Bir gün Bektaşi'nin eşeği kaçar. Peşine düşer. Eşek bir uçurumun ucuna geldiğinde, Bektaşi onun kuyruğundan yakalar. Eşeği yukarı çekmek için gücü yetmemektedir. Bıraksa eşek uçuruma düşecek. Aklına ne kadar evliya adı geldiyse hepsini saymaya başlar. Eşek gitgide elinden kaymaktadır. Bektaşi dayanamayacağını anlar ve sonunda haykırır: – "Ey ulu evliyalar! Eğer geldiyseniz savulun, bırakıyorum kuyruğu."
:3:
sağolasın kardeş
gerçeten çok komikti.
ellerine sağlık
merhaba yener kardeşim gerçekten çok güzel yorumlamışın fakat antiparantez içerisinde belirtmek gerekirse eğer bu bi fıkra değilde bir abdal dedenin başından geçmiştir ve son sözleri şöle olmuştur hızır vazde kerate
paylaşımın için teşekkür ediyorum
:sas bence senin harika bir espiri anlayışın var bu fıkra seçimlerinden belli oluyo
şimdiye kadar 2 adet bektaşi fıkranı okudum bence süperler teşekkürler
Teşekkürler düşüncelerin ve yorumların için.
Gerçi biraz geç cevap yazdım ama olsun...
Saolasın...
colddream
24.04.2006, 17:27
iyi sayırlı biraz yani
:) şaka güzel gerçekten.