SERHAN
19.05.2005, 12:47
Kainatta görülen nihayetsiz hikmetler ve hassas ölçü ve ince intizam, kesin ve şüphesiz ispat eder ki, Bu kainat, tek bir zatın kudreti, ilmi ve iradesiyle yaratılıyor ve idare ediliyor. Çünkü, bir şeyde intizam ve ölçü varsa, o şeyde kast ve irade vardır. Yani intizamlı ve ölçülü olan bir eser, mutlaka bir ilim ve iradenin eseridir. ?uursuz, kör kuvvetler, intizamla ve ölçüyle iş yapamayacağı gibi, intizamlı ve ölçülü bir şeye müdahele etseler karıştırır ve bozarlar.
Mesela bir taburun idaresi, bir tek komutana verilse, o komutan, taburu kolayca idare eder. Fakat o taburun idaresi, başsız ve komutansız askerlere devredilse, intizam bozulur. Veya bir ülkede iki padişah, bir köyde iki muhtar ve bir nahiyede iki müdür olsa, yine intizam bozulur. Öyle ise bu muntazam kainatı idare eden, bir tek zatın kudretidir. Eğer, bu kainatın idaresi, kainattaki şuursuz ve kör varlıklara bırakılsa idi, intizam ve ölçü kalmazdı. Herşey karmakarışık olurdu.
Cenab-ı Hak, bu kainatta tasarruf ederken, bazı zahiri sebepleri kudretine perde yapıyor. Fakat o sebeplerin hakiki tesiri yoktur. Sebeplerin arkasında iş gören, Allahın kudretidir. Çünkü, sebepler adi ve aciz, yapılan işler ise harika ve mucizedir. Elbette, o harika işlere, şuursuz, kör sebepler müdahele edemezler. Eğer müdahele etseler, karıştırırlar. Madem karışıklık ve intizamsızlık eseri görülmüyor, öyle ise sebeplerin tesiri yoktur. Herşey doğrudan doğruya Allahın ilim ve kudretiyle idare ediliyor. Mesela, yeni dünyaya geldiğimiz bir anda, annelerimizin şefkatli sinesine asılan iki tane tulumbacıktan, gıdalı, safi ve beyaz sütü, kan ve fışkı ortasından, bulaştırmadan ve bulandırmadan bize gönderiliyor. Elbette bu hikmetli ve ölçülü ve intizamlı işe, şuursuz ve kör sebepler parmak karıştıramazlar. Bu hikmetli ve intizamlı iş, doğrudan doğruya insanı gören ve bilen ve insanın neye ihtiyacı olduğunu bilip, ona şefkat ve merhamet eden bir tek zatın işi olabilir.
Mesela bir taburun idaresi, bir tek komutana verilse, o komutan, taburu kolayca idare eder. Fakat o taburun idaresi, başsız ve komutansız askerlere devredilse, intizam bozulur. Veya bir ülkede iki padişah, bir köyde iki muhtar ve bir nahiyede iki müdür olsa, yine intizam bozulur. Öyle ise bu muntazam kainatı idare eden, bir tek zatın kudretidir. Eğer, bu kainatın idaresi, kainattaki şuursuz ve kör varlıklara bırakılsa idi, intizam ve ölçü kalmazdı. Herşey karmakarışık olurdu.
Cenab-ı Hak, bu kainatta tasarruf ederken, bazı zahiri sebepleri kudretine perde yapıyor. Fakat o sebeplerin hakiki tesiri yoktur. Sebeplerin arkasında iş gören, Allahın kudretidir. Çünkü, sebepler adi ve aciz, yapılan işler ise harika ve mucizedir. Elbette, o harika işlere, şuursuz, kör sebepler müdahele edemezler. Eğer müdahele etseler, karıştırırlar. Madem karışıklık ve intizamsızlık eseri görülmüyor, öyle ise sebeplerin tesiri yoktur. Herşey doğrudan doğruya Allahın ilim ve kudretiyle idare ediliyor. Mesela, yeni dünyaya geldiğimiz bir anda, annelerimizin şefkatli sinesine asılan iki tane tulumbacıktan, gıdalı, safi ve beyaz sütü, kan ve fışkı ortasından, bulaştırmadan ve bulandırmadan bize gönderiliyor. Elbette bu hikmetli ve ölçülü ve intizamlı işe, şuursuz ve kör sebepler parmak karıştıramazlar. Bu hikmetli ve intizamlı iş, doğrudan doğruya insanı gören ve bilen ve insanın neye ihtiyacı olduğunu bilip, ona şefkat ve merhamet eden bir tek zatın işi olabilir.