kalbimin en görünmez yerinde kalacaksın!


Yağmurdu bu gece pencerenin aralığından seslenen:
"Arkadaş, nedir böyle göz yaşlarını alevlendiren?
Ya bir dert, bir acı
O da olmadı bir kalp büzdüren.
Kıymeti yerinde olmasa bu kadar
Kimdir bu seni gözyaşlarınla düşündürten?"

Belirsiz bir iç çekiş:
"Hangi dert hem heyecanlandırır hem sıkar canını?
Ya da azdırır senin kalp ve mide ağrılarını?
Uzaktan duyulunca hoş bir melodi
Yakınında inişli çıkışlı bir armoni
Demekten kendimi alamıyorum-neden kapıldım ki-
Hangi suçtan hüküm yedim de tutukladılar kalbimi
Belki en tatlı dert ama en can acıtanı
Sesini duyamamak, dudaklarına dokunamamak...
Rengini bilip de gözlerinde kalamamak...
Sıcaklığını arayıp da ellerini tutamamak...
Ya da nefesinin hissedilir boşluğu..."

Bozuldu yağmur birden, çekip gitti pencereden
Belli ki kıskandı onu,varmıydı onu da böylesine düşünen
Bir yerlerden bir yerlere birşeyler akıp gider her günün batışında,
Dün parlayan yıldız bugün çıkmaz belki kuşağına bir daha
Çıksa da çıkmasa da
O yıldız hep aklımda olacak...
Kalbimin en görünmez yerinde kalacak...