrusu ....
Aşkınıza;sevdanıza kısacası size layık olmadığınızı düşündüğünüz kimileri olmuştu mutlaka...İşte son günler de dilimde hece hece anlamlaşan bir türkü..Umarım beğenirsiniz...
hX_TZ0V0U14
Sıradan anıların,sıradan kahramanıyım ben. Nefesin kadar yakın bir aşka sahip ve senin hiç bilemeyeceğin gölgelere düşmüş içimdeki çocuk.Ağlamak acizlik karşında, yalvarmak yasak ama bilsen ,ama bilsen gözlerime değdiğinde kopan fırtınanın beni alıp götüren yanının sen olduğunu, bilsen aşk bu kadar acıtır mıydı hayatımı...
Dokunamamak,gözlerini alan bir müchever gibi karşıdan izlemek seni. Konuşurken dudak kıvrımlarında kaybolan cümleleri harf harf almak düşlerime seni sevmek,seni senden habersiz yalın,saf sevmek…
Adının anlamına yüklediğim bir hayat var artık bilmediğin düşlerinde.Sabah olduğunda o düşünde hatırlayamadığın yüz ne çok benziyor bana değil mi? Geceler boyu sırf senin düşlerine girebilmek için tutuğum bu nöbetler. Sana beni anla diyorum bazen,beni anla sev beni, aşk adımıza ne çok yakışıyor gör,anla beni hayatına al.Gecelerine nefesinde uyuyayım nöbetlerim ellerimin saçlarında dolaşmasıyla bitsin güneşler doğsun, beni anla.
En zor yanındayım hayatın.Yanındayım hayatında gülüşlerine ortak bakışlarım, yüreğine yakın, yaralanan aşka uzak…Son şiirlerinin kitaplaştığını göremeden ölmüş bir şair gibi bedenim..Kaçış değil belki de reddediş... Yıllardan beri bunca haksızlığı ve bizim onca haksızlığa alışmışlığımızı böyle yumruk gibi yüzümüze vuranların olduğu bir dünya da sessizce çekip gitmek belki de en doğrusu ....
Aşkınıza;sevdanıza kısacası size layık olmadığınızı düşündüğünüz kimileri olmuştu mutlaka...İşte son günler de dilimde hece hece anlamlaşan bir türkü..Umarım beğenirsiniz...
hX_TZ0V0U14