Bir bektaşi ve bir softa yola çıkarlar... Tekinsiz bir yerde konaklamaları gerekir...
Softa:
-Allahım eşeğimi sana emanet ediyorum der göğe bakar ve huzurla yatar...
Bektaşi:
-Pirim eşeğimi sana emanet ediyorum der ve o da huzurla yatar...
Sabah olunca bakarlar ki bektaşinin eşşek duruyo hacının eşşek gitmiş...
Hacının aklı karışmış...
Bektaşi hemen müdahale etmiş ve demiş...
Allah bütün kullarını bilir ve sever eşeği bir kulundan diğerine vermiştir der... ve ekler benim pirim ise sadece beni bilir....

Eline sağlık paylaştığın için :)

bektaşinin biri yolu bir köye düşmüş bakmış millet topluca bir yere gidiyor siz nereye gidiyorsunuz diye sorar

Halkta imam cağırdık yağmur duasına çıkıyoruz der

bektaşı bana bir tas su getirin der

Size yağmur yağdıracam getirin diyince

millet hemen koşusturup suyu getirir

Gömleğini çıkarır vede suyla ıslatır.

millet zor buluyor suyu bu ise yaptığına bak diyen halk

bir yandan da gömleği kurusun diye çalıların üstüne atıyor.

Biraz zaman geçiyor ki gök görleyerek yağmur yağmaya başlıyor.

Bektaşi halka bakıp şunu diyor ben ne zamanki elbisemi güneşe atsam kurusun diye O inatla yağmur yağdırıyor der.

Fıkralar çok güzeldi
Ellerinize sağlık arkadaşlar

Fıkralar çok güzeldi
Ellerinize sağlık arkadaşlar

Güzel olan fıkra değil onu senin anlamlandırman o asıl güzellik olaylara güzelliği güzel bakan verir o zaman esas güzellik insanın kendisidir vesselam

eline saglık can, buda güzeldi

Tşkler Fıkralar için her ikiside güzeldi ;)

bin kez okur isen doğru ile yanlışı
bir kamil mürşide varmazsan olmaz

Yunus