Dağ gibi, karayağız birer delikanlıydık.Babamız, sırtında yük taşıyarak getirirdi aşımızı, ekmeğimizi.

Arabalar sırıl sırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken bizler bir mum ışığında bitirdik kitaplarımızı. Kendimiz gibi yasayan binlerce yoksulun yüreğini yüreğimizde yaşıyarak katıldık o büyük kavgaya. Ecelsiz öldürüldük. Dövüldük, vurulduk, asıldık,

Vurulduk ey halkım unutma bizi…

Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. ?şkence hücrelerinde sabahladık kac kez.

?steseydik, diplomalarımızı, mor binlikler getiren senetler

gibi kullanırdık. Mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık. Yazlık kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu. Yüreğimiz, işçiyle birlikte attı. Yaşamımızın en güzel yıllarını, birer taze çiçek gibi verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep.

Öldürüldük ey halkım, unutma bizi.

Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı gözbebeklerimizden. Yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçücük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla. Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden.

Hücrelere atıldık ey halkım, unutma bizi...





Ölümcül hastaydık. Bağırsaklarımız düğümlenmişti. Hipokrat yemini etmiş doktor kimlikli işkencecilerin elinde öldürüldük acınmaksızın. Gelinliklerimizin ütüsü bozulmamıştı daha. Cezaevlerine kilitlenmiş kocalarımızın taptaze duyularına, birer mezar taşı gibi savrulduk. Vicdan sustu. Hukuk sustu. ?nsanlık sustu.

Göz göre göre öldürüldük ey halkım, unutma bizi...

Kanserdik. Ölüm, her gün bir sinsi yılan gibi dolaşıyordu derilerimizde. Uydurma davalarla kapattılar hücrelere. Hastaydık. Yurt dışına gitseydik kurtulurduk belki. Bir buçuk yaşındaki kızlarımızı öksüz bırakmazdık. Önce kolumuzu, omuz başından keserek yurtseverlik borcumuzun diyeti olarak fırlattık attık önlerine. Sonra da otuz iki yaşında bırakıp gittik bu dünyayı, ecelsiz.

Öldürüldük ey halkım, unutma bizi…

Giresun'daki yoksul köylüler, sizin icin öldük. Ege'deki tütün işçileri, sizin icin öldük. Doğu'daki topraksız köylüler, sizin icin öldük. ?stanbul'daki, Ankara'daki işçiler, sizin için öldük.

Adana'da paramparça elleriyle, ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük.

Vurulduk, asıldık, öldürüldük ey halkım, unutma bizi…

Bağımsızlık, Mustafa Kemal'den armağandı bize. Emperyalizmin ahtapot kollarına teslim edilen ülkemizin bağımsızlığı icin kan döktük sokaklara.

Mezar taşlarımıza basa basa, devleti yönetenler, gizli emirlerle başlarımızı ezmek, kanlarımızı emmek istediler. Amerikan üsleri kaldırılsın dedik, sokak ortasında sorgusuz sualsiz vurdular.

Yirmi iki yaşlarındaydık öldürüldüğümüzde ey halkım, unutma bizi...

Yabancı petrol sirketlerine karşı devletimizi savunduk, komünist dediler. Ülkemiz bağımsız değil dedik, kelepçeyle geldiler üstümüze. Kurtuluş Savaşında emperyalizme karşı dalgalandırdığımız bayrağımızı daha da dik tutabilmekti bütün çabamız. Bir kez dinlemediler bizi. Bir kez anlamak istemediler.

Vurulduk ey halkım, unutma bizi..

Henüz çocukluğumuzu bile yaşamamıştık. Bir kadın eline değmemisti ellerimiz. Bir sevgiliden mektup bile alamamıştık daha.

Bir gece sabaha karşı, pranga vurulmus ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına. Herkes tanıktır ki korkmadık. ?çimiz titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere...





Asıldık ey halkım, unutma bizi..


Bizi öldürenler, bizi asanlar, bizi sokak ortasında vuranlar, ağabeyimiz, babamız yaşlarındaydılar. Ya bu düzenin kirli çarklarına ortak olmuşlardı, ya da susmuşlardı bütün olup bitenlere. Öfkelerini bir gün bile karşısındakilere bağırmamış

insanların gözleri önünde öldürüldük.

Hukuk adına, özgürlük adına, demokrasi adına. Batı uygarlığı adına, bizleri bir şafak vakti ipe çektiler.

Korkmadan öldük ey halkım, unutma bizi…

Bir gün mezarlarımızda güller açacak ey halkım, unutma bizi...!

Bir gün sesimiz, hepinizin kulaklarında yankılanacak ey halkım, unutma bizi.

Özgürlüğe adanmış bir top çiçek gibiyiz şimdi, hep birlikteyiz, ey halkım, unutma bizi, unutma bizi, unutma bizi,

UNUTMA B?Z?...

Uğur Mumcu - http://www.karacaahmet.com/makaleler_ayrinti.asp?id=76&next=77&prew=75

bu sayfada yazılanları bugün uğur mumcunun kitabında okudum .. hatta aynısını bende buraya yazıcaktım:)) arattırdığımda üstte gördüğünüz gibi daha önce yazıldığını gördüm:3D_NG: çok önce yazılmış ama ben yorum yapamadan geçemicem...
kitapda okadar güzel anlatmışlarki; sırf yukardaki sözlerle değil karikatürlerlede anlatılmış... insanın duygulanmaması mümkün değil kesinlikle okuyun arkadaşlar.......
Bu kitap; Uğur mumcu'nun Ölümünün 3.yılında düşünenlerin vurulmaması , vurulanların unutulmaması dileğiyle uğurmumcuyu unutmayanlar adına yayımlanmış (24/01/1996 yılında )
Deniz Som yazmış ve kitapda uğurmumcunun ölümünden sonra ailesi ve arkadaşlarıyla yapılan söyleşiyede yer veriliyor
kitapdaki karikatürler tek başına bile biçok şey anlatıyorrr

EY HALKIM UNUTMA BİZİ

insanın tüyleri dik dik oluyor bu yazıyı okuyunca mükemmel.paylaşımın için sağolasın dost

insanın tüyleri dik dik oluyor bu yazıyı okuyunca mükemmel.paylaşımın için sağolasın dost
evet fatma inan kitabını eline alıp okuyunca dahada bi duygulanıyo insan çünkü yukardaki sözlerin herbiri ayrı ayrı yani tek sayfalarda yazıyo ve her sayfada her cümlenin altında bi resim var .. gözlerim dolu dolu okudum ben
mesela
"Bir gece sabaha karşı, pranga vurulmus ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına. Herkes tanıktır ki korkmadık. ?çimiz titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere"
sözünün üstünde Deniz Gezmiş'in resmini koymuşlar o gececik yüze bakıp okuyunca insan bi fena oluyo
yada ;
Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı gözbebeklerimizden. Yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçücük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla. Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden

bu sözlerin yazdığı sayfada da tahmin ettiğin gibi... gencecik bir kız soyulmuş, işkenceye maruz kalmış, bir köşede büzülmüş bi vaziyette

evet fatma inan kitabını eline alıp okuyunca dahada bi duygulanıyo insan çünkü yukardaki sözlerin herbiri ayrı ayrı yani tek sayfalarda yazıyo ve her sayfada her cümlenin altında bi resim var .. gözlerim dolu dolu okudum ben
mesela
"Bir gece sabaha karşı, pranga vurulmus ellerimiz ve ayaklarımızla çıkarıldık idam sehpalarına. Herkes tanıktır ki korkmadık. ?çimiz titremedi hiç. Mezar toprağı gibi taptaze, mezar taşı gibi dimdik boynumuzu uzattık yağlı kementlere"
sözünün üstünde Deniz Gezmiş'in resmini koymuşlar o gececik yüze bakıp okuyunca insan bi fena oluyo
yada ;
Fidan gibi genç kızlardık. Hayat, şakırdayan bir şelale gibi akardı gözbebeklerimizden. Yirmi yaşında, yirmi bir yaşında, yirmi iki yaşında, işkencecilerin acımasız ellerine terk edildik. Direndik küçücük yüreğimizle, direndik genç kızlık gururumuzla. Tükürülesi suratlarına karşı bahar çiçekleri gibi. Utanmadılar insanlıklarından, utanmadılar erkekliklerinden

bu sözlerin yazdığı sayfada da tahmin ettiğin gibi... gencecik bir kız soyulmuş, işkenceye maruz kalmış, bir köşede büzülmüş bi vaziyette

ben demiştim yaa sana uğur mumcununkitaplarını okudum sende okuda bizlerle paylaş diye işte paylaşacağını tahmin ettiğim yerler bunlardı.ama daha önce açılmış böyle bir topik sen kitaplara devam et göreceksin daha neler çıkacak karşına:3D_NG:

paylaştığın ve hatırlattığın için saol. cidden insanın okuyunca tüyleri ürperiyo. en kısa zamanda okumam lazım o kitabı...

paylaştığın ve hatırlattığın için saol. cidden insanın okuyunca tüyleri ürperiyo. en kısa zamanda okumam lazım o kitabı...

Şiddetle tavsiye ediyorum kitabın yanında bide kaset veriyolar onuda almayı unutma :)) Bu yazılanları müzik eşliğinde okuyorlar kasettede

Şiddetle tavsiye ediyorum kitabın yanında bide kaset veriyolar onuda almayı unutma :)) Bu yazılanları müzik eşliğinde okuyorlar kasettede

saol mercan kardeş elimdeki kitabı yeni bitirdim kitap alma arifesindeydim ne okusam diye düşünüyordum valla bu kitap ilaç gibi gelecek...

Oyyyyyyyyyyyyyyyyyy Gunal sagol dost. Icim gidiiiiii yaw

biraz öncede bi topikte UĞUR MUMCUYU anmıştım üzüntümü dile getirmiştim ama sanırım bu sayfa da anmak daha anlam veriyor.

Bende UĞUR MUMCU 'yu onun yazıından bir alıntı ile anmak istiyorum

"Susumayı,Kendi kabuğu içine çekilmeyi bir yaşam biçimi,bir kişilik simgesi olarak benimseyeni nsanlar vardır.
Özgürlükeri ve silahları konuşmamaktır,Her adaletsizlik,onların eylemsizliğinden güç alır birazda;" Yeni Ortam 1976

gerçekten böyle adamlar zor gelir .cesur devrimci .ne diyelim saygı ve sevgiyle anıyoruz devrim şehidimizi

kardeşim eline-emeğine sağlık
inan çok duygulandım
paylaşım için teşekkürler

bu gerçekten her okuduğumda beni hüzünlendiren ugur mumcu yazısı işte duvarımda asılı bence sizde asın duvarınıza çünkü biz insanoğlu unutma sornu var ve herşeyi en güzel şekilde hatırlatacak o nadir yazılardan birisi

Kemalist bir Uğur..Kemalist bir Mumcu..

HATIRLATMAK istedim..

uğur mumcu bu ismi duyunca aglamamak için zor tutuyorum kendimi cumhuriyetin bu asil evladını katleden sefefsiz,soysuz,zalim emperyal güçler amaçlarına asla ulaşamıyacaklar.Bugün ugur mumcu nun yeri doldurulamadıgını tersine ne üdüğü belirsiz ucube(ertuğrul özkök,hadi uluengin,fatih altaylı,sami kohen,cengiz çandar,ahmet altan,hasan cemal,cüneyt ülsever)çakal halktan uzak amerikanın dümen suyunda asaletten ve erdemden habersiz satılmış yazarların büyük medya gazete ve tv lerini ele geçirdigini üzülerek izliyoruz.Ugur mumcu seni asla unutmayacagız asla...

"vurulduk ey halkım unutma bizi"..bunun kitabı çıkmıştı..yapılanlar yazıyor resimli olarak..kasedide vardı yanında..aklıma geldikçe tüylerim diken diken oluyor..."vurulduk ey halkım..unutma bizi!!"

"vurulduk ey halkım unutma bizi"..bunun kitabı çıkmıştı..yapılanlar yazıyor resimli olarak..kasedide vardı yanında..aklıma geldikçe tüylerim diken diken oluyor..."vurulduk ey halkım..unutma bizi!!"

Evet Um:Ag (Uğur Mumcu:Araştırmacı Gazeteci) tarafından çıkartılmıştı galiba.Doğru hatırlıyorsam.İçinde karikatürlü bir anlatım vardı belli bir sayfadan sonra.Çok güzel bir kitaptır.