|
Orijinalini görmek için tıklayınız : Adnan YÜcel niyazimavi 28.04.2006, 20:07 Bir tek kaya doruklaşmıştı o gün Al bir mendil sancaklaşmıştı o gün Elinde emeği silah bir adam Halk burcunda bayraklaşmıştı o gün niyazimavi 29.04.2006, 09:12 Deniz yok olursa diyor bir çocuk Balık kaybolursa Ne derim benden sonraki çocuklara İnsanlar kaybolurken gözaltılarda Çöllerde boğ**** nehirler Ey çocuk Nasıl varır okyanuslara Adı karanfil ki suçu rengidir Özgürlük dilinde bir imge Tutsaklık dilinde bir söylencedir Karanlıkta bir el koparır dalından Artık ölüme varmış bir işkencedir Orman yok olursa diyor bir çocuk Ağaç kaybolursa Ne derim benden sonraki çocuklara İnsanlar kaybolurken gözaltılarda Dalından koparılan tomurcuk Ey çocuk Nasıl meyvelenir sana ve diğer çocuklara Adı narçiçeği ki suçu patlamak Birdenbire güneşe haykırmak Ve güneş diliyle kıpkızıl çoğalmak Karanlıkta bir el koparır dalından Adı kayıptır artık Daha meyveye bile durmadan Aç gözlerini o çığlıklara çocuk Kayıp analarının gözlerine bak O gözler ki karanfil kıvrımında nar çokluğu Sevda denizlerinde oğul ve kız yokluğudur Her biri bir depremdir yüreklerde Her biri açlık içinde zulüm çokluğudur Sen ki bir badem dalısın baharda Yüzünde solgun bir yeşil akşamı Dalıyor gözlerin bir çağın artıklarına Kazılardan yeni çıkmış gibisin Bakışlarında düş fosilleri Güneşli bir yeşili özler gibisin İnsanlar kaybedilirken ey çocuk İnsanlık adına Nasıl başlar bu yeşil ve mavi yolculuk Hangi gemi kalkar bu ülke limanlarından Hangi mavilikler karşılar seni Kıyılar zincir olmuş bileklerde Dalgalar yargısız infaz Al kalemi eline ey çocuk Yeşilin ve mavinin şiirini yeniden yaz puduhepa 29.04.2006, 16:09 GERİYE KALAN Neyi yaşıyoruz şu anda Nelerle sığmıyoruz dünyaya Aşktan Öfkeye geçiriyoruz birdenbire Sevinçten üzüntülere Durgunluktan coşkulara koşuyoruz Coşkulardan Mutsuzluğa gömülüyoruz sessizce Ve yaşıyoruz böylece her yılı Koskoca bitmez bir saniyede Bu çelişkili yürüyüşler içinde Bizden ne kalır ki geriye Bir ölenle ölebilmek Bir gülenle gülebilmek Mutluluğuna sevinmek insanlığın Kan ağlamak ölümlerine Ve Afrika'lı kapkara bir acıyı Duyabilmek bembeyaz yüreğimizde niyazimavi 30.04.2006, 17:33 İyi ki silahlanmışız acılara karşı Türküsüz çıkmamışız yollara Ekmekten ve gömlekten önce Aşk Ve sevinç doldurmuşuz koynumuza İyi ki koparmamışız çiçekleri Sevğiyi öfkesiz takmışız yakamıza Hani ağlamasın diye başaklar Yüreğimizi biçerek çıktık tarlalardan Şimdi yürümek zamanıdır dedik Yepyeni sonsuzluklara Yepyeni güzelliklere doğru Meğer Ne çok düşmanı varmış güzelliğin Öyle uzak öyle uzak ki sabahlar Ne hayaldan geliyor sesi Ne düşten Bir demet çaresizlik olmuş her sabah İntihar karşılığı toplanıyor güneşten Ey acılara tat veren güzellik Yüreğimize hoş geldin Geldin de Çiçekli dallara döndürdün öfkemizi Artık ister dolu yağsın ömrümüze İsterse kar Biz ki bildikten sonra sevmeyi Bütün sabahlar Acı renğinde olsa ne çıkar puduhepa 30.04.2006, 22:54 SUSKUNUM SANA Hangi şiire başlasam suskunum sana Dağ göğsünde bir kaya diliyle suskun Güneşte kavrulan bir kum tanesi Çatlayan dudaklarım oluyor her gece Yağmura suskun yaşamaya suskun Haykırabilsem Belki bir nehir köpürebilir sesimde Silinebilir kuraklığın bütün izleri Upuzun çöller vadileşebilir içimde Hangi güzelliği özlesem suskunum sana Yürek boşluğunda bir of kadar suskun Özlüyorum seni masmavi Koşuyorum sana bembeyaz Ve kahroluyorum bir anda kapkara Ah oluyorum Of oluyorum Ve susuyorum Oysa haykırabilsem Işık yumağı bir pınar olur soluğum Hangi türküye uzansam suskunum sana Ağıt ağıt, özlem özlem suskun Tut ki vurulmuşum Aşktan ve kandan bir damla olmuşum Bir saçlarının rüzgarına Bir de ağzının kıyılarına konmuşum Hangi dalga silebilir beni senden Hangi kasırga koparabilir Ben saç tellerinde bir ezgi olmuşum Coşkuların her şahlanışında Sana deprem deprem susmuşum Ve sana susmaktan inan ki yorulmuşum Yeter olsun gözlerinde ışık fırtınası Sözlerinde baskı yasası yeter Hangi kavgayı özlesem suskunum sana Zafer sabahlarında gece kadar Bayram sabahlarında yas kadar suskun Böyle güzelliklere de Böyle suskunluklara da lanet olsun Al bu suskunluğumu al artık Al ki Bütün gürültüler kahrolsun niyazimavi 01.05.2006, 10:49 Herkes kendince seviyor baharı Kimi ufuklarda yaşamı karşılıyor Kimi bakışlarda yeni başlayan aşkları Ey yasa bürünen mayıs sabahları Kimler onarıyor şimdi Dallarda dağılan kuşsuz yuvaları Yapraklar üstünde yanan gözyaşları Tutulan yasın gizli sözleri Damlalar Yine tan vakti analar mı ağlıyor Ben bu baharlara bahar diyemem Dersem şivan düşer bahçelere Nerde yaşamın o fidan coşkuları Aşkın gelincik yangınları sevgiler Kırlara bahar yetmiyor ne yapsak Kara haberlerle soluyor güller Kim kimden alınıyor bu topraklarda Bu topraksa tohumu biz Her bahar boy verip yeşermişiz Şu çiçeklerse gözlerimiz Gizli gizli açılıp sevmişiz Siz bu sevinmeyi yaşayabilir misiniz Geleceği besleyen emeğin sabrını Bir suyun akışında bulabilir misiniz Ve karanlığın ihanetine karşı Tetikte nöbetçi bütün sabahları Ölürcesine sevebilir misiniz Siz bu sevmeyi öldürebilir misiniz puduhepa 01.05.2006, 14:07 SEN GİDELİ Hani saz çalınırdı ölüm Türküler söylenirdi kan Sen gideli kaç mevsim Kaç yıl geçti aradan Şimdi rakı sofrasında Evvel zaman diyor biri Diğeri kalbur saman Oysa hala günün yüreğinde Elektrik tadında bağıran Kara bir katrandır zaman O barut soluğu gecelerde Sanki hiç yürünmemiş gibi Ve çökülmemiş gibi korkunun üstüne Yaşam vurulmuş diyorlar Aşklar susmuş seninle birlikte Bütün gözlerde aynı yılgınlık Aynı alkol aynı bunalım Ne bir çocukta görüyorlar sabahı Ne fışkıran bir çiçekte Hangi sabır demişti dağlar Aşk demişti ya deniz Nasıl geldik bu günlere Bu duyarsız yerlere nasıl Şimdi rakı sofrasında Evvel zaman diyor biri Diğeri kalbur saman Oysa hala her an Çırılçıplaktır bir yeşilin Ateşte çığlığıdır yaşanan niyazimavi 02.05.2006, 16:26 Sel taşkını bir akşamüstü Bulutları bağrına basan Ağaçlara sordum seni Yaprak rüzğarı tutmaz dediler Uzun uzun baktılar yalnızlığıma Yangın yeri bir yürek Bir de yağmur gösterdiler Ne olur şu yağmurların Birdenbire yağanı ben olsam Rüzğarı düğümlesem saçlarına Bir daha bırakmasam Öperim kirpiklerini Süzülüp gözyaşlarına karışsam Çağlayıp aksam çağlayıp aksam Yüzündeki ırmaklarla geçsem ovaları Dudaklarında denizlere çıksam puduhepa 03.05.2006, 14:30 KIRILAN BİR ZİNCİR SEVİNCİNDE Narın morlaştığı yerdeyiz yine Aynı kutsal mavinin yüreğindeyiz Sevdanın zor kaçaklığına karşı Yeşeren bir dal Ve kırılan bir zincir sevincindeyiz Sen yine sonsuz düşlerinde suların Her şafak vakti Bin sabahı birden sunuyorsun Saçının her telinde bir nehirle O şiir dünyasını yeniden kuruyorsun Tanrılar rengarenk açmış bu kez Apollon bir papatya beyazı sanki Zeus taze bir gelincik kızılı Bütün tapınaklarda aynı özlem Bütün sütunlarda aşk yazılı Posedion yine masmavi bir öfke Suların göğsüne tığlarla kazılı Geçmiş yılların sabır çatlatan hüznü Şimdi bir günün batışır yüzünde Suyun ve toprağın sevgisi derdik Dinler yaratırdık tanrısız ve mavi Yılları ay-ayları gün ederdik Pürköpük coşkuyla gelirdik her yıl Boynu bükük ve çaresiz dönerdik Narın morlaştığı yerdeyiz yine Aynı kutsal mavinin yüreğindeyiz Ne tapınaktayız şu anda Ne agorada ne saraydayız Her yerde birden kutlanan Çığlık çığlığa bir zaferdeyiz Yıllar sonra bütün baskılara inat Yeşeren bir dal Ve kırılan bir zincir sevincindeyiz niyazimavi 04.05.2006, 09:54 Yolculuklar çiziyorum gözlerinde Bol ışıklı sonsuz yolculuklar Bir nehir takıyorum saçlarına Bir de rüzğar Sensiz sevmiyorum acı çekmeleri Neyleyim Çocuk gülüşlü bir bahar var Sen ki kavgalarda çıktın karşıma Yanık bir uzunhavaydı yüzün Alabildiğine ağıtsı Ve yarınlar adına hırçın Ellerin uzandıkça çiçekli dallara Işıltılı sulara döndü gözlerin Sevgisiz çıkmaz oldun yollara Şimdi o zamansız öfkelerin Küllenişini seyrediyorum sende Bir şiir yağmurusun artık Kitaplar şahlanıyor selinde Al işte senin olsun yüreğim Bir salkım Tomurcuk gibi dursun elinde Gör ki o tomurcukları Ne imgeler açıklacak dilinde puduhepa 04.05.2006, 10:28 UNUTULMUŞ BİR AKŞAM TÜRKÜSÜ Yalnızlığın üstüne incecik bir beyazlık Örtüsü örttü karlar Şimdi kar tanelerini kocaman rüzgarlarda Eğiriyor kemanlar Aramasan da olur bozuldu büyü Aramasan iyi olur kar başladı Uzun günlere çok var Az önce doğan gün aydınlanmadan Kararmaya başladı. Ben bu karlarda sessizce eskidim Kemanlar arka çıkınca sessizliğime Göz gözü görmez kemanlar Yokluğunu adınla çalmaya başladı Yalnızlığın üstüne koyu bir korkusuzluk Örtüsü örttü camlar Ölümümü sıcacık yünler gibi Eğiriyor kemanlar Sevgi Erkan 04.05.2006, 17:34 ÖMÜR DEDİĞİN.. “Şunları bir araya toplayayım bir güzel muhabbet edelim” diye düşündüm Mutfak işinden de anlarım Donattım sofrayı Bayağı uğraştım Hepsinin ayrı ayrı ne yemekten, ne içmekten hoşlandığını iyi bilirim Bayağı da para gitti Birinin yediğini öbürü yemez Ötekinin içtiğini beriki içmez Dört kişilik sofra kurdum Mumları da yaktım. Bak hepsi Eric Satie severdi. Hatırladım. Müziği de ayarladım. Geldiler. 20 yaşımda ben, 35 yaşımda ben, 40 yaşımda ben ve bugünkü ben. Dördümüz. 20 yaşımdakini 35 yaşımın karşısına oturttum 40 yaşımın karşısına da ben geçtim 20 yaşım 35 yaşımı tutucu buldu. 40 yaşım ikisinin de salak olduğunu söyledi, Yatıştırayım dedim, “Sen karışma moruk” dediler. Bayağı hasar çıktı. Komşular alttan üstten duvarlara vurdular. 20 yaşım kırk yaşıma bardak attı, Evin de içine ettiler. Bende kabahat. Ne çağırıyorsun tanımadığın adamları evine.. ÖMÜR DEDİĞİN ÜÇ GÜNDÜR..DÜN GELDİ VE GEÇTİ, YARIN İSE MEÇHULDÜR, O HALDE ÖMÜR DEDİĞİN BİR GÜNDÜR, O DA BUGÜNDÜR… niyazimavi 05.05.2006, 10:10 Tarih yüzlü yaşlılar söyledi duydum Dersim de dağlar Dağlıktan çıkmazdan önce Menekşeler saz çalarmış eteklerinde Papatyalar halay çekermiş Ve Munzur un yüreğinde Sular güneşi oynatırmış köpüklerinde Şimdi çamlar yaralı Çınarlar yorgun Menekşeler açlık büyütüyor pelitlerinde Dersim dağlarında ot kucak kucak Ne bilsin ki dostlar böyle olacak Yağmur diye gökten kurşun yağacak Yol verin geçelim Dersim dağları Kitap sözlü sular söyledi duydum Leş deresi tozlu bir yoldur artık Demenan yaylası Munzur a bakar Ve Leş deresinden daha kan akar Bu yüzden yaralıdır Munzur Acısı kendi sularını yakar Harçik suyundan öfke kuşanır Fırat ın bağrına sabır sağar Ağıtlar süzüldükçe bulaklardan Nergisler susar Toprak durur-sularda zaman ağlar Dersim dağlarında çifte pınarlar Suyunu içenler bizi anarlar Her dağa çıkanı öldü sanırlar Yol verin geçelim Dersim dağları Şafak gözlü çocuklar söyledi duydum Rüzğar barut kokmazdan önce Böyle yanık açmazmış güller Toprağın göğsüne Saplandıktan sonra ihanetler Artık Gülsüz ve bülbülsüz yakılmış türküler İşte bu yüzden Öfke renğindedir bütün çiçekler/Çocukların dudaklarında acı bir yangın Ellerinde oyuncak diye boş mermiler Fırat ın kollarına uzanmış da Munzur Kızılırmak diye türküler söyler Dersim dağlarında bir kanlı tuzak Yüreğim acıdır menzilim uzak Bu dertli halleri kimlere yazak Yol verin geçelim Dersim dağları Dersim li canlara gelsin. puduhepa 05.05.2006, 10:23 BİR YERALTI NEHRİNİ BEKLERKEN Bir saz kadar mutlu Ve hüzünlü başlıyoruz bütün günlere Ve bir türkü kadar sıcak Biliyoruz ki dağların göğsünü saracak Ve yerinden oynatacak olan şafak Onuru ışık diliyle Karanlıkta koruyanlarla başlayacak huseyn 05.05.2006, 14:25 KUŞ MİTİNGi Sonbahardan sonra ağaçlar Hep duman açar Ankara'da Saksılarda yeşil bir yalnızlık Uzayıp gider ev tutsaklığında Kış boyu rüzgârsız ve çiçeksiz Ne gün kalır güneşin yüreğinde Ne şafak ne sabah Kar altında dilsiz ve sessiz Bir tohum gibi bekler baharı Taş üstünde topraksız çaresiz Sonbahardan sonra Ankara'ya dair Hep aynı sözler söylenir Ama yağmur Yine utanır yağarken Kar yine yağmadan kirlenir Sonbaharda sonra Ankara'da Yalnızca kuşların isyanı vardır Bakarsınız bir akşamüstü Bütün ağaçlar kuş açmıştır Ve gökyüzü meydanında Kuş dilinde bir miting başlamıştır Bir çığlıktır artık yaşanan Sözcükler yetmez anlatmaya Notalar fırçalar susar Çünkü mitingden sonra kuşlar Kırıp kanatlarını Ankara'ya ölüm bırakırlar Adnan YÜCEL niyazimavi 06.05.2006, 10:35 Durmuş sanki zamanın rüzğarları İnceden türkülerdir akıp giden Her ezgisinde bir deprem Bir de yangın seslenir Türküler ki damla damla Süzülüp anaların gözlerinden Acı makamında çalgısız bestelenir Sular su olalı böyledir bu yasa Gecikince sabahlar Son türküler hep kanlı söylenir Boşuna değil yaşamın yorgunluğu Her şafak vakti Gecenin yüreği patlarken denizlere Sarmaşıklar gibi bin yaprak Bin dal ile uzanırız güzelliklere Ey zamanın çile yorgunu sular Suç olur güzelliklere aşık olmak Kimse bilmez sancımızı Kitaplar yanar Şiirler kanağlar Gidişimiz korkutur sevdiklerimizi Yalnızca güneş gelir peşimizden Bir de dağların soluğu rüzğar Bütün mendillerde sabır nakışları Sevgi kokar işlendikleri zaman Sonra solar acılarda güller Kan tükürülür aşklara kan Direncin sularında boyanırken umut Değil mi ki damla damla Öfke süzülür de şakaklardan İnancın o yürekli şarkıları Düşmez yine dudaklardan İşte yine sabahın elleri Dolaşıp duruyor gecenin saçlarında Parmaklarında şahlanan rüzğar Şenlik ateşleri serpiyor dağlara Ey yasaklara inat yüreğim Diyorlar ki sana Gel katılma bu rüzgarlara Sen fırtına değil misin puduhepa 06.05.2006, 16:31 DELİ YABANCI ey herşey bitti diyenler korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler. ne kırlarda direnen çiçekler ne kentlerde devleşen öfkeler henüz elveda demediler. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! niyazimavi 08.05.2006, 08:47 Kapağı zümrüt desenli Bir kitap gibisin kitaplığımda Gözlerinde uçuşan imgeler Henüz yazılmamış bir şiirden Yasaklanmış dizeler söyler İşte sen işte resmin Yağmurun sofrasına kurulmuş Uğultulu bir orman gibisin Gülüşün pembelere vurur beni Duruşun yeşile boğar Söyler misin Bu renk cümbüşünde neredesin Dört yönü birden tutmuş kolların Dünyayı kucaklamış Umut seli bir yürek gibisin Alnında sonsuz bir güneş Ellerinde fırtınalı nehirler Söyler misin Bu ışıklı sularda neredesin İşte sen işte resmin Bir sıcaklığın eksik yanımda Bir de sesin Yeşilde tutuşan saçlarınla Kış günü temmuzu yakalamış Tatlı bir rüzgar gibisin Her yanağında ayrı bir şafak Söyler misin Bu şafaklı rüzgarda neredesin FaLLeN 08.05.2006, 08:50 yüreğinize sağlık.. puduhepa 08.05.2006, 08:56 AYIŞIĞINDA Geceler midir tükenip giden Aylar mı yoksa ay ışığında Ey soluğumu soluğunda sevdiğim Sesimi sesinde dinleyip,yüreğinin rengine gönül verdiğim. Bil ki senden uzak ne kuşları avutabilir beni buranın niyazimavi 09.05.2006, 08:52 Bahar emzirirken bahçeleri Mor adına menekşelere sordum seni Saçların yaprak kalabalığı dediler Her telinde bir acı Bir de mutluluk gösterdiler Yürüdüm yollar boyunca Yağmur sonrası bir akşam Soluğunu istedim ağaçlardan Gül ve toprak kokusu verdiler Şimdi saçların haziran bulutları Dağılmış yüzüme göremiyorum Saçların değil Yüzümde bir ekin tarlası Yaz çoktan bitti biçemiyorum Hasat zamanı geçmiş de benden Ben harmandan geçemiyorum Alışmış olmalıyım ağunun sarhoşluğuna Neyleyim Sunduğun suları içemiyorum Nedir sanki doğumun anlamı Hem ölümcül bir acı Hem çığlıklar dolusu mutluluk Ölçmek istesen Ölçülmez ki bu duyguların arası Akıp giden sulara sor istersen İşte yaşam İşte yaşamın yüzünde ölüm karası Öyleyse dağıt saçlarını göğsüme Dağıt ki Hep tatlı kanasın aşkın yarası puduhepa 09.05.2006, 09:46 NE ZAMAN Yine çığ basmış bütün yolları Yolu yok haber sormanın Selam iletmenin dostlara Hep kavgayla sürecek gibi yaşam Korkarım ki Aşka zaman bulamadan gideceğiz İçimizdeki sonsuz sevgileri Acının tabutuyla toprağa vereceğiz Kim bilir Belki yürürken belki yatakta Bir yürekte bin şiir götüreceğiz Ne zaman tatlanacak bu yaşam Uzun bir öpücük gibi dudaklardan Sen söyle ne zaman Yine sabır taşıyoruz evlere Sabır ki doruklardan yüce Her adımda Gelecek türkülenirken ince ince Apansız bir ölüm fırtınası Bir kanlı yağmur Yaşam yasımızı tutuyor sessizce Bu sabır çatlayacak bilirsin Sel olup taşacak çekilen acılar Bir gün Ya yeniden başalyacak o yağmur Ya da dinecek bütün sancılar Ne zaman söylenecek türkümüz Her yerde ve hep bir ağızdan Sen söyle ne zaman niyazimavi 10.05.2006, 08:40 Bir gece sabaha karşı Gökyüzünü bombardıman ederken şafak Çılgınca yazdım bu dizeleri Ağlayarak Çocuklar koşuyordu göğsümün kırlarında Gözleri çöl Bakışları Kızıldeniz çocuklar Gecenin sularını Geçerken şafağın atları Binlerce kurşun sıkıldı göğsüme Kırıldı rüzgarın kanatları Tam da kuşlar ötmeye durduğu zaman Ey vah kuşların sesinde kan Benimse kollarım bağlı Tan vakti ufuklarda bir akşam Sokaklarım suskun Zulüm düşlü uykular içinde bütün yaşam Ey sönmüş ateşlerde tutuşan öfkeler Yanmışın yakması buna mı derler Şu anda dünyanın gözleri önünde Kan sıçrarken yaşamın yüzüne Bu lekeyi tarihten kimler siler Bu katliam utancını kimler Nazi kamplarındaki fırınlarda Bitmediyse yakılan yahudiler Ya vurulan Filistin nasıl biter Bu gece sabaha karşı Filistin mevzilerinde patlayan şafak Şafak değil bir silah Her ölüm bir destan Her yürek dünyayı tutan bir ah Ve bütün gecelere inat Karanlığa dişleriyle saldırırken sabah Ey vah sana dünya-eyvah puduhepa 10.05.2006, 09:47 ACININ RENGİ ..ey acılara tat veren güzellik Yüreğimize hoşgeldin Geldin de Çiçekli dallara döndürdün öfkemizi Artık ister dolu yağsın ömrümüze İsterse kar Biz ki bildikten sonra sevmeyi Bütün sabahlar Acı renginde olsa ne çıkar. niyazimavi 11.05.2006, 08:51 Soluğumu kesip durma ne olur Zamanı böyle zamansız vurma Bir zincirmidir kırılmayan Bir çığlık mı yoksa İşte yine suskun Ve doyumsuz çatlıyor dudaklarım Tam da tırmanırken doruğa Ağzımda rüzgarlı bir ateş Yine yangınla başlıyorum sabaha Bu yaralı çelişkiler denizinde Dönüp dönüp aynı yere gelmek Ve her gelişte yeniden ölmek Kahreder insanı bilirsin Bazen tükendikçe çoğalır Çoğaldıkça yeniden gülersin Ve yükleyip geleceği sırtına Yine yaşamı karşılıksız seversin Soluğumu kesip durma ne olur Zamanı böyle zamansız vurma Bilmem gerekiyor artık Irmaklar şaşırmaz yollarını Varsın yangın olsun beni karşılaman Sen her yerime birden sar kollarını Tam da tırmanırken doruğa Bırak acılar yeniden yazılmasın Bizimle coşsun şiirin yüreği Sevmediğimiz bir an bile kalmasın puduhepa 11.05.2006, 09:29 BİR SES Onurun çırpındığı bütün göğüslerde Azgın lokomotifler gibi her nefes Bir ses dolaşıyor yürekten yüreğe Bir ses Yalayarak geçiyor demir kapıları Telörgülerde parmaklıklarda dolaşıyor Kimse görmüyor belki duymuyor da Bir ses dolaşıyor her yerde her an Bir ses Bir ses ki yaşamın tümüne özdeş Sağırların kulaklarına fırtınadır Körlerin gözlerinde güneş niyazimavi 12.05.2006, 13:16 Eski çağın nar ülkesinde mor bir akşam Mor çiçekler konuşuyor nereye baksam Ellerimde saçların Seninle sahilde yürümek gibi bütün yaşam Gün batışıyla sevişen akşam soframızda Dalgalar daha şarkı söylüyor masamızda Kadehimizde mor bulutlar Köpük soluğu rüzgarlar koşuyor saçlarımızda Koymuşuz başımızı zamanın mor dizine Bir anlam veriyoruz suların her sözüne Yanaklarında gündoğuşu Şafakta suların rengi düşmüş yüzüne Tanrıların ağladığı bu mor kıyılarda Yanıyor şimdi güneşin son busesi sularda Avuçlarımda bakışların Kıpkızıl dudakların kalıyor ufuklarda Kleopatra toprakla sevişiyor belleğimizde Afrodit paramparça bir mermer Tanrısallığını yitirmiş duruyor önümüzde Kollarımda sen Tarihin bütün aşkları susuyor gölgemizde puduhepa 12.05.2006, 13:27 "sense ÖlÜm Rengİne İnat, Kan MavİlİĞİnde Susuyorsun. Yalnizca GeÇmİŞİn, Gelecektekİ ÖlÜmsÜz Sesİnİ Yankılıyorsun.... DİrenÇ ÇİceĞİİİİ.. " niyazimavi 13.05.2006, 09:13 Bugün hiç kimse sormasın beni Hiç kimse aramasın Rüzgarın kanatlarını kırabilirim Şu anda Dağlar salkımsaçak sokaklarda Evler birer sığınak Oysa başlarından tutup dağları Birbirine çarpabilirim Hayır Hiç kimse söylemesin hiçbir şey Yağmur yağıyor ağaçlara Az sonra diner belki Güneş yaldız döker damlalara Öfkemi dindirebilirim Hatta gözlerimi serperek dallara Yapraklar gibi ağlayabilirim İşte biz işte yaşam işte aşk Hani nerde ellerim Öptükçe kuş tüyü sıcaklığım Dokundukca kelebek ürpertilerim Bunca kanayan yara ile Hani sevgilerim nerede Aşkın gözleri neden yaşlı Ağıtlar neden birikiyor kucaklarda Oysa içime doldurup bu aşkları Soluğumla fırtınalar koparabilirim Hatta aradığım bu ellerimi Bir uzatmasam her isteyene Bütün zincirleri kırabilirim Yeniden severim belki o zaman Yaşamı yeniden kurabilirim puduhepa 13.05.2006, 11:33 ... nasıl da severim seni hiroşimalı bir kızın yaprak dudaklarında işçi tulumuyla istanbul da taksim alanında ve 1960 yazında küba da nasıl da severim al şimdi ellerimi yattığın o büyük ülkenin topraklarına uzat yanar parmaklarım yanar ne şolohovlar ne de gorkiler var yalnızca seni o topraklarda tutsak edenler ve memedin özlemiyle oraya gömenler var ... niyazimavi 15.05.2006, 09:47 En güzel haberler Baharın diliyle gelirmiş derler Hoş geldin Biz bizeyiz şimdi yangın yerinde Zulümle boğuşan zaman Meğer ne pınarlar tüketmiş sende Sen ki karanlıklar ülkesinden Geciken sabahları taşırdın Bir elinde ırmaklar Bir elinde rüzgarla Pürköpük coşarak yaşardın Keşke bakmasaydım sessizliğine Tutuşup yandı bakışlarım Gözlerin nasıl hücreleşti böyle Yüksek sesle konuşulmaz bilirsin İyi bak şu yaşamın yüzüne Ve dinle İntihar bunalımında yüzerken evler Sokaklarda diz boyu iğrençlik Tükürüksüz açılmıyor gazeteler Ve bir zaman Yüreğimize gömdüğümüz efendiler Açıp yelkenlerini Selemsız ve sabahsız gittiler Önce şarkılar dizildi kurşuna Sonra kahkahalar ve kuşlar Şimdi bu serseri akşamlarda O eski şarkılardan Bir tek nakarat dolaşır yalnızca Dudaklarına bahar düşmüş biri Nasıl anlatır ki sevincini Hoş geldin iki gözüm Biz bizeyiz şimdi Gecikmiş bir mutluluk içinde Yüksek sesle konuşulmaz bilirsin Adı nedir gelecekteki güzelliğin Bari gözlerinle söyle Söyle ki Bir tüy bile yanmasın Bu zamansız kırlangıç göçünde puduhepa 15.05.2006, 16:15 SEN Kİ ANLARSIN Kendini bir suyun akışında Ve suları kendi bakışlarında Bulabilenler bilir bu türküyü. Sen ki anlarsın Bir türkü uğruna Çileler çekerdin yıllar boyu. Soluğunda Yaban menekşelerinin kokusu. Gözlerinde Serin pınarların uğultusu. Dağlar seni yaşardı her gün Ormanlar sıcak dostluğunu. Ne zaman çatlasa bir kaya Bir çığlık düşse sulara Irmaklar Adını çizer toprağa. Değil mi ki Hep o yangınların adına Adına belasına Özlemi duyulunca özgürlüğün Öfkesini göklere çalan Bir şimşek gibi dalardın yaşama. Sen ki anlarsın bu yaşamı Aşklar şimdi hücrelerde tutsak Düğünler kelepçeli Doğumlar Ve çocuklar zindanlarda. Bunları nasıl anlatayım sana Bu türküleri nasıl çağırayım Bu ninnileri nasıl. Ölüme Kapkara bir kaygı değil artık Bembeyaz Bir kitap diyoruz koltuğumuzda. Kitapların göğüslerinde kan Bu kanı nasıl okuyayım sana. Şimdi devleşen bir öfkenin Ve sınırlar ötesi bir özlemin Bildirisi okunurken her gün Her saat, her dakika, Can çekişen Bir çağı yaşıyoruz dünyada. Sen ki anlarsın bu yaşamı Okul yolunda telaşlı bir öğrenci Bir grev gözcüsü işyerinde Okunan kitap Yazılan defter Yükselen bilinç Ve eriyen cevher Şimdi sabahın ala şafağında Doludizgin Bir at gibi giriyor sulara. niyazimavi 16.05.2006, 09:10 Çıksam şimdi güzelliğin gökyüzüne Dolaşsam Görsem bütün tanrısal sevgileri Ölümsüzlüğün sofrasına bağdaş kursam Ve anlatsam Anlatsam o ağlatan mutluluğu Bilmem inanır mı bana mavilikler Suskun bir coşkunun doruklarında Pürköpük ve rüzgarlı Bir nehir kahkahasıydı gözyaşı Vivaldi böyle dinlenirmiş meğer Mutluluk bile sensiz çekilmezmiş Ben ki yaşamı toprak bilmiştim Nice tohumlar ekmiştim bunca yıl Geç anladım Aşkın tohumu sensiz ekilmezmiş Sessizlik açarken zulüm bahçeleri Gözlerinde bir anda dört mevsim Her mevsimin güzelliğinde sen Bunca ayrık ve diken içinde Güle çıkmak işte budur desem Bilmem inanır mı bana çiçekler İçimde sayısız denizlerin şahlandığı O günü tarihlesem şimdi Irmak ırmak çizsem zamanın yüzüne Adına sonsuzluk desem Ve her saniyesini o sonsuzluğun An be an şiirleştirmek istesem Bilmem inanır mı bana sözcükler puduhepa 16.05.2006, 13:54 Nasıl sevdik karayı bembeyaz Sarıyı kıpkızıl Pembe-beyaz dallarcasına Tohum tohum patlarcasına Üstüne üstüne yürüdük ölümlerin Aşkın sularına girercesine ... niyazimavi 17.05.2006, 12:34 Bir yaş günü göl kıyısında sessiz Mum ışıkları oynaşırken yüzünde Hiçbir göl ve nehir sığmıyor yüzüne Yüzüne Ve gözlerindeki o bitimsiz evrene Hangi yıldızı yakalasam ışık seliyle Hangisini koysam yörüngene Tükeniyor çekim kuvveti yoğunluğumu Ben bakışlarındaki yıldızlara O yemyeşil çığlıklara vuruldum Açma gözlerini-yoruldum Bin parçaya bölünüyor gözlerinde ışıklar Birinde kuş sesleri-şafak ve özgürlük Birinde nehirler-deniz ve sonsuzluk Birinde yolculuklar-susuzluk ve uykusuzluk Hangi birini getirsem ki dile Ben hepsine birden vuruldum Açma gözlerini-yoruldum Bakarak erittiğin her ışık parçası Gözlerinde bin özlemi türküler Beni sözcüklerin büyüsünden alıp Renklerin ve notaların dünyasına sürükler İster konuş artık bundan böyle İster sus Beni hem sesin hem de sessizliğin gürültüler Ben ikisine birden vuruldum Açma gözlerini-yoruldum Bu kaçıncı yaşın şiirler içinde Bu kaçıncı şahlanışın Ya da kaçıncı tükenişin çiçek serpintilerinde Bak-bademler çiçek açıyor Pir Sultan Abdal saz çalıyor yüzünde Veysel görmeden anlatıyor baharı Üç cemre birden tükeniyor sesinde Ben üçüne birden vuruldum Açma gözlerini-yoruldum Roşna 17.05.2006, 13:10 sana söyledim gerçi uzun zamandan beri bu kadar çok etkilendiğimi anımsamıyorum şiirden çok güzell puduhepa 17.05.2006, 15:23 ... Tam otuz yıl nasıl kıydım sana Bin zehirli duman arasında Islığınla besteledim hep En pembe çocuk düşlerini Pan'ın flütünden mi kalma Babam'ın dilsiz kavalından mı Hep rüzgârla bir tuttum seni Hani yolu yakın Aşkı sonsuz kılan rüzgârla bir ... niyazimavi 18.05.2006, 15:36 Önce türküler anlatırdı yüzünü Bir pınar koşarak inerdi yamaçlardan Pınar susar-nehir coşardı Gün doğarken bütün sularda Yalnızca bakışların yanardı Sonra kuşlar dağıtırdı gözlerini dallara Her dalda binlerce çiçek açardı Türküler nasıl ağıtlaştı birdenbire Pınarlar kuruyup nasıl çığlıklaştı Sen söyle ey çelişkiler yumağı Aktığın topraklar nasıl çoraklaştı Bir çelişkiler yumağısın şimdi Söylesem boğulacak gibi Bin parçaya bölünmüş yüreğin Çelişkiler yumağı yaşamın gibi Yeşilin hangi tonunda bulsam seni Siyahın hangi çılgınlığında söylesem Güneşten süzülen binlerce renk içinde Gözyaşlarının renği nedir sesinde Seni o seslerde nasıl dinlesem Yetmiyor yüreğim Yetmiyor gökyüzünü lekeleyen bir bulut olmaya Yetmiyor yüreğim Yetmiyor bir çiçeği anılarda bile soldurmaya Ey çelişkiler yumağı Artık yolun açık-mutluluğun yakın ola Roşna 19.05.2006, 09:53 YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ Aşksız ve paramparçaydı yaşam bir inancın yüceliğinde buldum seni bir kavganın güzelliğinde sevdim. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! Aşk demişti yaşamın bütün ustaları aşk ile sevmek bir güzelliği ve dövüşebilmek o güzellik uğruna. işte yüzünde badem çiçekleri saçlarında gülen toprak ve ilkbahar. sen misin seni sevdiğim o kavga, sen o kavganın güzelliği misin yoksa... Bir inancın yüceliğinde buldum seni bir kavganın güzelliğinde sevdim. bin kez budadılar körpe dallarımızı bin kez kırdılar. yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz bin kez korkuya boğdular zamanı bin kez ölümlediler yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri suyun ayakları olmuştur ayaklarımız ellerimiz, taşın ve toprağın elleri. yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık törenlerle dikilirdik burçlarınıza. türküler söylerdik hep aynı telden aynı sesten, aynı yürekten dağlara biz verirdik morluğunu, henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz... Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne ne tan atışı doğumların sevincine ey bir elinde mezarcılar yaratan, bir elinde ebeler koşturan doğa bu seslenişimiz yalnızca sana yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! Saraylar saltanatlar çöker kan susar birgün zulüm biter. menekşelerde açılır üstümüzde leylaklarda güler. bugünlerden geriye, bir yarına gidenler kalır bir de yarınlar için direnenler... Şiirler doğacak kıvamda yine duygular yeniden yağacak kıvamda. ve yürek, imgelerin en ulaşılmaz doruğunda. ey herşey bitti diyenler korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler. ne kırlarda direnen çiçekler ne kentlerde devleşen öfkeler henüz elveda demediler. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK -2 Bir bir çekilirken teslim bayrakları Ve kaçmalarla uzarken Göçmelerle tozarken Avrupa yolları Durdu bir avuç yiğit Bir tutam kır çiçeği Ölüm dediğiniz de ne ki Gözümüzde hainler kadar küçük Ve zafere inancımız Ölümsüzleşen ölümler kadar büyük Onlar ki bir ayrıkotu tarlasında Bir tutam çiçektiler Binlerce ihanet çirkinliğinde Bir avuç direnci güzellediler Hiç bir şey bitmemişti daha Gülerek girdiler zulüm tufanına Ölerek girdiler Ve en dayanılmazında tufanların Adlarını bile söylemediler Yüreklerin karartılıp satıldığı Ve aşkların Buruşturulup atıldığı akşamlarda İnanç ki yenilmez kılar insanı O sudan ve demirden sevda Resimlerde renklere sorar yaşamı Günleri şiirlere böler ufuklarda İşte bizimle güzelleşen her şey Yine bir dostluk Bir aşk sıcaklığında Bitmedi daha sürüyor o kavga Ve sürecek Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK -3 İşte tarih İşte şiddetin iğrenç yüzü Biz başlatmamışız hiç bir savaşı Bizimle başlatılmış bütün savaşlar Bizimle bitirilmiş yine Kölelik çoğaltan zaferler adına Vurulup düşmüşüz dünyanın her yerinde Gidenimiz bir daha dönmemiş geri Yemen olmuşuz Balkan olmuşuz Seferberlik olmuşuz Ve her büyük savaşın sonunda Ölümlere karşı türkülerle durmuşuz Hangi inancın sesidir bu Hangi körlüğün koyun kurbanlığı Ki uğrunda can verdiğimiz topraklarda Canı alınan kurbanlara dönmüşüz Doğan günü kardeş bilirdik oysa Akan suyu yoldaş bilirdik Mutluluğa koştururduk atlarımızı Sınırsız özlemler içinde ve suskun Yine yollarda sessiz kalırdık Biz bizsiz delen Ferhad’ı alkışlar Bizi bizsiz seven kerem Kerem’i tanırdık Kül olurduk aynı yangınlarda Yine birbaşımıza kimsesiz ağlardık Öylesine yaşardık ki günleri yüzyıl gibi Cehennem bile imdat dilerdi bizden Cehennemi cennete yine biz bağlardık Ne yaptıysak yetmedi sesimize Ne söylediysek yetmedi Karlarla silelendi nice dağlar Kalburlarla elendi Ey bağrımıza bastığımız deli sevda İşte yine doğayı doldurup yüreğimize Yağmuru çağırıyoruz yanan ellerimize Bir ilkbahar gecesinin ortasında Şimşeklerle gelen o kıştan sonra Herşey yeniden başlıyordu yine Sanki kimliğimi Yaralı bir kuş değilmiş gibi Ve bakmıyormuşuz gibi Bulutların taa üstünden Yerin taa derinliklerine Yeniden yükseliyordu aynı sesler Süngerler çekilmiş gibi üstümüze Nice yıllar geçmişti aradan Her anı bir başka deprem Bir başka kırım içinde Dört bir yana haberler salınarak Öldü denildiği halde inanılmayarak Ve gittikçe silahlaşan türkülerde Dağlara güneş doğdurulmayarak Nice yıllar Her anı kutsal bir çığlık içinde Barış dedik bunca yıl Kardeşlik dedik-sevgi dedik Yepyeni umutlar doğurduk umut tacirlerinden Düştük peşlerine korkusuz Aç-susuz Ve en dikenli yollarda yalınayak Gelecekleri kapkara Dilleri yumuşak Yalanları güzel ve ak Girdiler dünyamıza alkışlanarak Onlarda barış dediler bizim gibi Kardeşlik dediler- sevgi dediler Hatta kurşun yağmuru akşamlara karşı Yalnızca gül ve güvercin dediler Sonra sığındıkları gizli beyler Defne dallarıyla tutuşturup ateşleri Güvercinleri pişirmeden yediler Toprağı çıldırtan güller söylemişti Onurla şahlanan kitaplar Ve kararmayan yürekler söylemişti Gözyaşına karışırken ter Biliyordukki güle hançer Barışa hançer Sapalayan eller Kırılmak zorunda birer birer Hangi ışıktı o karanlık gecede Hangi sevgi – hangi gül Hangi barıştı onca ölümler içinde Sevgiyse çocuk yüzlü diyorduk Barışsa sabah sözlü Patlayıp fışkıran Leylak yüreği bir şafakla parlayan Ne açlık – ne zulüm – ne de kan Ancak biz kazandığımız zaman niyazimavi 21.05.2006, 14:27 Bekleyip durdum sabaha dek Geceyi sensiz geçemedim Ağlamakla gülmek arasında Bitimsiz bir içlenmeydi yaşam Ya da kahreden bir ürperme Birini diğerinden seçemedim Şarkılar şahlansın diye tan vakti Ufuklara açtım yüreğimi Dolaşıp durdum bulutlarda Yaprak yaprak tutuşurken dağlar Ağlamakla gülmek arasında Durdu birdenbire sanki zaman Sustu bütün şarkılar Tam da hazırlanırken gülmeye İçimde çalkalanan sularda Apansız kıyıya vurdu bir intihar Bugün de geç kaldım yarına Dilim tutuldu bağıramadım Ağlamakla gülmek arasında Yine şarkısız çıkıyorum karşına Yine şafaksız ve güneşsiz Yalnızca ellerimi uzatıyorum sana Sen ki bilirsin şafak dilini Ha bugün ha yarın Bütün kahkahalar bizden yana puduhepa 23.05.2006, 08:49 Ne zaman yağmur yağsa Bir buluşma yeri olurdun İstanbul'da rüzgâr soluklara Mavisi yasaklanmış deniz Kızıl tufanı yaratmadan daha Ne zaman yağmur yağsa Tarihin şiir tanığı olurdun Yağmurdan sonra Toprak kokusu bakışlılara ... niyazimavi 23.05.2006, 08:50 Çığlıklar belki susar diye içimizde Güneşin Ordularıyla girdik denizin kalelerine Mutluluğu sorduk yüzyıllara Aşkı ve umudu sorduk Ağlayıp sustu bütün tanrılar Ne tarih konuştu bizimle Ne de zaman bilgesi kıyılar Bir hüzün çöktü sevda güllerine Gün bitti çaresiz Ay sustu gece boyunca Belki güler diye yaşamın yüzü Bakıp durduk mavinin en güzellerine Bir damla sevinç ararken Bir nehir acı koyduk suların ellerine niyazimavi 24.05.2006, 09:25 ............. Ötsün diye kendi yuvasında kuş Açsın diye kendi dalında çiçek Gördüler ki yepyeni ateşler gerek Ateş olup yanmaktaysa bütün gerçek Yanarken türkü söyleyen canlar gerek Ateşi kanıyla tutuşturanlar gerek puduhepa 24.05.2006, 11:05 ... dikersin gözlerini masmavi yarınlara insanlığın insanca yaşamını özlersin ve söylenirsin kendi kendine çağının tanığı her şair gibi sen de ne açlık ne zulüm ne de kan ancak biz kazandığımız zaman ve bütün insanlık insanca yaşadığı zaman niyazimavi 25.05.2006, 11:06 Bakarken bakışlarım dağılıyor yüzüne Yüzün yeryüzü Gözlerin bitimsiz bir evren Hangi ülkeye koşsam yüzünde Birdenbire nehir şenlikleri ve sen Türküler ışık ışık süzülürken dilinden Upuzun özlemlerle yankılanıyor yüreğim Hep kendimi dinliyorum sesinden Sesinden Ve susmak bilmeyen gözlerinden Çok çok anılardasın şimdi yanımda Kızılırmakla kol kola bir yanın Sırılsıklam halaylardasın Bir yanın seyhan kıyılarında Ürpertilerle kurulmuş saraylardasın Ve iki nehir arasında Rüzgar yelesinde bir köpük diliyle Hiç bitmeyen yolculuklardasın Bir an türküler bulutluyor gözlerini Şarkışla da bir ölüm akıyor şakaklarına İnce ince-damla damla "Şarkışla ya düşürmesi oy oy" Bir an öpücükler güneşliyor gözlerini Banaz da bir ses düşüyor dudaklarına "Çıkarım bakarım kale başına" Sesinde bir saz Ölümsüzlüğe gömülüyor Sivas topraklarında Ey suların ışıltılı dostu Türkü türkü süzülüp mü geldin Şiir şiir yazılıp mı geldin Yeter artık çıldırt bu çılgınlığı Ya gecikmiş bir nehir ol kuraklığıma Ya da kıştan yaza bir cemre ol Önce havama düş Sonra suyuma ve yangın yeri toprağıma puduhepa 25.05.2006, 11:48 şu ana kadar paylaştığımız tüm şiirler güzeldi ama sanırım bu şiir Adnan Yücel"in en güzel şiiri,çok güzeldi.şiirle devam etmek yerine bugün de böyle yazasım geldi. emeğimize sağlık,hepimizin... niyazimavi 27.05.2006, 11:29 Gün batarken ayrılırsak eğer Gizlice bakışlarını doldur koynuma Güneşsiz ayrılamam Az sonra Suyu kesilecek insan ırmağının Yeminim var şafaklar adına Yorgun yüreklere biraz umut Biraz sevgi sunmadan duramam Doğanın dudaklarında dolaşır ellerim Yaşamın tenini okşarım bütün gece Karanlıklara karşı biraz bilim Biraz estetik Şiirsiz uyuyamam Sular çoktan ışıdı koynumda Gel artık uyandır beni Seher vakti dağıt saçlarını yüzüme Rüzgarsız uyanamam İstersen fırtınalar yarat soluğunla Yorganı kaldırıp savur üstümden Kendinle ört her yerimi Gün dogarken sensizliğe dayanamam puduhepa 27.05.2006, 12:14 Sevdim bütün insanları insan yanlarını Sen de seveceksin Dallarına su yürümüş ağaçlara güleceksin Kar yağsa da yaktığın ateşler üstüne Ateşi yüreğinle körükleyeceksin Kuş sesleri de ertelenebilir güne karşı Çiy de düşebilir anıların üstüne En güzel ezgileri nehir ağzı denizlerde Hep kendi sesinle türküleyeceksin Hüzün ağaçlarının sevinç açtığını Adının sonsuz anlamında göreceksin niyazimavi 29.05.2006, 17:13 Bir damla olup düştün günün yüzüne Bütün günler okyanus bir anda Bütün günler güneş ve köpük Belki antik çağlı bir törende İnsanlığın o saf dönemlerinden geldin Kar altından güneşe doğru Bir nice tanrıçanın görkemiyle yükseldin Tam da kıvranırken içimdeki yürek boşluğu Tam da karakışlanırken Bütün mevsimlerime birden hoş geldin Bırak sözcükler yetmesin artık Gürültüler yetmesin hiçbir şey anlatmaya Baştan sona şiirleşsin yaşamın dili Baştan sona müzikleşsin Tanrıların o sönmeyen ateşinde Uzay çağlı yürekler birleşsin Bırak ki baştan son yaşam İmge imge-tufan tufan ölümsüzleşsin Hiç söylenmemiş sözcükler Mor ötesindeki renklerle güzelleşsin Bir göl kıyısında ve çamlar altında Aşka çeyrek kala durmuşken zaman Birdenbire dudakların ve deniz Ağzımda bir müziğin sımsıcak notaları Kuralsız bir sonsuzluk Gözlerimde paramparça bir güneş Ayıklanmaz bir türlü-ışıl ışıl ve çaresiz Aç yüzünden taşan gözlerini ne olur Kapat Bir daha aç Aç ki pürköpük bir dalga olsun kirpiklerin Patlasın kıyıları çıldırtan kaşlarında Aç yüzünden taşan gözlerini ne olur Kapat Bir daha aç Aç ki bütünleşsin güneş parçaları bakışlarında puduhepa 30.05.2006, 16:45 DÖRTLERİN GECESİ Özlenen ateş yakılmıştı sonunda Elden ele bütün dünyaya taşınmıştı Kıvılcım dansıydı gözlerdeki sevinç Kavga dağlarda bilinci kuşanmış Zindanlarda dirence sarılmıştı Ve haykıran dudaklar Her ihanet vakti çöl çöl yarılmıştı niyazimavi 31.05.2006, 09:09 Bir havar yükseldi zindandan kırlara Dört ateşten dört kıvılcım düştü dağlara Dağlar tutuşup indi bağlara Dört aynı ses yükseldi her ateşten Söndürmeyin ateşi Üfleyin korlara-üfleyin korlara puduhepa 31.05.2006, 09:15 ... Yak artık canlarla yakılan ateşleri Yak ki açılsın dünyanın körelmiş gözleri Yak ki yırtılsın geceler ışığınla Yak ki tarihi yeniden başlatsın Kawa'nın -ü"ç kibritin ve dörtlerin sözleri Yak ki yayılsın dünyaya Ateşin ve güneşin ölümsüz sesi niyazimavi 06.06.2006, 09:21 coşarken bilmezse yürek coştuğunu Koşarken bilmezse ayak koştuğunu Ve boşluklar içinde bir özlemse yaşam Boş bakan gözler de bilmez Hangi yaşam ugruna ve neden sustuğunu Bir çileli yük olur taşıdığı eller Baktığı gözler Söylediği sözler Sonra yalvaran sözcükler düşer diline Kendi yüreğinden kurtulmak ister Ey gökkuşağından sıyrılan güzellik Her akşamüstü aynı hüzünle Yedi renkli sevinçlerden ayrılan güzellik Saat Mersin sularına kızıl kala Yüreğini yollara savuran güzellik Yollarda portakal çıglıkları Ve akıp giden zakkum ırmakları Bakışları gün batımıyla tutuşan güzellik Gel de böl desem ikiye beni Yılları bende bulursun-bendeyse seni Çivile şimdi güneşe gözlerini Belki aynı zamanda dogabiliriz Tutunup bir rüzgarın yelesine Aynı denizlere doğru savrulabiliriz Binebiliriz kalkan ilk gemiye Hangi ülkelere gittiğini sormadan Kuralları yeniden boşlayabiliriz Saat Mersin sularına kızıl kala Bütün duygular çığlık çığlığa baskıda Sen bir yana ben bir yana Senin özgürlüğün yaralı Benimse yüreğim sargıda Sen gençlik yorgunusun Bir yanın aşklarda-bir yanın ayrılıklarda Bense bir suskunluk çınarıyım Gövdem gürül gürül Dallarım ve yapraklarım yasaklarda ............. puduhepa 06.06.2006, 13:36 ... Ey ateşin ve güneşin çocukları Hani bilincin sesi yüreklerimizde Gözlerimizde inancın sancakları nerede Bu gidişe dur demek gerekir bilirim Hücrede her saniyeyi bir yıl eylerim Bir ateş yaktık sönmesin diye hiçbir yerde O ateş sönerse yaşamayı neylerim Bu yüzden ü"ç kibrit ile Newroz günü Yüreğimi sizlere armağan eylerim ... niyazimavi 07.06.2006, 08:50 ... Üç kibriti bayrak diye devralan Ki dağları delip dostlarına yol kılan Haykırdı ölüm haberini önde gidenin Özgürlüğü zindan karanlığında güneşleyenin ... puduhepa 07.06.2006, 16:51 ... O zindan ki zincir sesidir şarkısı Her sözünde bir çığlık yükselir Her notasında bin öfke Her dizesinde bin isyan beslenir İsyan şiirlere Şiirler yüreklere seslenir O zindan ki her yemek vakti Tutsak ağızları kanla süslenir ... niyazimavi 10.06.2006, 12:42 ... Ne zaman umutsuzluk çökse direncin kıyısına Bir acı saplanır yüreğin tam ortasına Koğuşlar susar Parmaklıklar durur Ranzalarda küllenen umutlar ağlar Geriye doğru atılan her adım Yakılan ateş üstüne yağmur diye yağar ... puduhepa 12.06.2006, 09:23 ... Ey bu kavgaya gönül verenler Ser yerine sır verenler Serden geçip de sır vermeyenler Bu zindan karanlığı yırtılsın diye Bu ihanet duvarları yıkılsın diye Newroz gecesi bir önder Ateşi bedeniyle zindanlara taşımıştır Ölürken bile hücresinde Bizlere kıştan baharı muştulamıştır Ateşi saraylara - kömürlerde değil Bir ışık uğruna yüreğinde yakmıştır ... niyazimavi 13.06.2006, 19:11 ... Ateşin ve güneşin yurtlarında Üfleyip korları düştüler sokaklara Dursun bu talan Bitsin bu yağma Yasaklar konulurken sevdalara Ateşler türküye dönüştü ağızlarda Adı yasak bir çiçektir dağlarda Arar yurdunu tarihsiz çağlarda Bir ezgi başlatır dünyaya karşı Susar türküsü dumanlı çığlarda Misri'nin günü dolmaz Sevdanın izni olmaz Sevdaya yasak koyanın Dünyada yeri olmaz ... puduhepa 14.06.2006, 15:30 ... Teslimiyete gönül verilirken önlerinde Ateşi çoğaltarak yakmak gerek dediler Ölüme yaşamak diye bakmak gerek dediler Sönüyorsa yakılan ateşler birer birer Ateşi bedenlerde çoğaltmak gerek dediler Oturdular her gece diz dize Önce ölümü sevmeyi öğrendiler Ve ölümde ölümsüzlüğün rengini gördüler Karardan Önce yurtlarında kalanlarını Çiçeklerinde açanlarını sordular Düş değildi yaşayıp gördükleri Sözlerini gelecek adına bir düş diye Dördü bir ağızdan hayra yordular Binlerce tutsak içinde Ve en kanlı kudurmuşluğunda vahşetin Ölüm cehenneminde bir cennet kurdular ... niyazimavi 15.06.2006, 19:08 Bilirsin ki en büyük acılar Hep ayrılıkla başlar Bir serüven olur her ayrılık Nasıl anlatsam Anlayamazsın Önce hüzün tutar ufukları Yüreğin başına keder yağar Sonra çağlayarak geçer zaman Nasıl koştursam Yakalayamazsın Bakarsın ki yaralar kapanmış Dinmeye başlamış bile sancılar Bir acılı şiir kalmış geriye Bir de sesini yitirmiş anılar Nasıl açıklasam Kavrayamazsın .... Aşka yumruk sıkan bir intihar Ya da gözü yaşlı bir mektup Hiç dönüşebilir mi sevgiye Sevmek ki bir yürek işidir Nasıl tanıtsam Tanıyamazsın ... niyazimavi 21.06.2006, 14:55 ... Bir saz kırıla kırıla çalınır Sivas ta Bir isyan türkü türkü rüzgara işlenir Bir şair asılır sabaha karşı Şah diye diye mucizeler düşlenir Kırılan saz susar Taşlanan şair ölür Bir gül kana bulanır koynunda Bir yanında ihanet vardır Hazarmard'tan ve İdris-i Bitlisi'den kalma Bir yanında dirençleşen inanç Ki Kawa'dan ve Şaddat'tan alınma Ne Ali vardır yanında-ki o yüce sultan Ne Düldül ne şah Nede yoluna baş koyulan allah Yalnızca bir sestir o günden bize düşen "Hızır paşa bizi berdar etmeden Yıkılın kaleler şaha gidelim" Ey koca şair yıkılmadı işte kaleler Sesinde türküler açıldı-yüreğinde güller O çocuk saflığındaki sonsuz direncin Bilsen hala ne bitmeyen kavgaları söyler ... Sevgi Erkan 24.06.2006, 13:05 sayın nizazimavi, şiirleri yazmaya devam et... emeğine , yüreğine sağlık. teşekkürler.şiirle kal... puduhepa 30.06.2006, 13:58 ... ve sorsunlar anlamı nedir diye yaşamanın her yerde tükendiği bir anda umudun umudu çelik çelik donanmanın mutlaka bir anlamı vardır böyle yaşamanın ... niyazimavi 14.08.2006, 11:14 Durdu göl kıyısında bir adam Buruşmuş aşkını çıkardı cebinden Kıyıda küçük bir dalgaydı yüreği Bir aşkına baktı Bir de aşkın sulardaki rengine Atmadı göle Sular buruşup kirlenmesin diye Bir göl bile çok büyükmüş meğer Ne denizler coşmuştu oysa Çılgın ay ışıklarıyla yanan Yandıkça tapınaklaşan denizler Hangi şiire sığar şimdi O kırılan zincir sevinci sesler O haykıran suskun pembeler Gidişimiz türkü çiçeklenişiydi Dönüşümüz ağıt Şarkılar sararırdı geçtiğimiz zaman Şimdi bir göl kıyısında denizden uzak Maviliklerini soyunmuş bir aşk Ki çırılçıplak Bakıyor buz tutan gözleriyle Güneşin bütün renklerini dondurarak Sevmek beyaz-ışıl ışıl aydınlık Sevişmek pembe-tozkırmızı bulanık Aşk pembebeyaz-dalda çılgınlık Sonra ayvalar geçmiş zaman sarısı Ve anılar ufukta mor bir dalgınlık Bir güzelliğin bıçakla kesilmesi Bir çocuğun diri diri gömülmesi Bir yürekte bin sevginin Yürekle birlikte yaprak yaprak ölmesi Kopup düşmesi-savrulup gitmesi Uyandı uçurum kıyısında bir adam Dehşetle döndü anılardaki kente Ne kol kola yürünmesi bulvarın Ne kuytuların sımsıcak öpüşmesi Her yer buruşmuştu titreyen ellerinde Tam da yıkılmak üzereyken koca kent Tam da üstüne üstüne Durdu yalvaran bir çöplüğün önünde Bir aşkına baktı Bir de anıların badem çiçeği rengine Atmadı çöpe Aşkı da buruşan her yerle birlikte O kentin yüreğine gömülsün diye puduhepa 14.08.2006, 16:52 ... Geceler güvensizdi Gökyüzünde soluklar tükenirken Ay sevinçsizdi Bir şey vardı sanki hep yarım kalan Bir anı ya da bir düş gibi Uzak Uçurumlarda sessizce sallanan Yıllardan beri canlı tutulan ateşler Söndürülürken yüreklerde birer birer Kim yakacaktı Uğrunda ölünen o büyük ateşi kim Daha gün batmadan Karartılan günlerin rengini Gün doğarken Kim haykıracaktı mor bahçelere kim Kim ağlayacak Kim gülecekti tüm güzellikler adına Kim sevecek Kim dövüşecekti Kim takacaktı ölürken Ölümsüzlüğü gül diye yakasına Kışın kar açıp Çiçek olacaktı buz sarkıtan dallarda Yazın güneş açıp Gelecek olacaktı ufuklarda kim ... niyazimavi 17.08.2006, 16:38 ... Yok artık tek tek sesleri yaşamın Günün ayrı ayrı doğması yok Yepyeni bir gök parçası büyüyor Şimdi avuçlarımızda Kanat kanada uçmalar adına Ve yürek yüreğe Çarpmalar adına tutuşuyor ufuklar. ... niyazimavi 03.09.2006, 19:54 Anlamını yakalamıştım bir menekşenin Tam da taşırken yüreğime Soldu dediler Bir anda çürüyüp döküldü dallarda pembeler Ardından baharsız mevsimler Ardında saçları buz tutan bekleyişler Artık imzalamıyorum hiç bir kitabımı yeter kanım döküldü kendi yapraklarıma Yıllar boyu ne kızaran bir ufuk Ne de yeşeren bir yaprak var ortada Yalancı bön bakışları mil çekilmiş gözlerin Ve kulakların kurşun geçirmez sağırlığı Hangi menekşeydi anlamını yakaladığım Tam da unutmak üzereyken Aynı anlamı grevleyen işçiler Ellerinde bayrak diye ayakkabıları Yüzlerinde kesik saçlarıyla yürüdüler Sığılmaz oldu caddelere Fabrikalar ve alanlar dolusu büyüdüler O mor haykırışa soldu diyenler Görmediler-bilmediler-söylemediler Sesini yakalamıştım bir güzel kuşun Tam da taşırken şiirlerime Öldü dediler Sustu bir anda bütün ezgiler Ardında geleceksiz umutlar Ardında peş peşe mühürlenen konutlar Artık çalmıyorum hiçbir dostun kapısını Yeter sözcüklerim öksüz kaldı eşiklerde Yıllar boyu ne tekleşip yükselen bir ses Ne de bayraklaşan bir imge var ortada Yalnızca ihaneti kalkmayan ellerin Ve çıldırtan suskunluğu bağlanmış dillerin Hangi güzel kuştu sesini yakaladığım Tam da unutmak üzereyken Aynı sesi Ağustoslayan direnişçiler Aydın 'dan Eskişehir'e açlık sazıyla o sesi Ölüm ezgisinde ölümsüz türkülendiler Sığmaz oldular zindanlara Gazeteler ve dergiler dolusu büyüdüler O güzel kuş için öldü diyenler Görmediler-bilmediler-söylemediler Rüzgarını yakalamıştım bir soluğun Tam da düğümlerken kendi soluğuma Kesildi dediler Durdu bir anda denizlerde dalgalar Ardında boğulup kuruyan ırmaklar Ardında kavrulup çölleşen topraklar Artık aldırmıyorum söylenen hiçbir söze Hatta binilen trenlerin Hangi kente ve nasıl gideceğine bile Yıllar boyu hep aynı yılgın sesler Soldu dediler Öldü dediler Bitti dediler Her şeyi dediler ya demesine Yaşayan kimdi bütün bu yangınları Söylemediler Gözlerine düşmüş gözlerimi bile göremediler Hangi soluktu rüzgarını yakaladığım Hangi savruluştu saçlarımda Tam da unutmak üzereyken demiyorum Bir menekşenin anlamı gibi biliyorum Ve o rüzgar hiç mi hiç kesilmedi diyorum |