http://www.siirkolik.com/images/siir.gif Seni Düşündüm

Bir bahar akşamı geldim aklıma,
Seni düşündüm uzun uzun,
O gül yüzünü,
Tatlı gülüşünü anımsadım.
Haykırdı yüreğim bir an;
Seviyorum seviyorum, diye

Ama duyulmadı hiçbir zaman.
Ağladı yüreğim kendi kendine,
Sevmiştim çünkü bir kere.
Atamazdım, silemezdim.
Gömdüm artık çıkmaz ölesiye...

Farenin Ölümü
Umutsuzdu, yalnızdı, hali yoktu,
Canı çok yanıyordu günlerden beri.
Ne alnında dolaşan bir dost eli
Ne yardım isteyecek kimsesi vardı,
Ne Tanrısı, ne de peygamberi.

Günlerdir karanlık deliklerde
Yanıp sönüyordu gözleri.
Sevinç değil ki paylaşılsın
Kendi kendinindi kaderi.

Sürüne sürüne dışarı çıktı.
Kıvrıldı ateşte pençeleri.
Kurtuldu rahat etti farecik,
Rahat etti dişleri.

Kibardı, incecikti kuyruğu,
Vücudu, küçücük pençeleri.
Bir makara gibi çözüldü,
Unuttu kedileri.

Farecik! Nazlıcık! Garipçik!
Canı çok yanıyordu günlerden beri.
Kibardı, incecikti kuyuğu;
Boş koydu delikleri.

Bir varken bir yok oldu,
İşte dünyamızın işleri.

Günlerdir karanlık deliklerde
Yanıp sönüyordu gözleri.
Sevinç değil ki paylaşılsın
Kendi kendinindi kaderi.

Naz eline yüreğine sağlık. yaşamda elimizi uazatabilecek sadece sevinçlerimizi değil hüzünlerimizide paylaşabilecek dostlar bulabiliyorsak (ki eminim vardır mutlaka biryerlerde böyle birileri.benimde yağmurum var.) ne mutlu bize. ....

yine naz yine naz yüreğin ne kadar geniş ki paylaşımların arttıkça artıyor
yağmur bazen nazlı akar aktıkça bir öykü tadında gönlümüze dolar doldukça dostluklar artar....

sevgiler......:)

Farenin Ölümü
Umutsuzdu, yalnızdı, hali yoktu,
Canı çok yanıyordu günlerden beri.
Ne alnında dolaşan bir dost eli
Ne yardım isteyecek kimsesi vardı,
Ne Tanrısı, ne de peygamberi.

Günlerdir karanlık deliklerde
Yanıp sönüyordu gözleri.
Sevinç değil ki paylaşılsın
Kendi kendinindi kaderi.

Sürüne sürüne dışarı çıktı.
Kıvrıldı ateşte pençeleri.
Kurtuldu rahat etti farecik,
Rahat etti dişleri.

Kibardı, incecikti kuyruğu,
Vücudu, küçücük pençeleri.
Bir makara gibi çözüldü,
Unuttu kedileri.

Farecik! Nazlıcık! Garipçik!
Canı çok yanıyordu günlerden beri.
Kibardı, incecikti kuyuğu;
Boş koydu delikleri.

Bir varken bir yok oldu,
İşte dünyamızın işleri.

ilk defa bir farenin anlatıldığı şiir okudum... hoşuma da gitti doğrusu. teşekkürler naz. kimin yazdığını biliyor musun?

Kısacık bir yorum ama benim anladığım kocaman bir dostluk öyküsü.

ayrıca harmanlamışsın yağmuru,doldurmuşsun nazlı öyküleri gönlümüze yağmurcuk..........sevgiyle kalın....

arkadaşlar beğeninize sevindim çok tşk ederim

yüreğine sağlık naz..

sevgiyle..

Farenin Ölümü
Umutsuzdu, yalnızdı, hali yoktu,
Canı çok yanıyordu günlerden beri.
...
Kibardı, incecikti kuyuğu;
Boş koydu delikleri.
...
Bir varken bir yok oldu,
İşte dünyamızın işleri.

tüh ya acidim farecige...sonu hic iyi olmamis...
yüregine saglik arkadasim.
dostlukla kal...

Gurbette Renkler

Doğuda kırmızı, batıda turunç,
Yanık bir yörüğü andıran bu tunç,
Şu renk aleminde ne yok ki bizden,
Mavi: Marmara'dan, mor: Akdeniz'den!

Yeşil bir köşedir bana Bursa'dan,
Kara: Erciyes'in yarları gibi,
Sarıda güzü var Uzunyayla'nın
Beyaz: Erzurum'un karları gibi!