Gülüm Gülüm
Bu kentin koynuna girdigim günden beri
Cebimde ölümüm
Avuc avuc dagitirim insanlara
Bir türlü tükenmez ölümüm.
Üzümleri aydinlatirim masal carsilarini
Yatagina sigmayan irmaklari
Magara iclerine gizlenmis asklari
Munzur suyuna yakilmis agitlari
Yerler mühürlenince aksamlari
Kanli sulara gömülürüm.
Gülüm gülüm
Benim ölümüm
Cocuklarin kulakalrina küpedir
Vitrin denizlerine zincirlenmis cocuklarin...

Siir : Anonim