Erzincan

Bir kara haber ki zor konur adı
Duyanın kırılır kolu kanadı
Felek ikidebir atar tokadı
Yazım der sineye çeker Erzincan
Yazım der gözyaşı döker Erzincan

Erzincan'da dağlar gökle öpüşür
Yiğitleri ecel ile kapışır
Çok katlı binalar yere yapışır
Çöküntüde kalan candır Erzincan
Toprağın emdiği kandır Erzincan

Çok konuğun oldum içinden geçtim
Ekmeğinden yedim, suyundan içtim
Gönlüme ben seni bir mesken seçtim
Şimdi o meskenin mezar Erzincan
Dilim konuşmaktan bizar Erzincan

Karakoç bu kırım bir gün yıkılır mı?
Haslette vuslatta kurşun erir mi?
Sormayın rengini mor mu sarı mı?
Al yeşilken şimdi kara Erzincan
Almış yüreğinden yara Erzincan

Abdurrahim Karakoç

Erzincan

Bilmiyorum dağların hala karlı,
Yolların tozlu mudur.
Saymadım da kaç gün oldu senden ayrılalı,
Sendeyken sayardım günleri,
Uzağında değil.

Mecburiyet caddesi derdik,
Meşhur Ordu Caddesi'ne.
Bir yukarı,
Bir de aşağı volta atardık.
Yol boyunca
Aynı kaderi paylaşan birilerine rastlardık.

Bir şelaleni,
Bir de Işıkpınar'da alabalığını sevdim.
Başka bir şeyi daha mı?
Düşünmem lazım.

Erzından derdim sana,
Aldatmasın seni geliyor olmam,
Ben hala aynı yerdeyim.
Yalnızca dost ziyaretineyim...

İstanbul - 17.01.1999 05:20 Özcan Günergök